Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 27 lutego 2014 r. sygn. akt III SA/Kr 967/13 oddalił skargę F. K. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Krakowie z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie aktualizacji operatu ewidencji gruntów.
Wyrok zapadł na tle następujących okoliczności sprawy:
Starosta Nowotarski, po rozpoznaniu wniosku Z. K., decyzją z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] orzekł o aktualizacji części kartograficznej i opisowej operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu Nowy Targ, jednostka ewidencyjna Nowy Targ, polegającej na:
- 1. wyodrębnieniu z działki ewidencyjnej zmodernizowanej nr [...] o pow. [...]ha działek o jednorodnym stanie prawnym, tj.:
- - działki ewidencyjnej zmodernizowanej nr [...] o pow. [...]ha, powstałej z p. gr. l. kat. [...] objętej KW [...];
- - działki ewidencyjnej zmodernizowanej nr [...] o pow. [...]ha powstałej z p. gr. l. kat. [...] objętej KW [...] oraz działki ewidencyjnej [...] o pow. [...]ha;
w oparciu o dokumentację geodezyjną sporządzoną przez geodetę uprawnionego mgr inż. S. K., przyjętą do zasobu Państwowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Nowym Targu w dniu 10 czerwca 2008 r. za numerem [...], stanowiącą integralną część przedmiotowej decyzji;
- 2. ujawnieniu w rejestrze gruntów obrębu Nowy Targ (część opisowa operatu ewidencyjnego):
- - A. B. c. A. i M. w udziale 208/400 części, F. K. s. A. i M. w udziale 64/400 części, C. A. c. J. i B. w udziale 25/400 części, Z. K. c. A. i M. w udziale 64/400 części, J. K. s. A. i M. w udziale 14/400 części oraz J. K. s. J. i B. w udziale 25/400 części jako współwłaścicieli działki ewidencyjnej nr [...], która powstała z p. gr. l. kat. [...] objętej księgą wieczystą nr [...];
- - Z. K. c. A. i M. jako właściciela działki ewidencyjnej nr [...], która powstała z p. gr. l. kat. [...] objętej księgą wieczystą nr [...].
Po rozpatrzeniu odwołania F. K., Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty Nowotarskiego z dnia [...] marca 2013 r.
Organ odwoławczy wyjaśnił, że postępowanie zainicjowane wnioskiem Z. K. miało na celu wyodrębnienie z działki ewidencyjnej nr [...] o pow. [...]ha działek o jednorodnym stanie prawnym w oparciu o przedłożoną przez wnioskodawczynię dokumentacje geodezyjną.
Po przeprowadzeniu postępowania Starosta Nowotarski [...] marca 2009 r. wydał decyzję nr [...], w której orzekł o aktualizacji danych ewidencyjnych w zakresie działki ewidencyjnej nr [...], zgodnie z załączonym przez wnioskodawcę operatem pomiarowym [...].
Po rozpatrzeniu odwołania od ww. decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Krakowie decyzją z [...] maja 2009 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty Nowotarskiego.
F. K. zaskarżył ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który wyrokiem z 24 listopada 2010 r., sygn. akt III SA/Kr 747/09 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny podzielił pogląd prawny sformułowany w zaskarżonej decyzji, zgodnie z którym objęcie jedną działką ewidencyjną gruntu, który nie jest jednorodny pod względem prawnym jest stanem niezgodnym z zasadami prowadzenia ewidencji i daje podstawę do wprowadzenia z urzędu lub na wniosek stron stosownych zmian w ewidencji aktualizujących jej stan w sposób zgodny z aktualnym stanem prawnym. Jednakże, zdaniem Sądu, zebrana w sprawie dokumentacja była niewystarczająca do wydania zaskarżonych decyzji w zakresie żądanym przez wnioskodawczynię.
Po ponownym rozpatrzeniu wniosku, Starosta Nowotarski w dniu [...] sierpnia 2012 r. wydał decyzję nr [...], w której orzekł o aktualizacji części opisowej i kartograficznej operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu Nowy Targ w zakresie działki ewidencyjnej nr [...]. Decyzja ta została jednakże uchylona przez Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z [...] października 2012 r., nr [...].
Przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia organ odwoławczy zalecił uzupełnienie materiału dowodowego o aktualny odpis z księgi wieczystej nr [...] oraz ponowne ustalenie stron postępowania.
Starosta Nowotarski po raz kolejny rozstrzygając wniosek Z. K., po uzupełnieniu materiału dowodowego, wydał decyzję z dnia [...] marca 2013 r. orzekającą o aktualizacji części kartograficznej i opisowej operatu ewidencji gruntów i budynków dotyczącej działki ewidencyjnej nr [...] obręb Nowy Targ.
Organ odwoławczy utrzymując w mocy powyższe rozstrzygnięcie decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. podniósł, że podstawę do wprowadzenia zmian aktualizujących operat ewidencji gruntów i budynków stanowił "Operat pomiarowy podziału dz. ew. [...]" oraz "mapa uzupełniająca podziału dz. ew. [...]" przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 10 czerwca 2008 r. za nr [...].
Organ wyjaśnił, że operat ewidencji gruntów dla Miasta Nowy Targ został przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 31 grudnia 1973 r. za nr [...] i w całości zastąpił dotychczasowy kataster gruntowy 1:2880. Konsekwencją założenia operatu ewidencji gruntów było utworzenia działki ewidencyjnej nr [...] o pow. [...]ha. Dla przedmiotowej działki założono jednostkę rejestrową [...], w której jako właściciela wpisano Skarb Państwa, a jako osobę władającą gruntem ujawniono Urząd Miejski w Nowym Targu - Drogi nieurządzone, bez ujawnionej podstawy wpisu. Od daty założenia operatu ewidencji gruntów zapis dokonany w jednostce rejestrowej [...] w zakresie podmiotu, jak i przedmiotu pozostał do chwili obecnej niezmieniony. Działka ewidencyjna nr [...] powstała na podstawie pomiaru stanu władania na gruncie.
Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wskazał ponadto, że porównanie obowiązującej mapy ewidencyjnej w skali 1:1000 obręb Nowy Targ, jednostka ewidencyjna Nowy Targ z archiwalną mapą katastralną w skali 1:2880 b. gm. kat. Nowy Targ pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, że działkę ewidencyjną nr [...] utworzyły odrębne nieruchomości, a wśród nich p. gr. l. kat. [...] objęta KW [...] oraz p. gr. l. kat. [...] objęta KW [...]. Analogicznych ustaleń dokonał geodeta uprawniony sporządzający opracowanie [...].
Wskazując na powyższe okoliczności organ odwoławczy stwierdził, że działka ewidencyjna nr [...] obręb Nowy Targ narusza § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.
Zgodnie z wypisem z księgi wieczystej [...] parcela katastralna p. gr. l. kat. [...] stanowi własność: A. B. w 208/400 części, F. K. w 64/400 części, C. A. w 25/400 części, Z. K. w 64/400 części, J. K. w 14/400 części oraz J. K. w 25/400 części. Zgodnie natomiast z wypisem z księgi wieczystej [...] parcela katastralna p. gr. l. kat. [...] stanowi własność Z. K. Organ wyjaśnił, że synchronizacja danych ewidencyjnych w przedmiotowym zakresie ze stanem prawnym ujawnionym w KW [...] oraz KW [...] została przedstawiona w porównawczym wykazie zmian na mapie uzupełniającej podziału działki ewidencyjnej nr [...] w następujący sposób: działce ewidencyjnej nr [...] odpowiada p. gr. l. kat. [...] objęta KW [...]; działce ewidencyjnej nr [...] odpowiada p. gr. l. kat. [...] objęta KW [...]; dla działki ewidencyjnej nr [...] nie wykonano badania jej stanu prawnego.
Mając na uwadze, że zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi działki ewidencyjnej stan, w którym działka ewidencyjna obejmuje obszar niejednorodny prawnie, jest stanem niezgodnym z zasadami prowadzenia ewidencji gruntów i budynków, należało przeprowadzić tzw. "rozdzielenie" zawartych w jednej działce nieruchomości będących przedmiotem odrębnej własności. Zdaniem organu, co do zasady należy zaakceptować taki sposób działania jako formę aktualizacji ewidencji pod względem przedmiotowo – podmiotowym. Zmiany dokonane zaskarżoną decyzją nastąpiły w oparciu o zaktualizowany w prowadzonym postępowaniu materiał dowodowy.
Odnosząc się do zarzutu dotyczącego nowopowstałej działki ewidencyjnej nr [...], organ odwoławczy podniósł, że postępowanie było prowadzone na wniosek Z. K., który określał przedmiot, a zarazem granice tego postępowania. Wobec faktu, że we wniosku nie zawarto żądań odnośnie działki ewidencyjnej nr [...], stąd też regulacja stanu prawnego nie objęła przedmiotowej działki.
Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł F. K., wskazując że organ administracyjny nie był uprawniony do faktycznego zniesienia współwłasności działki nr ew. [...] – co faktycznie uczynił. W ocenie skarżącego postępowanie powinno mieć charakter cywilny, nie zaś administracyjny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalając skargę powołał się m.in. na art. 2 ust. 8, art. 20 oraz art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne, a także na przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków i wskazał, że organy ewidencyjne jedynie rejestrują stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające, nie mogą natomiast samodzielnie rozstrzygać kwestii uprawnień wnioskodawcy do gruntu, budynku lub lokalu.
Sąd podzielił stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że obowiązkiem organów prowadzących ewidencję gruntów i budynków jest rejestracja danych przedmiotowych i podmiotowych na podstawie określonych przepisami rozporządzenia dokumentów, a nie prowadzenie postępowania, którego celem miałoby być faktyczne zniesienia współwłasności działki ewidencyjnej [...]. Organy w tym postępowaniu nie są uprawnione do dokonywania samodzielnych ustaleń w tym zakresie.
Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że Starosta Nowotarski był organem uprawnionym do rozstrzygania w zakresie wniosku Z. K. o wprowadzenie zmian aktualizujących operat ewidencji gruntów i budynków w ramach postępowania administracyjnego. Stanowisko to zostało zweryfikowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 24 listopada 2010 r., sygn. akt III SA/Kr 747/09, w którym podzielono pogląd prawny sformułowany przez organy, zgodnie z którym objęcie jedną działką ewidencyjną gruntu, który nie jest jednorodny pod względem prawnym, narusza przewidziane ustawą i rozporządzeniem zasady i cele, którym służyć ma ewidencja gruntów.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w ww. wyroku Sądu, stosownie do art. 153 P.p.s.a., wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. W związku z powyższym za niezasadne uznano zarzut skargi, że organy nie były uprawnione do przeprowadzenia stosownego postępowania administracyjnego z wniosku uczestniczki Z. K. Odnosząc się do zakresu zmian dokonanych w ewidencji gruntów i budynków Sąd stwierdził, że organy orzekające uwzględniły stanowisko wyrażone w powołanym wyroku z dnia 24 listopada 2010 r. oraz w decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] października 2012 r., uzupełniając materiał dowodowy o aktualne odpisy właściwych ksiąg wieczystych, wypis z rejestru gruntów i mapy rozstrzygając w oparciu o Operat pomiarowy podziału dz. ew. [...] oraz Mapę uzupełniająca podziału dz. ew. [...].
Opracowanie sporządzone przez geodetę uprawnionego przyjęte zostało do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 10 czerwca 2008 r. Zgromadzone przez organ dokumenty zostały poddane wnikliwej analizie i ocenie zarówno Starosty Nowotarskiego, jak i Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Szczegółowe wyniki tej analizy zostały przedstawione w uzasadnieniu wydanych decyzji i wynikało z nich, że działka ew. [...] narusza § 9 ust.1 powołanego rozporządzenia, zgodnie z którym działkę ewidencyjną stanowi ciągły obszar gruntu, położony w granicach jednego obrębu, jednorodny pod względem prawnym, wydzielony z otoczenia za pomocą linii granicznych.
Sąd podzielił stanowisko organów, że postępowanie było zgodne z prawem i nie naruszało zasad prowadzenia ewidencji gruntów. Dokonane przez organy rozdzielenie niejednorodnych prawnie działek ewidencyjnych na działki będące przedmiotem odrębnych własności nie stanowi zniesienia współwłasności, lecz stanowi aktualizację ewidencji gruntu i budynków, zgodną z obowiązującymi przepisami. W prowadzonym postępowaniu organ nie dokonywał samodzielnie ustaleń podmiotowych co do własności przedmiotowych działek, lecz oparł się na aktualnych wypisach z ksiąg wieczystych.
Odnośnie granic wydzielonych działek, a więc zmian przedmiotowych, organy uwzględniły przepis § 36 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, określający rodzaj dokumentacji geodezyjnej, na podstawie której wykazuje się w ewidencji przebieg granic działek ewidencyjnych. Rozstrzygnięcie w tym zakresie zostało oparte na dokumentacji geodezyjnej nr [...], przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego. Analiza danych geodezyjnych została przedstawiona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i w ocenie Sądu uzasadniała podjęte w sprawie rozstrzygnięcia.
Sąd podzielił także stanowisko, że przedmiot i granice prowadzonego postępowania nie dotyczyły zniesienia stanu niezgodności prawnej nowopowstałej działki nr ew. [...]. Starosta Nowotarski nie był zatem zobligowany do rozstrzygania w tym zakresie, tym bardziej, że przedmiotowa działka nie była przedmiotem opracowania geodezyjnego stanowiącego podstawę orzekania.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł F. K., zarzucając naruszenie art. 133 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 141 § 4 P.p.s.a. i art. 106 § 3 P.p.s.a. poprzez wadliwe ustalenie, że w ramach postępowania administracyjnego dochodzi do podziału nieruchomości w sposób, który w przyszłości będzie oddziaływał na treść prawa własności, zaś brak jest podstaw do przyjęcia zmiany w ewidencji gruntów zgodnie z wnioskiem Z. K. wynikają z prawdziwych okoliczności faktycznych, albowiem w toku postępowania przed Sądem Rejonowym w Nowym Targu w sprawie I Ns 552/13 wynikają odmienne okoliczności faktyczne niż dotychczas przedstawione.
W oparciu o powyższe zarzuty skarżący kasacyjnie wniósł o:
- 1) uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie;
- 2) zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm przepisanych.
W dniu 5 października 2016 r. na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pełnomocnik skarżącego kasacyjnie wniósł o dopuszczenie jako dowodu w sprawie postanowienia Sądu Rejonowego w Nowym Targu z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt I Ns 552/13, wskazując że jest to nowa okoliczność, która powstała na etapie postępowania międzyinstancyjnego, która powinna być uwzględniona przez Sąd. Naczelny Sąd Administracyjny dopuścił jako dowód w sprawie ww. postanowienie wraz z załącznikami.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 183 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Jeśli zatem nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 ustawy (a w rozpoznawanej sprawie przesłanki te nie wystąpiły) to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej. Oznacza to, że Sąd nie jest uprawniony do samodzielnego dokonywania konkretyzacji zarzutów skargi kasacyjnej. To obowiązkiem autora skargi kasacyjnej jest wskazanie jaki konkretnie przepis prawa materialnego został naruszony przez orzekający sąd i na czym polegała błędna wykładnia lub niewłaściwe zastosowanie tego przepisu. Gdy chodzi zaś o naruszenie prawa procesowego - zarzut ma odnosić się do postępowania sądowego zakończonego skarżonym wyrokiem i wskazywać konkretny przepis postępowania sądowoadministracyjnego, naruszony przez Sąd, a uzasadnienie tego naruszenia musi wykazywać istotny wpływ uchybienia procesowego na wynik sprawy.
W skardze kasacyjnej zarzucono naruszenie art. 133 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 141 § 4 P.p.s.a. i art. 106 § 3 P.p.s.a. poprzez wadliwe ustalenie, że w ramach postępowania administracyjnego dochodzi do podziału nieruchomości w sposób, który w przyszłości będzie oddziaływał na treść prawa własności.
Natomiast na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 5 października 2016 r. pełnomocnik skarżącego kasacyjnie wniósł o dopuszczenie jako dowodu w sprawie postanowienia Sądu Rejonowego w Nowym Targu z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt I Ns 552/13 (które stało się prawomocne w dniu 6 kwietnia 2016 r.) wskazując że jest to nowa okoliczność, która powstała na etapie postępowania międzyinstancyjnego, która powinna być uwzględniona przez Sąd. Postanowieniem tym wydanym w sprawie z wniosku J. R. i M. R. przy udziale Skarbu Państwa – Starosta Powiatu Nowotarskiego, F. K., J. K., J. K., Z. K., A. B., C. A., Sąd Rejonowy w Nowym Targu stwierdził, że M. R. i J. R. nabyli w drodze zasiedzenia, z dniem 7 lipca 2008 r., służebność drogi koniecznej na rzecz działki ewid. Nr [...] przebiegającej po działkach [...], [...], [...], [...] szlakiem oznaczonym na mapie sporządzonej przez biegłego geodetę z dnia 30 grudnia 2014 r. według wskazanych punktów.
Naczelny Sąd Administracyjny dopuścił jako dowód w sprawie ww. postanowienie wraz z załącznikami. Faktem jest, że służebność drogi koniecznej, które to prawo jest prawem rzeczowym ograniczonym nie jest wpisywane do ewidencji gruntów. Niemniej jednak ustalenia jakie musiał poczynić Sąd Rejonowy w Nowym Targu w sprawie sygn. akt I Ns 552/13 o stwierdzenie zasiedzenia służebności drogi koniecznej mogą mieć znaczenie w przedmiotowej sprawie. Należy bowiem zwrócić uwagę, że postanowienie Sądu Rejonowego w Nowym Targu z dnia 15 marca 2016 r. stwierdza nabycie w drodze zasiedzenia z dniem 7 lipca 2008 r. służebność drogi koniecznej, która przebiega między innymi po działce nr [...].
Tym samym Sąd Rejonowy w Nowym Targu wydając postanowienie z dnia 15 marca 2016 r. musiał ustalić przesłanki nabycia zasiedzenia służebności drogi koniecznej na dzień 7 lipca 2008 r., z tą bowiem datą powstało w drodze zasiedzenia prawo rzeczowe ograniczone jakim jest służebność drogi koniecznej, które obciąża między innymi działkę nr [...], a tylko stwierdzenie nabycia tego prawa dokonane zostało w dniu 15 marca 2016 r. Natomiast postępowanie w sprawie zmiany w ewidencji gruntów zostało wszczęte wnioskiem Z. K. z dnia 8 lipca 2008 r. Nadto istota służebności gruntowej, a taką jest służebność drogi koniecznej polega na tym, iż nieruchomość można obciążyć na rzecz właściciela innej nieruchomości (nieruchomości władnącej) prawem, którego treść polega na tym, że właściciel nieruchomości władnącej może korzystać w oznaczonym zakresie z nieruchomości obciążonej.
Tym samym przy powstaniu tego prawa rzeczowego elementem niezbędnym jest ustalenie właściciela nieruchomości władnącej, ale również nieruchomości obciążonej. Stąd też ustalenia jakie poczynił Sąd Rejonowy w Nowym Targu w sprawie sygn. akt I NS 552/13 mogą mieć znaczenie dla oceny prawidłowości ustaleń poczynionych w niniejszej sprawie.
Faktem jest, że co do zasady nie jest możliwe prowadzenie postępowania dowodowego przed sądem administracyjnym, który kontrolę legalności opiera na materiale dowodowym zgromadzonym w postępowaniu przed organem administracji wydającym zaskarżoną decyzję (art. 133 § 1 P.p.s.a.). Od tej zasady istnieje wyjątek, o którym mowa w art. 106 § 3 P.p.s.a. Postępowanie dowodowe określone w art. 106 § 3 P.p.s.a., mimo nawet stosunkowo wąskiego zakresu, służy realizacji zasady prawdy materialnej, czyli ustaleniu rzeczywistego stanu faktycznego, bez względu na to, czy nastąpi to w toku ponownego rozpoznania sprawy przez organ czy w kończącym definitywnie postępowanie orzeczeniu sądowym. Jeżeli zatem można przedstawić dowód z dokumentu nieznanego organom administracji, to rozstrzygnięcie tego organu oparte byłoby tylko na części rzeczywistego stanu faktycznego, w niniejszej sprawie istotne jest, że postanowienie Sądu Rejonowego w Nowym Targu dotyczy stanu istniejącego na dzień 7 lipca 2008 r.
Celem postępowania dowodowego, o którym mowa w art. 106 § 3 P.p.s.a. jest ocena, czy organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny i czy prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego do poczynionych ustaleń, natomiast w postępowaniu przed Sądem administracyjnym strona nie może oczekiwać, iż Sąd będzie prowadził postępowanie dowodowe i ustalał stan faktyczny i prawny sprawy.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zarzut skargi kasacyjnej dotyczący naruszenia art. 106 § 3 P.p.s.a. za zasadny. Rozpoznając zaś ponownie sprawę, organ powinien rozważyć i ocenić jaki wpływ na ustalenia w niniejszej sprawie, ma sprawa zakończona postanowieniem Sądu Rejonowego w Nowym Targu z dnia 15 marca 2016 r. sygn. akt I Ns 552/13.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art.188 P.p.s.a. w zw. z art.145 §1 pkt 1 lit. c, orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 203 pkt 1 P.p.s.a.