Uzasadnienie
NSA wyrokiem z dnia16 września 2015 r., sygn. akt I OSK 3019/13 oddalił skargę kasacyjną W. T. i M. T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 września 2013 r. sygn. akt IV SA/Wa 1381/13 w sprawie ze skargi W. T. i M. T. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Komparycja wyroku NSA z dnia16 września 2015 r., sygn. akt I OSK 3019/13 zawiera oczywistą omyłkę pisarską podlegającą sprostowaniu.
Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić również na żądanie strony (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Jan Paweł Tarno, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 r., s. 341) Wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia.
Błąd pisarski jest oczywistą omyłką wówczas, gdy jest widoczne, że wbrew zamierzeniu sądu doszło do niewłaściwego użycia wyrazu lub oczywiście mylnej pisowni albo widocznie niezamierzonego opuszczenia jednego lub więcej wyrazów (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 kwietnia 2001 r., II SA 863/00).
W komparycji wyroku NSA z dnia16 września 2015 r., sygn. akt I OSK 3019/13 znalazło się sformułowanie, wskazujące na to, że skarga kasacyjna została wniesiona od wyroku WSA w Warszawie z dnia 25 września 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 1381/13. Tymczasem jak wynika z akt sprawy przedmiotem zaskarżenia skargą kasacyjną był wyrok tego sądu wydany w tejże dacie, lecz o sygnaturze IV SA/Wa 1381/13. Stwierdzić zatem można, że doszło do oczywistej omyłki pisarskiej polegającej na opuszczeniu jednego znaku.
Z tego powodu na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił sprostować tę omyłkę z urzędu.