Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 października2014 r., sygn. akt II SA/Lu 1016/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę D.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białej Podlaskiej, z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...], którą to decyzją Kolegium uchyliło decyzję Burmistrza Miasta Międzyrzec Podlaski z dnia [...] styczni 2014 r., nr [...] i odmówiło umorzenia świadczeń z funduszu alimentacyjnego.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł D.S., prawidłowo reprezentowany, zawierając we wniesionym środku zaskarżenia wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając złożony wniosek, zważył, co następuje: wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, złożony w niniejszej sprawie, nie zasługuje na uwzględnienie.
Art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", stanowi, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania w sposób wyczerpujący zostały określone w art. 61 § 3 P.p.s.a., w myśl którego są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Wykazanie istnienia tych przesłanek spoczywa na stronie.
Reprezentujący D.S. adwokat nie zawarł jednak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białej Podlaskiej. Domagając się takiego wstrzymania podał on jedynie, iż w sprawie istnieją przesłanki udzielenia stronie ochrony tymczasowej, nie wskazując jednocześnie w żaden sposób, jakie to okoliczności miałyby takie przesłanki stanowić. Tym samym uniemożliwił on merytoryczne odniesienie się do żądania strony, a to z kolei prowadziło do uznania wniosku za nieuzasadniony i nieusprawiedliwiony.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.