Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 35/12, odrzucił skargę E. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] października 2011 r., znak [...]. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, iż zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 stycznia 2012 r., E. G. została zobowiązana do uzupełnienia braku formalnego wniesionej skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie zostało doręczono skarżącej w dniu 18 stycznia 2012 r. (k-32), jednakże w wyznaczonym terminie skarżąca nie uzupełniła wskazanego braku formalnego skargi, co skutkowało jej odrzuceniem.
Skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia wniosła E. G., zaskarżając je w całości i zarzucając Sądowi I instancji naruszenie przepisów postępowania:
- - art. 141 § 4 w związku z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej: P.p.s.a., poprzez niewyjaśnienie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, dlaczego Sąd I instancji uznał, iż podpis zamieszczony przez skarżącą pod treścią skargi nie spełnia wymogów formalnych;
- - art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. poprzez uznanie, że skarga dotknięta była brakiem formalnym w postaci braku podpisu i jej odrzucenie.
W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów udzielonej pomocy prawnej z urzędu, które nie zostały opłacone w całości ani w części.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że skarżąca złożyła do sądu skargę podpisaną czytelnie pełnym imieniem i nazwiskiem. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji w żaden sposób nie wyjaśnił dlaczego uznał, iż skarga nie została podpisana. W przedmiotowej sprawie, ponieważ podpis skarżącej znajdował się pod skargą, Sąd powinien wyraźnie wskazać, dlaczego uznaje, iż podpis ten nie czyni zadość wymogom formalnym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznanej sprawie powyższy przepis, na podstawie którego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2012 r. odrzucił skargę E. G., został zastosowany zasadnie.
Stosownie do brzmienia art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego. Przy czym nie musi to być podpis czytelny. Należy zatem stwierdzić, że koniecznym warunkiem poprawności formalnej pisma procesowego jest umieszczenie podpisu osoby, która to pismo wnosi. Jednocześnie podpis musi być własnoręczny, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w § 4 art. 46 P.p.s.a. Zatem nie spełnia omawianych wymogów podpis mechaniczny (nie złożony własnoręcznie pod pismem).
W myśl art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W niniejszej sprawie, skarżąca została prawidłowo wezwana zarządzeniem z dnia 10 stycznia 2012 r. do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez jej podpisanie. Bowiem, co prawda skarga zawiera podpis skarżącej, jednakże został on mechanicznie odtworzony. Naczelny Sąd Administracyjny nie ma bowiem wątpliwości, że skarga nie była oryginałem, lecz jedynie kserokopią i aby mogła wywołać skutek procesowy powinna zostać własnoręcznie podpisana przez skarżącą, gdyż podpis skarżącej również jest podpisem skopiowanymi razem z pozostałą treścią skargi. Dlatego prawidłowa jest konkluzja, że skarga nie zawierała podpisu skarżącej w rozumieniu art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.
Skoro przeto skarżąca w zakreślonym terminie nie wykonała wezwania i nie uzupełniła braków formalnych skargi, zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 kwietnia 2012 r. odrzucające skargę, należy uznać za zgodne z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Nie ulega bowiem wątpliwości, że brak własnoręcznego podpisu stanowił formalny brak, którego nieuzupełnienie uniemożliwiło merytoryczne rozpoznanie skargi i uzasadniało jej odrzucenie.
Odnosząc się do zarzutu skargi kasacyjnej dotyczącego niewłaściwego poinformowania skarżącej o istnieniu braku formalnego, wskazać należy, iż na podstawie art. 49 § 1 P.p.s.a. przewodniczący wzywając stronę do uzupełnienia lub poprawienia pisma musi: wskazać dokładnie, jakie braki strona ma uzupełnić, zakreślić siedmiodniowy termin na ich uzupełnienie oraz wyraźnie określić rygor niezachowania terminu. Skierowane do skarżącej wezwanie z dnia 13 stycznia 2012r., wydane w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 stycznia 2012 r., zawierało wszystkie wskazane wyżej elementy. Podobnie rzecz się ma z uzasadnieniem zaskarżonego postanowienia, które co prawda nie wskazuje dlaczego podpis jest wadliwy, lecz nie musiało tego czynić skoro doszło do odrzucenia skargi z powodu niewykonania zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia jej braku.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Wniosek o przyznanie wynagrodzenia na podstawie art. 250 P.p.s.a. zgłoszony przez pełnomocnika skarżącej ustanowionego z urzędu nie został rozpoznany przez Naczelny Sąd Administracyjny, bowiem rozpoznawanie wniosków zgłoszonych na tej podstawie należy do właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych. Naczelny Sąd Administracyjny jest uprawniony jedynie do orzekania o kosztach postępowania między stronami i tylko w wyrokach.