Uzasadnienie
Minister Skarbu Państwa postanowieniem z dnia [...] września 2009 r. nr [...] stwierdził, na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98 poz. 1071 ze zm.), uchybienie terminu do wniesienia odwołania złożonego przez R. W. od decyzji Wojewody Małopolskiego z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] o umorzeniu postępowania z wniosku R. W. w sprawie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez J. W. nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej.
W uzasadnieniu postanowienia Minister Skarbu Państwa wskazał, że R. W. złożył w dniu 23 lipca 2009 r. odwołanie od decyzji Wojewody Małopolskiego z dnia [...] lipca 2009 r. W decyzji tej strona została pouczona o przysługującym jej prawie wniesienia odwołania w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Organ wskazał, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, iż decyzja Wojewody została doręczona R. W. w dniu 8 lipca 2009 r., zatem termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 22 lipca 2009 r. Odwołanie zostało złożone 23 lipca 2009 r., a więc po upływie terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a., strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do jego złożenia.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie R. W. wniósł o przywrócenie prawa do rekompensaty i "przeprosił" za uchybienie art. 58 k.p.a.
Odpowiadając na skargę Minister Skarbu Państwa wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie.
W piśmie z dnia 18 grudnia 2009 r. skarżący wyjaśnił, iż zawarty w skardze zwrot "uprzejmie przepraszamy za uchybienie art. 58 k.p.a., ponieważ nie mamy prawników w rodzinie, ani wśród znajomych" stanowi wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody Małopolskiego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 stycznia 2010 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 2 marca 2010 r. sygn. akt I OZ 147/10 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu zażalenia skarżącego uchylił powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 września 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1926/09 przywrócił skarżącemu termin do wniesienia skargi uznając, że uprawdopodobnił on w sposób wyczerpujący i przekonujący istnienie okoliczności przemawiających za brakiem jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.
Rozpoznając sprawę ze skargi R. W. na postanowienie Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] września 2009 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że skarga jest niezasadna.
W uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji wskazał, że z akt sprawy wynika, iż decyzja Wojewody Małopolskiego z dnia [...] lipca 2009 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez J. W. nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej została doręczona skarżącemu w dniu [...] lipca 2009 r. Skarżący został w tej decyzji pouczony o możliwości wniesienia odwołania do Ministra Skarbu Państwa w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 22 lipca 2009 r., natomiast odwołanie złożone zostało osobiście przez skarżącego w Małopolskim Urzędzie Wojewódzkim w Krakowie Delegatura w Tarnowie w dniu [...] lipca 2009 r., a więc po upływie terminu z art. 129 § 2 k.p.a. Skarżący nie dołączył do odwołania wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia.
Sąd I instancji wywodził, że przepis art. 58 k.p.a. przewiduje możliwość przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności, jednak zgodnie z § 2 tego artykułu prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla których określony był termin. Skarżący nie złożył wraz z odwołaniem prośby o przywrócenie terminu i z tego powodu stanowisko przedstawione w postanowieniu Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] września 2009 r., jest prawidłowe.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), oddalił skargę.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł skarżący. Skarga kasacyjna oparta została na zarzucie naruszenia art. 174 pkt 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a to:
- - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 58 § 1 i § 2 k.p.a. poprzez nienależytą ocenę naruszenia przez Ministra Skarbu Państwa art. 58 § 1 i § 2 k.p.a. i zaaprobowanie stanowiska, że ustalone w sprawie okoliczności faktyczne nie dawały podstawy do przywrócenia terminu do złożenia odwołania przez R. W.,
- - art. 106 § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez nieprzeprowadzenie przez Sąd I instancji z urzędu dowodu uzupełniającego z dokumentu.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej, w odniesieniu do pierwszego z postawionych zarzutów wywodzono, że Sąd I instancji pominął obiektywne i niezawinione okoliczności uchybienia terminu do wniesienia odwołania, jak również niewyartykułowania prośby o przywrócenie powyższego terminu. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 106 § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wywodzono, że Sąd I instancji nie przeprowadził dowodu z orzeczenia o niepełnosprawności skarżącego, co wpłynęło na wadliwą ocenę jakoby w sprawie nie zachodziły przesłanki przywrócenia terminu do wniesienia przez skarżącego odwołania od decyzji Wojewody Małopolskiego z dnia 2 lipca 2009 r.
Wskazując na powyższe, skarżący wnosił o:
- 1) uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie,
- 2) zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych,
- 3) rozpoznanie skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym – zgodnie z art. 182 § 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania...". W sprawie nie zachodzą enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego. Z tego względu, przy rozpoznaniu sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej.
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 58 k.p.a. - regulującego instytucję procesową przywrócenia terminu. Sąd I instancji nie kontrolował rozstrzygnięcia organu w sprawie przywrócenia terminu. Kontrolą sądu objęte zostało postanowienie Ministra Skarbu Państwa w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Z ustalonego przez sąd I instancji stanu faktycznego sprawy, z akt sprawy wynika, że decyzja Wojewody Małopolskiego z dnia [...] lipca 2009 r. została doręczona skarżącemu w dniu 8 lipca 2009 r., a odwołanie od niej zostało wniesione w dniu 23 lipca 2009 r., a więc po upływie 14-dniowego terminu przewidzianego w art. 129 § 2 k.p.a.
Nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 106 § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sprawie nie jest niezbędne przeprowadzenie dowodów uzupełniających, nie ma bowiem wątpliwości, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia odwołania. Podnoszone w uzasadnieniu skargi kasacyjnej okoliczności - na potwierdzenie których przeprowadzenia dowodu domagał się skarżący - mogą mieć znaczenie przy uprawdopodobnieniu, że uchybienie terminowi nastąpiło bez winy skarżącego przy wniesieniu odwołania. Skarżący winien zważyć, że w sprawie wydana została decyzja ostateczna Wojewody Małopolskiego z dnia [...] września 2007 r. znak: [...], która może być przedmiotem kontroli w nadzwyczajnych trybach postępowania administracyjnego.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.