Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 26 czerwca 2012 r., sygn. akt II SA/Łd 1350/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę E. N. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] października 2011 r. w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z części nieruchomości.
W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał, że wnioskiem z dnia 14 kwietnia 2010 r., zmodyfikowanym następnie w dniu 8 kwietnia 2011 r. Łódzka Spółka Infrastrukturalna Sp. z o.o. wystąpiła do Prezydenta Miasta Łodzi o wydanie w trybie art. 124 w zw. z art. 124a u.g.n. decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na przeprowadzenie urządzenia celu publicznego w postaci wodociągu na nieruchomości o pow. 0,00073 ha, położonej w Łodzi przy ul. J. b. nr, w obr. P-16 działka nr 13/2, której stan prawny jest nieuregulowany, oraz w trybie art. 124 u.g.n. o wydanie decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na przeprowadzenie urządzenia celu publicznego w postaci wodociągu na części nieruchomości o pow. 0,00101 ha, położonej w Łodzi przy ul. J. 2 w obr. P-16, działka nr 14/3 o pow. całkowitej 0,1261 ha, której współwłaścicielami są: H. D., E. N., Z. W., M. K., M. K., P. K. oraz D.K. w związku z realizacją celu publicznego polegającego na budowie wspomnianego wodociągu.
Do wniosku Spółka załączyła pisma wskazujące, iż współwłaściciele nie wyrażają zgody na udostępnienie części swojej nieruchomości pod przedmiotową inwestycję. Rokowania dotyczące wyrażenia zgody na wykonanie inwestycji były prowadzone ze wszystkimi współwłaścicielami nieruchomości. Natomiast E. N. podtrzymała dotychczasowe stanowisko i oświadczyła, iż nie wyraża zgody na przeprowadzenie inwestycji na działce nr ewid. 14/3 do momentu, kiedy zostanie zakończona sprawa sądowa o zniesienie współwłasności.
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r., sprostowaną postanowieniem z dnia 14 września 2011 r. organ I instancji na podstawie art. 124 u.g.n. orzekł o ograniczeniu sposobu korzystania z części nieruchomości o pow. 0,00101 ha, położonej w Łodzi przy ul. J. 2A, obr. P-16, oznaczonej jako działka nr 14/3 o pow. całkowitej 0,1261 ha, poprzez udzielenie Łódzkiej Spółce Infrastrukturalnej Sp. z o.o. zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie urządzenia celu publicznego w postaci budowy wodociągu, zgodnie z decyzją Prezydenta Miasta Łodzi z dnia [...] października 2007 r. Nr UA.III-B/372/07 o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz odmówił nadania niniejszej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.
Odwołanie od powyższej decyzji wniosła E. N. Decyzją z dnia 25 października 2011 r. Wojewoda Łódzki w trybie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji i w tym zakresie orzekł o ograniczeniu sposobu korzystania z części nieruchomości o pow. 0,0101 ha, położonej w Łodzi przy ul. J. 2A, obr. P-16, oznaczonej jako działka nr 14/3 o pow. całkowitej 0,1261 ha, poprzez udzielenie Łódzkiej Spółce Infrastrukturalnej Sp. z o.o. zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie urządzenia celu publicznego w postaci budowy wodociągu zgodnie z decyzją Prezydenta Miasta Łodzi z dnia [...] października 2007 r. Nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, zaś w pozostałym zakresie utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Organ odwoławczy przytoczył treść regulacji art. 124 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami i wskazał, że przedmiotowa inwestycja stanowi cel publiczny w rozumieniu art. 6 pkt 3 ustawy, zgodnie z którym, jest nim między innymi budowa i utrzymywanie publicznych urządzeń służących do zaopatrzenia ludności w wodę, gromadzenia, przesyłania, oczyszczania i odprowadzania ścieków oraz odzysku i unieszkodliwiania odpadów, w tym ich składowania.
Ostateczną decyzją z dnia [...] października 2007 r. Nr [...] Prezydent Miasta Łodzi ustalił dla Łódzkiej Spółki Infrastrukturalnej Sp. z o.o. w Łodzi lokalizację inwestycji celu publicznego, polegającej na budowie wodociągu w ulicach: J. –na odcinku od ul. S. do wysokości posesji nr 2a, Orzechowej – na odcinku od ul. J. do wysokości posesji nr 8, oraz na odcinku od ul. J. do wysokości posesji nr 16a na działkach nr ewid.: 29/4, 13, 11/16, 22/3 i 28/29, w obr. P-16 w Łodzi. Zgodnie z mapą ewidencyjną gruntów, obszar oznaczony kolorem zielonym, obejmuje powierzchnię części działki gruntu nr 14/3, która wynosi 0,0101 ha, i ma zostać zajęta pod budowę wodociągu.
Ze zgromadzonej dokumentacji wynika, iż działka nr 13/2 oraz część działki nr 14/3 na dzień 6 sierpnia 2007 r. tworzyły działkę nr 13. Po przeprowadzeniu modernizacji ewidencji gruntów i budynków dla obr. P-16, ww. część nieruchomości –działka nr 13 o pow. 0,0101 ha weszła w skład działki nr ew. 14/3 o pow. całkowitej 0,1261 ha, z pozostałej części utworzono działkę nr 13/2 o pow. 0,0073 ha.
W ocenie Wojewody, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje, że wystąpienie z wnioskiem o zezwolenie na zajęcie części nieruchomości w celu budowy wodociągu, zostało poprzedzone przeprowadzeniem rokowań ze współwłaścicielami nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie tych prac. W załączonych do wniosku dokumentach znajduje się korespondencja z przeprowadzonych rokowań ze stronami postępowania. Z treści tych pism wynika, że E. N., nie wyraża zgody na udostępnienie części terenu działki nr ew. 14/3 w celu budowy wodociągu do chwili zniesienia współwłasności rzeczonej nieruchomość. M. K., H. D. i P. K. nie wyrazili zgody na udostępnienie nieruchomości w celu budowy wodociągu. M. K. poinformował natomiast, iż bez rozsądnej rekompensaty finansowej nie wyrazi zgody na przeprowadzenie wodociągu. Z kolei, Z. W. oraz D. K. nie odnieśli się do pism Spółki, dotyczących propozycji rokowań.
Odnosząc się do zarzutów odwołania, a w szczególności do kwestii rozważenia innego przebiegu inwestycji Wojewoda zauważył, że w piśmie z dnia 23 września 2011 r. Łódzka Spółka Infrastrukturalne Sp. z o.o. w Łodzi wskazała, iż z uwagi na uwarunkowania terenowe (brak alternatywnej drogi dojazdowej do ul. Orzechowej, która obecnie jest poprowadzona przez część działki nr 14/3 będącej własnością prywatną, przebiegający pod ul. O. kanał – kryte koryto rzeki Łódki, zwartą zabudowę), poza wzmiankowaną działką nie ma alternatywnego korytarza, w którym można byłoby poprowadzić wodociąg.
Ponadto, jak wynika ze zgromadzonej dokumentacji oraz uzasadnienia decyzji organu I instancji, projektowany wodociąg będzie przebiegać m. in. wzdłuż znajdującej się na nieruchomości nieformalnej drogi, na której posadowiono słup wysokiego napięcia. Sporna inwestycja będzie realizowana w części nieruchomości, w której został zlokalizowany już słup energetyczny wysokiego napięcia. Wodociąg zostanie wybudowany w technologii bezwykopowej, a zatem nie dojdzie do naruszenia gruntu za pomocą przewiertu sterowanego. Nie zmieni się również sposób zagospodarowania zajętego fragmentu nieruchomości, stanowiącego drogę, na której w chwili obecnej znajduje się również słup energetyczny. Zdaniem Wojewody, z protokołu rozprawy administracyjnej wynika także, iż lokalizacja inwestycji przez działkę nr 14/3 stanowi najkrótsze i najbardziej dogodne połączenie od ul. J. i ul. O. Wodociąg powinien być zlokalizowany pod ziemią na głębokości min. 1,60 m. Prace związane z budową wodociągu będą trwały najdłużej 2-3 dni.
W ocenie organu odwoławczego, z uwagi na to, że postępowanie o zniesienie współwłasności rzeczonej nieruchomości nie zostało zakończone i nie jest znana data jego zamknięcia, przedmiotowa inwestycja nie może zostać przesunięta z uwagi na możliwość pozbawienia wody mieszkańców ulic O. i J., a co za tym idzie zakończenia inwestycji przed okresem zimowym.
Wojewoda stwierdził, że z uwagi na negatywny wynik rokowań zasadne jest ograniczenie w drodze decyzji zakresu korzystania z części działki nr 14/3 o pow. całkowitej 0,1261 ha, tj. 0,0101 ha, na realizację celu publicznego jakim jest budowa wodociągu, dla której została wydana decyzja lokalizacyjna z dnia 25 października 2007 r. Jednocześnie organ zauważył, że w związku ze sprostowaniem przez inwestora w dniu 10 października 2011 r. wniosku w zakresie faktycznej powierzchni nieruchomości przeznaczonej do zajęcia pod budowę wodociągu, tj. 101 m 2, którą określa mapa stanowiąca załącznik do decyzji lokalizacyjnej zasadnym było w drodze art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchylenie rozstrzygnięcia organu I instancji w zakresie punktu 1 błędnie określającego powierzchnię zajęcia, zaś w pozostałym zakresie utrzymanie decyzji organu I instancji w mocy.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi E. N. wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania.
Odpowiadając na skargę Wojewoda Łódzki wniósł o jej oddalenie argumentując jak w motywach zaskarżonej decyzji.
Uczestniczki H. D. i Z. W. przyłączyły się do skargi.
Uczestnika postępowania Łódzka Spółka Infrastrukturalna Sp. z o.o. w Łodzi oraz Gmina Miejska Łódź wniosły o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uznał skargę za nieuzasadnioną.
Sąd podkreślił, że decyzja wydana na podstawie art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami prowadzi do ograniczenia prawa własności nieruchomości i z tego względu ma charakter wyjątkowy. Winna zatem określać zakres ograniczenia prawa własności, co oznacza, iż winien zeń wynikać zarówno projektowany przebieg inwestycji jak i zakres uszczuplenia władztwa właściciela i to tylko w zakresie niezbędnym do wykonania danej inwestycji oraz zgodnie z warunkami wynikającymi z planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.
W ocenie Sądu zaskarżona decyzja powyższym wymogom odpowiada. Niekwestionowane jest bowiem, że ostateczną decyzją Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 25 października 2007r. ustalona została na wniosek inwestora – Łódzkiej Spółki Infrastrukturalnej Sp. z o.o. w Łodzi lokalizacja inwestycji celu publicznego, polegającego na budowie wodociągu w ulicach J. i Orzechowej na działkach o numerach ewidencyjnych 29/4, 13, 11/16, 22/3 i 28/29 w obrębie P-16 w Łodzi. Poza sporem pozostaje również okoliczność, iż na skutek odnowienia ewidencji gruntów działka nr 13 wchodzi obecnie w skład działek nr 14/3 i 13/2. Współwłaścicielami działki 14/3 pozostają zaś skarżąca E. N., Z. W., H. D., M. K., M. K., P. K.. Żadna ze wskazanych osób w trakcie prowadzonych rokowań nie wyraziła zgody na wykonanie inwestycji na terenie ich nieruchomości. Formalnie wystąpiły zatem przesłanki, uprawniające inwestora do ubiegania się o wydanie rozstrzygnięcia w trybie art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, ograniczającego współwłaścicielom sposób korzystania z nieruchomości, objętej inwestycja, której przebieg określony został w decyzji lokalizacyjnej.
Rolą organów było natomiast rozważenie interesów współwłaścicieli nieruchomości w taki sposób, aby zakres ingerencji inwestora w prawo własności sprowadzony został do niezbędnego minimum. Wbrew zarzutom skargi, organy obu instancji okoliczności wspomniane ustaliły w sposób wyczerpujący, należycie określając najmniej obecnie uciążliwy dla współwłaścicieli nieruchomości przebieg inwestycji (w bezpośrednim sąsiedztwie istniejącego już na działce słupa energetycznego wysokiego napięcia) oraz sposób prowadzenia robót (metodą bezwykopową, bez trwałego naruszenia gruntu). Podnoszone w treści skargi okoliczności, iż aktualnie toczy się postępowanie o zniesienie współwłasności nieruchomości, obejmującej działkę nr 14/3 oraz, że przeprowadzenie wodociągu uniemożliwi faktyczne zagospodarowanie działek wyodrębnionych po podziale, nie może prowadzić do konkluzji o wadliwie dokonanej przez organy ocenie interesów stron postępowania.
Po pierwsze bowiem zdarzenia związane ze zniesieniem współwłasności mają charakter przyszły i niepewny (biorąc pod uwagę możliwe sposoby zniesienia współwłasności), po wtóre cześć działki nr 14/3, przez którą przebiegać ma wodociąg faktycznie od początku lat 70-tych XX wieku wykorzystywana jest jako droga wewnętrzna – pierwotnie na potrzeby budowy zakładów "Bona", później zaś zapewniając mieszkańcom części posesji, położonej przy ulicy Orzechowej dostęp do drogi publicznej. Jak wspomniano, w jej ciągu posadowiony jest również słup energetyczny wysokiego napięcia, w sąsiedztwie którego zlokalizowano przebieg wodociągu. Jakkolwiek zatem droga ta stanowi własność osób fizycznych, dostępna jest powszechnie z uwagi na jedyną obecnie możliwość skomunikowania działek przy ul. O. z drogą publiczną.
Sąd stwierdził, że wbrew zarzutom skargi, uprawniony był wniosek, iż wskazany przez inwestora sposób ograniczenia korzystania z nieruchomości przez współwłaścicieli, obecnie będzie dlań najmniej dolegliwy. Niezależnie od tego Sąd podkreślił, iż w sytuacji gdy realizacja zezwolenia doprowadzi do uniemożliwienia właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu dalsze prawidłowe korzystanie z nieruchomości, mogą oni żądać wykupu nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa (art. 124 ust. 5 u.g.n.) Proponowane natomiast przez skarżącą "rozważenie przeprowadzenia inwestycji kosztem innej nieruchomości" nie mogło być przedmiotem badania przez organy, wobec związania treścią decyzji lokalizacyjnej, określającej przebieg wodociągu przez wskazane w niej działki.
Odnosząc się zaś do pozostałych zarzutów skargi Sąd wskazał, iż uprawnieniem i obowiązkiem organu odwoławczego jest ponowne rozpoznanie sprawy w jej istocie (art. 15 k.p.a.). Zatem Wojewoda Łódzki, korzystając z uprawnienia, określonego w art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., zasadnie zreformował decyzję Starosty Łódzkiego Wschodniego w sposób prawidłowy określając zarówno inwestora jak i sposób ograniczenia własności skarżącej i innych współwłaścicieli działki nr 14/3. Związany z tym zarzut "nieprzeprowadzenia rokowań" w związku z odmiennym określeniem powierzchni działki, wykorzystanej pod inwestycję nie może być uznany za zasadny. Skarżąca oraz pozostali współwłaściciele nieruchomości nie wyrazili zgody na udostępnienie inwestorowi działki pod projektowaną inwestycję w ogóle (co do zasady), stąd też zmiana określenia powierzchni, pod którą przebiegać ma inwestycja (przy niezmienionym jego przebiegu) nie niweczy skuteczności przeprowadzonych rokowań.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem orzeczenia organów było określenie sposobu ograniczenia korzystania z nieruchomości przez jej współwłaścicieli; sposób i zakres tego ograniczenia nie został przez organ odwoławczy zmieniony (wobec tożsamego określenia charakteru ograniczenia). W istocie uściślono jedynie powierzchnię nieruchomości, której ograniczenie dotyczy, w związku z dostrzeżoną pomyłką rachunkową w tym zakresie (co pozostawało w związku z "włączeniem" działki nr 13 do dwóch działek – 13/2 i 14/3). Nie doszło zatem do wydania decyzji odwoławczej "na niekorzyść" strony odwołującej się w rozumieniu art. 139 k.p.a., wobec faktu, iż projektowany przebieg inwestycji oraz sposób wykonania robót (a zatem faktyczne obciążenie nieruchomości) pozostał niezmieniony.
Zdaniem Sądu nie są również trafne zarzuty skargi, związane z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, bowiem wszelkie istotne okoliczności sprawy zostały ustalone i ocenione w sposób prawidłowy. Kwestie związane z alternatywnym przebiegiem wodociągu, toczącym się postępowaniem podziałowym nie miały natomiast znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy niniejszej, przeto zaniechania organów w zakresie ustaleń z tym związanych pozostają bez wpływu na ocenę zgodności z prawem zaskarżonej decyzji.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła E. N. Wyrok zaskarżono w całości, zarzucając naruszenie:
- 1) art. 145 § 1 pkt 1 lit. a/ p.p.s.a., polegające na nieuwzględnieniu skargi mimo naruszenia przez organ administracji przepisu art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, przez nie wzięcie pod uwagę całokształtu materiału dowodowego i nie wyjaśnienie całego stanu faktycznego sprawy oraz dokonanie w związku z tym błędnych ustaleń faktycznych, a także przyznanie prymatu interesu społecznego nad indywidualny Strony, w sytuacji gdy E. N. nie odmówiła zgody na przeprowadzenie na jej nieruchomości przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji wody i ścieków, zaś w obecnym stanie faktycznym, bez uprzedniego zniesienia współwłasności i wytyczenia nowych granic działek, może dojść do sytuacji, ze po przeprowadzeniu wskazanych urządzeń działka lub działki stracą w całości swoje walory użytkowe;
- 2. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. w zw. z art. 151 p.p.s.a. przez niezasadne oddalenie skargi mimo naruszenia przez organy administracyjne art. 7, art. 8, art. 11, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez zaniechanie wnikliwego i wyczerpującego zebrania oraz rozpatrzenia materiału dowodowego, prowadzące w konsekwencji do ustaleń nie znajdujących oparcia w dowodach zgromadzonych w sprawie, w tym poprzez naruszenie zasady ważenia interesu społecznego i słusznego interesu obywatela.
W oparciu o powyższe zarzuty kasacyjne wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi oraz zasądzenie kosztów udzielonej stronie z urzędu pomocy prawnej, w postępowaniu kasacyjnym, oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że skarżąca co do zasady wyraziła zgodę na posadowienie na jej nieruchomości urządzeń wodociągowych, ale cały czas, konsekwentnie stała na stanowisku, że uprzednio konieczne jest wytyczenie nowych działek, by w ten sposób zminimalizować ryzyko, że zainstalowane urządzenia ograniczą lub nawet uniemożliwią korzystanie z nowo wydzielonych nieruchomości. Skarżąca wskazała, iż udzielona przez nią zgoda była "warunkowa". Postawiła ona bowiem warunek czasowy – prawomocnego zakończenia postępowania o zniesienie współwłasności, który nie był niemożliwy do przyjęcia. Zważywszy na to, iż skutkiem realizacji celu publicznego może być to, że nie będzie możliwe dalsze prawidłowe korzystanie z nieruchomości zgodne z jej dotychczasową funkcją, a także że działanie takie należy traktować jako wyjątkowe, a okoliczności uzasadniające wydanie decyzji będą miały miejsce m.in. wówczas, gdy obstrukcyjne zachowanie właściciela nieruchomości narażać będzie na szwank interes społeczny, zdaniem Skarżącej nie została tym samym wypełniona dyspozycja art. 124, u.g.n. uprawniająca do wydania w oparciu o ten przepis kwestionowanej decyzji.
Skarżąca podkreśliła, iż organ administracji publicznej podejmując niekorzystną dla strony decyzję ma – wynikający z powołanej zasady – szczególny obowiązek wykazania w uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia, dlaczego nie załatwiono sprawy w sposób zgodny ze słusznym interesem obywatela, co zdaniem skarżącej w niniejszej sprawie nie nastąpiło.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Łódzka Spółka Infrastrukturalna Sp. z o.o. z siedzibą w Łodzi wniosła o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W tym stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i w związku z tym podlegała oddaleniu.
W pierwszej kolejności należy odnieść się do zarzutu naruszenia przepisów postępowania, który to zarzut nie jest zasadny. Sąd I instancji prawidłowo stwierdził, że organy nie naruszyły wskazanych przepisów k.p.a. Zgromadziły pełny materiał dowodowy i właściwie go oceniły. Bezsporne jest, iż decyzja lokalizacji celu publicznego określała przebieg inwestycji i na tym etapie postępowania nie było już możliwości jej zmiany. Organ dysponował również materiałem, który pozwalał na ocenę samego przebiegu inwestycji przez nieruchomość skarżącej w kontekście jak najmniejszej uciążliwości. Zarzut odnoszący się do naruszenia zasady ważenia interesu społecznego i słusznego interesu obywatela także nie jest uzasadniony.
Z akt sprawy wynika, że inwestycja nie może być zrealizowana jedynie na nieruchomościach należących do jednostek samorządowych, ale musi przebiegać przez nieruchomość osób fizycznych, przy czym m.in. z uwagi na warunki techniczne jej przebieg przez nieruchomość skarżącej jest optymalny. Jeżeli organ rozważał te kwestie to nie można zarzucić naruszenia zasady ważnenia interesu obywatela i społecznego.
Odnośnie zarzutu naruszenia art. 124 ust. 1 ww. ustawy o gospodarce nieruchomościami, to również ten zarzut jest niezasadny. Dokonana interpretacja powyższego przepisu jest prawidłowa, nie budzi wątpliwości także jego zastosowanie w ustalonym stanie faktycznym. Wbrew twierdzeniom skargi kasacyjnej skarżąca nie wyraziła zgody na przeprowadzenie inwestycji. Warunek, iż może to nastąpić dopiero po planowanym zakończeniu postępowania sądowego o zniesienie współwłasności nieruchomości, zasadnie nie mógł być uwzględniony przez inwestora. Przepis art. 124 ust. 3 ww. ustawy wymaga, aby zezwolenie poprzedzone było rokowaniami z właścicielem nieruchomości, które mają na celu uzyskanie zgody na wykonanie prac. Ustawa nie określa co należy rozumieć przez rokowania, ale należy przyjąć, że chodzi o wszelkie, prawem dopuszczone, działania zmierzające do zawarcia umowy dot. m.in. warunków realizacji inwestycji celu publicznego.
Warunki, które postawiła skarżąca spowodowały, że rokowania nie mogły przynieść zamierzonego rezultatu. W takiej sytuacji zasadnie Sąd I instancji uznał, że została spełniona przesłanka z ust. 3 art. 124 i może być przeprowadzone postępowanie, o którym mowa w ust. 1.
Podnoszone w skardze kasacyjnej okoliczności dotyczące ewentualnych negatywnych skutków przeprowadzenia wodociągu dla możliwości korzystania z nieruchomości po zniesieniu jej współwłasności, nie mają znaczenia dla oceny zastosowania powyższego przepisu i wydania decyzji zezwalającej na przeprowadzenie przewodów.
Wskazać bowiem należy, że roszczenie określone w ust. 5 art. 124 ma charakter cywilnoprawny i nie jest realizowane w postępowaniu administracyjnym.
Jeżeli przeprowadzenie przewodów i urządzeń służących m.in. do przesyłania płynów uniemożliwia właścicielowi dalsze korzystanie z nieruchomości w dotychczasowy sposób albo w sposób zgodny z jej dotychczasowym przeznaczeniem, może on żądać nabycia od niego na rzecz Skarbu Państwa w drodze umowy własność nieruchomości.
Roszczenie przewidziane w powyższym przepisie przysługuje właścicielowi nieruchomości, na której przeprowadzono określoną budowę infrastruktury technicznej.
Z tych wszystkich względów uznając, że skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 184 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.