Uzasadnienie
Wojewoda Kujawsko - Pomorski decyzją z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Grudziądza z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...], w której orzeczono o zwrocie przez S. J. kosztów szkolenia w kwocie 1.806 zł. Rozstrzygnięcie to S. J. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, który wyrokiem z dnia 10 września 2008 r., sygn. akt II SA/Bd 287/08 skargę oddalił.
Od powyższego orzeczenia S. J. złożył skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jej natychmiastowe wykonanie spowodowałoby bowiem dla strony niepowetowaną szkodę. Wniosek uzasadniono trudną sytuacją materialną i życiową skarżącego, który nie posiada dochodów, ani też żadnego majątku, który mógłby zbyć. Sytuacja, w jakiej znalazł się skarżący nie pozwala mu nawet na zaciągnięcie jakiejkolwiek pożyczki celem zadośćuczynienia obowiązkowi zwrotu kwoty 1.806 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwaną dalej P.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Instytucja wstrzymania wykonania określonego aktu lub czynności, jest postrzegana jako tymczasowa ochrona osoby, która wniosek taki składa przed ewentualnymi skutkami kontrolowanego przed sądem aktu lub czynności. Objęcie skarżącego tzw. ochroną tymczasową nie jest działaniem podejmowanym przez sąd z urzędu. Nie jest również działaniem obligatoryjnym podejmowanym przez sąd po złożeniu wniosku w tym przedmiocie. Uwzględnienie wniosku i wstrzymanie wykonania aktu lub czynności organu administracji publicznej jest uzależnione od działań podjętych przez podmiot domagający się przyznania mu tego rodzaju ochrony.
Sąd jedynie ocenia, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczy rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem decyzji, by sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Jak przyjęto w orzecznictwie, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia (por.np. postanowienie NSA z 18 czerwca 2008 r. sygn. akt I OZ 386/08).
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie nie została spełniona żadna z przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Powoływane w skardze kasacyjnej okoliczności złej sytuacji finansowej uzasadniające - zdaniem skarżącego - wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, niewątpliwie mogą uzasadniać wniosek o przyznanie prawa pomocy, nie są jednak podstawą do uznania, że zachodzą przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Stan finansowy skarżącego nie jest w tym przypadku wystarczającą przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Tymi przesłankami są bowiem zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Faktu natychmiastowego wykonania obowiązku pieniężnego wynikającego z ostatecznej decyzji, nawet przy istnieniu trudnej sytuacji materialnej strony, nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a tak zdaje się rozumieć to skarżący.
Trudna sytuacja materialna skarżącego miała wpływ na przyznanie prawa pomocy, które w całkowitym zakresie zostało przyznane skarżącemu postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 16 maja 2008 r. sygn. akt II SA/Bd 287/08, nie jest zaś wystarczającą okolicznością do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Przesłanki przyznania prawa pomocy nie są bowiem tożsame z przesłankami uzasadniającymi wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.