Uzasadnienie
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 października 2012 r., wydanego na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wezwano K. C. do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł. Wysokość wpisu określono na podstawie § 2 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193). W zarządzeniu zakreślono termin 7 dni na jego wykonanie oraz wskazano rygor odrzucenia skargi.
Skarżący złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 7 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Gd 622/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OZ 268/13, oddalił zażalenie K. C. na to postanowienie.
W związku z powyższym, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 maja 2013r., wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia tegoż Sądu z dnia 26 października 2012 r. w przedmiocie wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł od skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wpisu w tym terminie. Odpis tego zarządzenia skarżący otrzymał dnia 20 maja 2013 r., a zatem termin do jego wykonania upływał w dniu 27 maja 2013 r. Skarżący w zakreślonym terminie nie uiścił wpisu od skargi, wniósł jedynie zażalenie na zarządzenie z dnia 7 maja 2013 r., które Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił postanowieniem z dnia 13 czerwca 2013 roku, sygn. II SA/Gd 622/12, uznając je za niedopuszczalne. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 listopada 2013 r. oddalił zażalenie skarżącego na to postanowienie.
Wobec tego Sąd pierwszej instancji uznał, że nieuiszczenie wpisu od skargi przez skarżącego w zakreślonym terminie uzasadniało odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Od tego postanowienia skargę kasacyjną złożył K. C., wnosząc o jego uchylenie oraz o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów prawa procesowego, to jest art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi a contrario w związku z art. 6 tej ustawy polegające na niewłaściwym zastosowaniu tego przepisu.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że wadliwe jest odrzucenie skargi jako nieopłaconej, gdyż – w ocenie skarżącego – Sąd po prawomocnym odrzuceniu zażalenia na zarządzenie, które okazało się być niezaskarżalne winien ponownie wezwać skarżącego do uiszczenia wpisu. Skarżący nie wiedział bowiem, że nie przysługuje mu zażalenie na takie wezwanie, zwłaszcza, iż wezwanie to nie zawierało stosownego pouczenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W sprawie nie występują przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego określone w art. 183 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zatem, przy rozpoznaniu sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej.
Wskazać należy, że zgodnie z art. 220 § 3 powołanej ustawy, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie pomimo wezwania skarżący nie uiścił wpisu od skargi, wobec tego stwierdzić należy, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo orzekł o jej odrzuceniu, nie został zatem naruszony art. 220 § 3 w związku z art. 6 powołanej ustawy.
Nie mogą zostać rozpoznane zarzuty skargi kasacyjnej o tym, że Sąd pierwszej instancji po prawomocnym odrzuceniu zażalenia na zarządzenie, które okazało się być niezaskarżalne winien ponownie wezwać skarżącego do uiszczenia wpisu. Wskazać bowiem należy, że kwestia ta została już rozstrzygnięta w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 czerwca 2013 r., zaś zażalenie na to postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem z dnia 15 listopada 2013 r., sygn. akt I OZ 1085/13, co oznacza, że jest ono prawomocne. Uznano, że zarządzeniem z dnia 7 maja 2013 r. (ponownie wzywającym do uiszczenia wpisu od skargi) nie ustalono ponownie obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi, gdyż zarządzenie z dnia 26 października 2012 r. wobec braku jego zaskarżenia stało się prawomocne.
Wobec tego ponowne zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu sądowego należało traktować jako wezwanie do wykonania wcześniejszego zarządzenia, co oznacza, że ma ono charakter wyłącznie porządkowy i stanowi jedynie informację o obowiązku uiszczenia wpisu w ustalonej już wcześniej wysokości.
Wobec powyższego uznać należy, że kwestia "ponownego zarządzenia" wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi została już prawomocnie rozstrzygnięta i nie podlega ponownemu rozpoznaniu.
Mając zatem na uwadze treść art. 220 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz fakt, iż w niniejszej sprawie nie został uiszczony należny wpis od skargi, jak również okoliczność, że skarżącemu odmówiono przyznania prawa pomocy, uznać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 27 listopada 2013 r. odrzucającym skargę K. C. nie naruszył przepisów obowiązującego prawa.
W odniesieniu do wniosku skargi kasacyjnej o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu, wskazać należy, że w niniejsza skarga kasacyjna jest z ustawy wolna od wpisu – na podstawie art. 220 § 3 w związku z § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 182 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.