Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20.12.2011 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę M. N. i K. J., reprezentowanych przez adwokata, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż zarządzeniami z dnia 17.11.2011 r. pełnomocnik skarżących wezwany został do nadesłania oryginału pełnomocnictwa udzielonego mu przez strony oraz oryginału pełnomocnictwa substytucyjnego, udzielonego radcy prawnemu. Jednocześnie wezwano skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia środka zaskarżenia. Zarządzenia te doręczone zostały działającemu w sprawie adwokatowi w dniu 22.11.2011 r., a zatem termin do uzupełnienia braków skargi upływał w dniu 29.11.2011 r., jednakże w zakreślonym terminie nadesłano jedynie poświadczone odpisy pełnomocnictw, jakie skarżący udzielili adwokatowi. Pozostałe braki nie zostały uzupełnione.
Zdaniem Sądu I instancji okoliczności te nakazywały odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 220 § 3 i art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz. 1270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.".
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wnieśli M. N. i K. J., reprezentowani przez radcę prawnego działającego z substytucji, zarzucając Sądowi naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. poprzez ustalenie, iż skutecznie doręczono pełnomocnikowi wezwanie do uiszczenia opłaty od skargi oraz przyjęcie, że skarga nie została opłacona. Autor skargi kasacyjnej domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia kosztów. W uzasadnieniu podkreślono, iż pełnomocnik skarżących dokonał opłaty na poczet wpisu od skargi za pośrednictwem bankowości elektronicznej, jednakże przelew nie został skutecznie wykonany z powodu awarii i przerwania sesji. W dniu 12.12.2011 r. pełnomocnik skarżących wyjechał za granicę i o niedokonaniu opłaty dowiedział się dopiero po powrocie do Polski. Wtedy też niezwłocznie wpis został uiszczony.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga kasacyjna pozbawiona jest usprawiedliwionych podstaw.
Na wstępie zauważyć należy, iż Sąd odwoławczy, na podstawie art. 183 § 1 ustawy P.p.s.a., rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej. Oznacza to, że nie dokonuje na nowo kontroli legalności decyzji, lecz bada naruszenie prawa przez Sąd I instancji i tylko w takim zakresie jak zarzuca to skarga kasacyjna. Z urzędu Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania, której przesłanki określone w art. 183 § 2 powołanej ustawy nie wystąpiły w tej sprawie. W takiej sytuacji Sąd odwoławczy ocenia tylko zasadność zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej.
Rozważając podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty Sąd stwierdził, iż są one nieuzasadnione.
Art. 85 P.p.s.a. stanowi bowiem wprost, iż czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie bezsprzecznym jest fakt, iż uiszczenie wpisu sądowego, które miało miejsce w dniu 18.12.2011 r., dokonane zostało po upływie zakreślonego przez Sąd terminu. Zauważyć bowiem trzeba, iż zarządzenia Sądu z dnia 17.11.2011 r., wzywające strony do uzupełnienia braków formalnych skargi, doręczone zostały ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi w dniu 22.11.2011 r., zaś ich odbiór potwierdzony został własnoręcznym podpisem osoby upoważnionej do odbioru pism w imieniu działającego w sprawie adwokata.
Tym samym w tym właśnie dniu rozpoczął swój bieg siedmiodniowy termin, jaki zakreślił Sąd I instancji, który upływał z dniem 29.11.2011 r. Zatem uiszczenie wpisu w dniu 18.12.2011 r. (zlecenie przelewu bankowego tytułem uiszczenia wpisu sądowego) nastąpiło z uchybieniem terminu. Dlatego też nie można przyjąć, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny, odrzucając skargę stron, dopuścił się naruszenia 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Podkreślić należy też, że argumenty podniesione w uzasadnieniu skargi kasacyjnej dotyczą raczej przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu, a nie żądania uchylenia postanowienia odrzucającego środek zaskarżenia.
Mając na uwadze powyższe i uznając zaskarżone postanowienie za zgodne z prawem, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.