Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 września 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 1076/07 oddalił skargę A. R., J. R., L. P., W. P., Z. B., M. B., G. K., E. L., K. L., K. S., R. S., B. F., J. K., A. D., M. D., R. D., J. D., K. S., Prezydenta Miasta Łodzi i T. T. na decyzję Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] listopada 2005 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji wywłaszczeniowej. Zaskarżoną decyzją Minister Transportu i Budownictwa, po rozpoznaniu wniosków E. K., J. D., Prezydenta Miasta Łodzi, K. S., B. F., J. K., G. M., M. D., A. D., R. S., K. S., R. D., J. D., A. R., J. R., W. P., L. P., T. T., Z. B., M. B., G. K., E. L., K. L. i A. K. - o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] stwierdzającej, że orzeczenie Prezydium Rady Narodowej w Łodzi z dnia [...] sierpnia 1950 r. w części dotyczącej lokali nr [...] (Kw nr [...]), nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] (Kw nr [...]), nr [...], nr [...], nr [...] (Kw nr [...]), nr [...], mieszczących się w budynku mieszkalnym, znajdującym się na działce nr [...], zapisanej w Kw nr [...], położonej w Ł. przy ul. P., zostało wydane z naruszeniem prawa, zaś w pozostałej części stwierdzającej nieważność ww. orzeczenia - utrzymał w mocy decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2005 r.
Sąd I instancji podzielił stanowisko organu uznając, iż w sprawie niniejszej nie została spełniona żadna z przesłanek, o których mowa w art. 1 i 2 dekretu z dnia 7 kwietnia 1948 r. oraz, że organ administracji publicznej prawidłowo stwierdził, iż orzeczenie administracyjne z dnia [...] sierpnia 1950 r. zostało wydane w części – z naruszeniem prawa, a w pozostałej części prawidłowo stwierdzono jego nieważność.
Skargi kasacyjne od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 września 2007 r. sygn. akt I SA/Wa 1076/07 wnieśli B. L., A. R., J. R., W. P., L. P., J. Z., M. B., E. L., K. L., K. S., R. S., B. F., J. K., A. D., M. D., R. D., J. D., T. T., Prezydent Miasta Łodzi, wnosząc o uchylenie zaskarżonego orzeczenia.
Pismem z dnia 17 stycznia 2008 r. K. i R. małżonkowie S. cofnęli wniesioną skargę kasacyjną, wskazując, że nie są zainteresowani toczącym się postępowaniem z uwagi na to, że sprzedali lokal mieszkalny nr [...] wyodrębniony z nieruchomości położonej w Ł. przy ul. P. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. – dalej ustawa P.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednak sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten ma zastosowanie do skarg kasacyjnych na mocy art. 193 ustawy P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w niniejszej sprawie przesłanek niedopuszczalności cofnięcia skargi kasacyjnej K. i R. małżonków S..
W związku z tym postępowanie wywołane wniesieniem skargi kasacyjnej przez K. i R. S. należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 ustawy P.p.s.a. O zwrocie połowy uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 ustawy P.p.s.a.