Uzasadnienie
W dniu 18 grudnia 2009 r. Z. U. wniósł o wyłączenie sędziego NSA Anny Łukaszewskiej – Macioch oraz sędziego WSA Marii Werpachowskiej od orzekania w sprawie o sygn. akt I OSK 690/08 ze skargi kasacyjnej Z. U. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 1211/07 w sprawie ze skargi Z. U. na postanowienie Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia (...) kwietnia 2007 r., nr (...)w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W złożonym wniosku podniósł, że Prezes WSA w Warszawie przekazał jego sprawę o sygn. akt II SAB/Wa 127/09 z Wydziału II, którego sędzia Maria Werpachowska jest przewodniczącym, do Wydziału III tego Sądu w związku z jego wnioskiem o wyłączenie wszystkich sędziów Wydziału II od orzekania w tej sprawie.
W złożonych oświadczeniach sędzia NSA Anna Łukaszewska – Macioch oraz sędzia WSA Maria Werpachowska stwierdziła, że pomiędzy nią a Z. U. nie zachodzi okoliczność, o której mowa w art. 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, która mogłaby wywoływać uzasadnione wątpliwości co do jej bezstronności w sprawie, a ponadto nie zachodzą inne przyczyny wyłączenia z mocy ustawy określone w art. 18 § 1 powołanej ustawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przyczyny wyłączenia sędziego z mocy samej ustawy zostały enumeratywnie wymienione w art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) Zgodnie z powyższym przepisem Sędzia jest wyłączony w sprawach: 1) w których sędzia jest stroną bądź pozostaje z jedną ze stron w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki, 2) małżonka sędziego, krewnych sędziego lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia oraz powinowatych bocznych do drugiego stopnia, 3) osób związanych z sędzią z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli, 4) w których sędzia był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron, 5) w których sędzia świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą, 6) w których sędzia brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego sporządzonego z jego udziałem lub rozpoznanego przez niego, a także w sprawach, w których występował jako prokurator, 7) w których sędzia brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.
Powyższy przepis wymienia przyczyny wyłączenia sędziego z mocy ustawy. Treść art. 18 § 1 p.p.s.a. jednoznacznie wskazuje, że zawarte w tym przepisie wyliczenie jest wyczerpujące. Z uwagi na wskazany wyżej charakter tego wyliczenia przyjmuje się, że objęte nim przyczyny wyłączenia nie powinny być interpretowane rozszerzająco (vide: postanowienie NSA z dnia 16 grudnia 2004 r., GZ 4/04, ONSAiWSA 2004/1/7). Art. 19 p.p.s.a. zakreśla natomiast tzw. względne przesłanki wyłączenia. Wskazuje mianowicie, że niezależnie od wymienionych w art. 18 p.p.s.a. przyczyn wyłączenia, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że instytucja wyłączenia sędziego stanowi jedną z gwarancji bezstronności sądu, niemniej nie powinna ona być wykorzystywana w innym celu niż zapewnienie bezstronności orzekania.
W myśl art. 20 § 1 p.p.s.a. wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. Oprócz elementów formalnych wskazanych w art. 46 p.p.s.a. wniosek taki powinien zawierać: a) wskazanie sędziego, b) podanie przyczyny uzasadniającej wyłączenie i c) powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodabniających istnienie tej przyczyny.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że wniosek Z. U. o wyłączenie wskazanych wyżej sędziów nie do końca wypełnia wymogi przewidziane dla tego rodzaju wniosku. W odniesieniu do sędziego NSA Anny Łukaszewskiej – Macioch skarżący nie wskazał bowiem przyczyn dla których sędzia ten powinien być wyłączony od orzekania w sprawie. Natomiast w odniesieniu do sędziego WSA Marii Werpachowskiej należy zauważyć, że nie można uznać za wystarczającej przesłanki wyłączenia tego sędziego od orzekania w sprawie niniejszej okoliczności, że sędzia ten jest przewodniczącym wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, którego sędziowie zostali objęci wnioskiem skarżącego o ich wyłączenie w innej sprawie z udziałem skarżącego. Nie jest to bowiem okoliczność, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie tak jak stanowi art. 19 p.p.s.a.
W takiej sytuacji ponieważ nie można dopatrzeć się, aby w sprawie ze skargi kasacyjnej Z. U. zachodziły podstawy do wyłączenia sędziego NSA Anny Łukaszewskiej – Macioch oraz sędziego WSA Marii Werpachowskiej z mocy samej ustawy (art. 18 p.p.s.a.) ani też inne okoliczności mogące wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności (art. 19 p.p.s.a) należało oddalić wniosek skarżącego o wyłączenie wymienionych sędziów.
Z tego względu na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji