Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 23 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 1211/07 w sprawie ze skargi Z. U. na postanowienie Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia [...] kwietnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, skargę oddalił.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Z. U., który zaskarżając go w całości wniósł o uchylenie w/w wyroku i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania.
Następnie pismem z dnia 18 stycznia 2010 r. wniósł o wyłączenie sędziego NSA Joanny Banasiewicz od orzekania w sprawie o sygn. akt I OSK 690/08 ze skargi kasacyjnej Z. U. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 1211/07 w sprawie ze skargi Z. U. na postanowienie Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia [...] kwietnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W złożonym wniosku skarżący wskazał, że: "...utracił konieczne zaufanie Pani Sędzi NSA Joanny Banasiewicz z przyczyn określonych przez ustawę i zamierza szerzej to umotywować w rozsądnym czasie.".
W złożonym oświadczeniu sędzia NSA Joanna Banasiewicz stwierdziła, że pomiędzy nią a Z. U. nie zachodzi okoliczność, o której mowa w art. 19 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, która mogłaby wywoływać uzasadnione wątpliwości co do jej bezstronności w sprawie, a ponadto nie zachodzą inne przyczyny wyłączenia z mocy ustawy określone w art. 18 § 1 powołanej ustawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przyczyny wyłączenia sędziego z mocy samej ustawy zostały enumeratywnie wymienione w art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.) Zgodnie z powyższym przepisem Sędzia jest wyłączony w sprawach: 1) w których sędzia jest stroną bądź pozostaje z jedną ze stron w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki, 2) małżonka sędziego, krewnych sędziego lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia oraz powinowatych bocznych do drugiego stopnia, 3) osób związanych z sędzią z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli, 4) w których sędzia był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron, 5) w których sędzia świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą, 6) w których sędzia brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego sporządzonego z jego udziałem lub rozpoznanego przez niego, a także w sprawach, w których występował jako prokurator, 7) w których sędzia brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.
Powyższy przepis wymienia przyczyny wyłączenia sędziego z mocy ustawy. Treść art. 18 § 1 P.p.s.a. jednoznacznie wskazuje, że zawarte w tym przepisie wyliczenie jest wyczerpujące. Z uwagi na wskazany wyżej charakter tego wyliczenia przyjmuje się, że objęte nim przyczyny wyłączenia nie powinny być interpretowane rozszerzająco (por. postanowienie NSA z dnia 16 grudnia 2004 r., GZ 4/04, ONSAiWSA 2004/1/7). Art. 19 P.p.s.a. zakreśla natomiast tzw. względne przesłanki wyłączenia. Wskazuje mianowicie, że niezależnie od wymienionych w art. 18 P.p.s.a. przyczyn wyłączenia, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że instytucja wyłączenia sędziego stanowi jedną z gwarancji bezstronności sądu, niemniej nie powinna być wykorzystywana w innym celu niż zapewnienie bezstronności orzekania.
W myśl art. 20 § 1 P.p.s.a. wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. Oprócz elementów formalnych wskazanych w art. 46 P.p.s.a. wniosek taki powinien zawierać: a) wskazanie sędziego, b) podanie przyczyny uzasadniającej wyłączenie i c) powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodabniających istnienie tej przyczyny.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że wniosek Z. U. o wyłączenie sędziego NSA Joanny Banasiewicz nie wypełnia wymogów przewidzianych dla tego rodzaju wniosku. Skarżący nie uprawdopodobnił, że zachodzą między nim a sędzią NSA Joanną Banasiewicz takie stosunki, które powodują wyłączenie od orzekania w sprawie. Na powyższą ocenę nie może mieć bowiem, wpływu tylko samo twierdzenie skarżącego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy zatem uznać, że przedmiotowy wniosek nie jest zasadny.
W takiej sytuacji ponieważ nie można dopatrzeć się, aby w sprawie ze skargi kasacyjnej Z. U. zachodziły podstawy do wyłączenia sędziego NSA Joanny Banasiewicz z mocy samej ustawy (art. 18 P.p.s.a.) ani też inne okoliczności mogące wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności (art. 19 P.p.s.a), wniosek należało oddalić.
Z tych względu, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 22 § 1 i 2 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.