Uzasadnienie
J.D. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 stycznia 2010 roku sygn. akt II SA/Wa 702/09 oddalającego skargę na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] listopada 2007 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji.
Na rozprawie w dniu 15 lutego 2011 r. skarżący wniósł o wyłączenie składu sędziowskiego wskazując, że Sąd jest w tej sprawie niewłaściwy, na co powołał wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 października 2000, sygn. akt II SA 841/00 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie II SAB 222/00, a także wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawach: II SA 1421/03, II SAB 201/03, II SA/Wa 1636/09.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wyłączenie sędziów nie zasługuje na uwzględnienie.
Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy.
Zgodnie z art. 18 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyłączenie sędziego od orzekania w sprawie sądowoadministracyjnej może nastąpić z mocy prawa bądź też na wniosek strony. Przyczyny wyłączenia z mocy prawa zostały enumeratywnie wymienione w art. 18 p.p.s.a. Sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach, w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki (pkt 1), swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia (pkt 2), osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli (pkt 3), w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron (pkt 4), w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą (pkt 5) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator (pkt 6), dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie (pkt 6a) oraz, w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej (pkt 7). Ponadto, zgodnie z art. 18 § 3 p.p.s.a. sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi.
Analiza akt sprawy, jak również akt powołanych we wniosku spraw, które toczyły się z inicjatywy skarżącego, prowadzi do wniosku, że w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z przyczyn wyłączenia określonych w art. 18 p.p.s.a. W szczególności żaden z sędziów objętych wnioskiem nie orzekał w sprawach powołanych przez skarżącego, ani też orzeczenia zapadłe w tych postępowaniach nie stanowią podstawy do przyjęcia, że w niniejszej sprawie istnieją przesłanki wyłączenia składu orzekającego na rozprawie w dniu 15 lutego 2011 r.
Niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 p.p.s.a., w myśl art. 19 p.p.s.a., sąd może również wyłączyć sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby ona wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Stosownie zaś do treści art. 20 p.p.s.a., strona składającą wniosek o wyłączenie sędziego obowiązana jest wskazać i jednocześnie uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Na stronie spoczywa zatem obowiązek wskazania przyczyny wyłączenia oraz powołania okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie tej przyczyny. Takich okoliczności skarżący nie powołuje, odwołując się jedynie do wydawanych w jego sprawach rozstrzygnięć.
Ponadto z wyjaśnień zawartych w oświadczeniach złożonych przez sędziów, których dotyczy wniosek, wynika, że nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 18 p.p.s.a., ani inne tego rodzaju, które mogłyby wywoływać wątpliwości co do ich bezstronności (art. 19 p.p.s.a.). Skarżący nie wykazał we wniosku okoliczności, które podważałyby wiarygodność złożonych oświadczeń.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 22 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.