Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 lutego 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 2537/08 oddalił skargę K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] września 2008 r. Nr [...], w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy.
W dniu 6 maja 2009 r. skarżący wniósł skargę kasacyjną od w/w wyroku oraz wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że prowadzi szeroką działalność gospodarczą, która wymaga ciągłego przemieszczania się i korzystanie z samochodu jest dla niego koniecznością. Pozbawienie go możliwości korzystania z samochodu może spowodować znaczne ograniczenie tej działalności i ograniczenie pozycji rynkowej, a co za tym idzie stratę materialną i zmniejszenie zatrudnienia w prowadzonym przedsiębiorstwie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji w/w normy prawnej wynika, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Jak przyjęto w judykaturze, sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zawartości skargi, dlatego też wniosek powinien zawierać odrębne uzasadnienie, bowiem samo powołanie się na skutki wymienione w art. 61 § 3 ustawy nie stanowi uprawdopodobnienia ich wystąpienia. Twierdzenia strony powinny również być poparte dokumentami źródłowymi. (por. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004 r., GZ 121/04, niepubl.).
Mając powyższe na względzie, wskazać należy, iż zatrzymanie prawa jazdy nie jest jednoznaczne z koniecznością ograniczenia prowadzenia działalności gospodarczej. Skarżący nie wykazał natomiast jakiego rodzaju działalność gospodarczą prowadzi, co uniemożliwia ocenę, czy posiadanie prawa jazdy istotnie jest niezbędne do jej prowadzenia.
Ponadto, przyjmując nawet, że w wyniku utraty uprawnienia do prowadzenia pojazdów działalność ta będzie musiała zostać ograniczona, okoliczności tej nie można uznać za dostateczną przesłankę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęto bowiem, że jedynie w przypadku, gdy wykonanie zaskarżonej decyzji skutkowałoby zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, nie zaś jej ograniczeniem, a w konsekwencji utratą jedynego źródła utrzymania strony skarżącej, spełniona jest przesłanka określona w art. 61 § 3 w/w ustawy (por. postanowienie NSA z dnia 16 stycznia 2008 r., sygn. akt II OZ 1386/07, niepubl.). W przedmiotowej sprawie natomiast sytuacja taka nie występuje.
W świetle powyższego, mając na względzie całokształt okoliczności faktycznych i prawnych sprawy, stwierdzić należy, iż skarżący nie uprawdopodobnił w dostateczny sposób możliwości wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Tym samym, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.