Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 30 lipca 2009 r., sygn. akt I OSK 985/09

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Rozpoznanie
w dniu 30 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Gminy Miasta Tarnów
Od orzeczenia
od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 kwietnia 2009 r. sygn. akt II SA/Kr 386/09 o odrzuceniu skargi Gminę Miasta Tarnów reprezentowanej przez Prezydenta Miasta Tarnów na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanawia:
Skład
Sędzia NSA Jan Kacprzak

Sentencja

zawiesić postępowanie sądowe do czasu rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny sprawy sygn. akt K 32/08 z wniosku Rady Gminy i Miasta Koziegłowy

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SA/Kr 386/09 na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwaną dalej P.p.s.a., odrzucił skargę Gminy Miasta Tarnowa, reprezentowanej przez Prezydenta Miasta Tarnowa, na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania.

Sąd pierwszej instancji wskazał, iż podstawową kwestią w przedmiotowej sprawie jest dopuszczalność wniesienia skargi przez organ administracji publicznej - Prezydenta Miasta Tarnowa działającego w imieniu Gminy Miasta Tarnów. Badając sprawę w kontekście art. 50 § 1 P.p.s.a. ustalił, iż Gmina Tarnów nie była stroną postępowania administracyjnego, w którym występował wyłącznie Prezydent Miasta Tarnowa - nie jako podmiot reprezentujący Gminę Miasta Tarnowa na zewnątrz, lecz jako organ wydający decyzję w pierwszej instancji i tym samym nie działający jako podmiot, którego interesu prawnego lub obowiązku prawnego dotyczy sprawa, lecz jako organ administracji publicznej na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła Gmina Miasta Tarnów reprezentowana przez Prezydenta Miasta Tarnowa, w której zarzucono naruszenie przepisów postępowania, a to art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) polegające na przyjęciu błędnego poglądu o braku uprawnienia skarżącego do wniesienia skargi na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...], co w istotny sposób wpłynęło na wynik sprawy jako jedyna podstawa odrzucenia skargi. Mając powyższe na uwadze wniesiono o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, iż jako wnoszącą skargę jednoznacznie określono Gminę Miasta Tarnowa, a Prezydenta wskazano jedynie jako organ, który ją reprezentuje. Przyjęcie przez Sąd, iż w postępowaniu administracyjnym występował jedynie Prezydent Miasta Tarnowa, którego udział ograniczał się do wydania decyzji w I instancji, a nie Gmina pozostaje w całkowitej sprzeczności z merytorycznymi przesłankami decyzji Wojewody Małopolskiego, która w całości opiera się na założeniu posiadania przez Gminę Miasta Tarnowa przymiotu strony postępowania i w konsekwencji doręczenia jej niezależnie od doręczenia dokonanego na rzecz organu działającego w I instancji. W niniejszej sprawie stroną skarżącą nie jest organ administracji publicznej, lecz jednostka samorządu terytorialnego, działająca przez organ uprawniony do jej reprezentacji. Według skarżącej, Sąd nie dostrzega w niniejszej sprawie braku tożsamości organu I instancji i skarżącego, a ponadto zaniechał zbadania, czy po stronie Gminy Miasta Tarnowa – jako wnoszącej skargę, występuje interes prawny do jej wniesienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zawieszenie postępowania z przyczyn wskazanych w tym przepisie następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie Sądu.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające zawieszenie postępowania. Rozstrzygnięcie sprawy ze skargi kasacyjnej Gminy Miasta Tarnowa – reprezentowanej przez Prezydenta Miasta Tarnowa zależy bowiem od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym o sygn. akt K 32/07 na skutek wniosku przedstawionego przez Radę Miasta i Gminy Koziegłowy o stwierdzenie niezgodności:

  • w pkt 1) art. 33 § 1 i art. 33 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z art. 165 ust. 1 i 2 Konstytucji RP w zakresie w jakim pozbawiają one prawa do udziału na prawach strony w postępowaniu sądowowadministracyjnym gminę, której wójt (burmistrz, prezydent) wydał jako organ podatkowy pierwszej instancji decyzję podatkową, a podatek stanowi dochód tej gminy w sytuacji, gdy przedmiotem tego postępowania sądowoadministracyjnego jest decyzja organu odwoławczego w sprawie tego podatku,
  • w pkt 2) art. 50 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z art. 165 ust. 1 i 2 Konstytucji RP w zakresie w jakim pozbawia on gminę prawa wniesienia skargi na decyzję organu wyższej instancji wydaną w wyniku rozpatrzenia odwołania od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez wójta (burmistrza, prezydenta) tej gminy w sytuacji gdy decyzja organu odwoławczego ma wpływ na prawa i obowiązki tej gminy i jej organów.

Natomiast przepis art. 50 § 1 P.p.s.a. stanowił podstawę prawną do wydania w niniejszej sprawie decyzji, które stały się przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Z tego względu uzasadnione było zawieszenie postępowania sądowego wywołanego skargą kasacyjną Gminy Miasta Tarnowa do czasu wydania orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny w zakresie dotyczącym rozstrzygnięcia co do konstytucyjności art. 50 § 1 P.p.s.a.

W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 21 grudnia 2009 r., dokument z 20 listopada 2009 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.