Uzasadnienie
W dniu 2 lipca 2010 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynął, złożony za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wniosek K. J. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, w istocie sporu o właściwość, jaki zaistniał - zdaniem wnioskodawcy - pomiędzy Komendantem Powiatowym Policji w K., a Komendantem Wojewódzkim Policji w K. w sprawie, dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji stwierdzającej wygaśnięcie uprawnienia do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Z uzasadnienia wniosku wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 stycznia 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 1032/08 uchylił decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] marca 2008 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Komendanta Powiatowego Policji w K. z dnia [...] września 2005 r., stwierdzającej wygaśnięcie z dniem [...] kwietnia 2005 r. własnej decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 1999 r. o przyznaniu K. J. równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego.
Wnioskodawca wskazał, że w ww. wyroku Sąd zwrócił uwagę, że nie istnieje podstawa prawna materialna nakazująca stwierdzenie wygaśnięcia decyzji przyznającej emerytowi policyjnemu prawo do równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. K. J. podniósł, że ani Komendant Powiatowy Policji w K., ani Komendant Wojewódzki Policji w K., nie zastosował się do wskazań zawartych w wyroku z dnia 14 stycznia 2009 r., co oznacza, że "organy te ustaliły między sobą właściwość miejscową i rzeczową w przedmiocie prowadzenia postępowania w sprawach dotyczących równoważników pieniężnych przysługujących emerytom i rencistom policyjnym".
Z nadesłanych do wniosku dokumentów wynika, że zarówno Komendant Wojewódzki Policji w K. oraz Komendant Powiatowy Policji w K. wydawali po wyroku WSA w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r. decyzje, m.in. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] września 2005 r. i w przedmiocie wygaśnięcia decyzji o przyznaniu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego.
K. J. złożył również do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. skargę na niewykonanie przez organy: Komendanta Powiatowego Policji w K. i Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. wyroku WSA w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 1032/08.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Złożony przez K. J. wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość jest niedopuszczalny.
Na wstępnie wskazać należy, że stosownie do art. 166 ust. 3 Konstytucji RP, spory kompetencyjne między organami samorządu terytorialnego i administracji rządowej rozstrzygają sądy administracyjne. Wskazaną normę konstytucyjną uzupełnia art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej p.p.s.a.), stanowiąc, że jeśli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, to sądy administracyjne – a w zasadzie Naczelny Sąd Administracyjny (art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 p.p.s.a.) – są właściwe do rozpoznawania sporów kompetencyjnych między: 1) organami jednostek samorządu terytorialnego, które nie mają wspólnego dla nich organu wyższego stopnia (w zw. z art. 22 § 1 pkt 1 k.p.a.);
- 2) samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz 3) organami tych jednostek i samorządowymi kolegiami odwoławczymi a organami administracji rządowej.
Spór, o rozstrzygnięcie którego wnosi K. J. (jaki powstał zdaniem wnioskodawcy) pomiędzy Komendantem Powiatowym Policji w K., a Komendantem Wojewódzkim Policji w K., nie jest ani sporem kompetencyjnym ani sporem o właściwość w rozumieniu przepisów art. 4 p.p.s.a. Przepis ten wyraźnie określa pomiędzy jakimi organami może dojść do sporu. Organy wskazane we wniosku nie należą do katalogu organów wymienionych w art. 4 p.p.s.a.
Wspomnieć należy, że odrębne unormowanie zawiera natomiast art. 22 § 1 pkt 8 k.p.a., zgodnie z którym spory o właściwość między organami administracji publicznej innymi niż wymienione w pkt 1-4, 6 i 7 rozstrzyga wspólny dla nich organ wyższego stopnia, a w razie braku takiego organu – minister właściwy do spaw administracji publicznej.
Wniosek o rozpoznanie sporu o właściwość złożony przez K. J. już tylko z tego powodu jest niedopuszczalny, bez oceniania czy rzeczywiście powstał spór o właściwość, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania sporów o właściwość pomiędzy organami Policji.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 15 § 2 i art. 64 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.