Uzasadnienie
Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy w Łodzi, działając z upoważnienia Prezydenta Miasta Łodzi, wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Wójtem Gminy Lutomiersk – Gminnym Ośrodkiem Pomocy Społecznej w Lutomiersku w sprawie z wniosku M. K. o skierowanie do domu pomocy społecznej, poprzez wskazanie, że właściwą gminą jest gmina Lutomiersk – zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 215 r., poz. 163 ze zm.).
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że M. K. jest zameldowana w Łodzi przy ul. [...], natomiast od miesiąca kwietnia 2014 r. została przyjęta do placówki – Domu Pomocy Społecznej "[...]" w L. Podano, że utraciła ona tytuł prawny do w/w lokalu umową darowizny sporządzoną formie aktu notarialnego z dnia 19 stycznia 2000 r., zgodnie z którą darowała swój lokal swojemu wnukowi. Podkreślono, że nie ma już ona dostępu do przedmiotowego lokalu. Wskazując na brzmienie art., 101 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej oraz przywołując orzecznictwo wskazano, że aktualnie Dom Pomocy Społecznej "[...]" w L. jest miejscem, gdzie M. K. faktycznie przebywa. Stan ten trwa od kwietnia 2014 r.
W odpowiedzi na w/w wniosek, Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Lutomiersku, działając z upoważnienia Wójta Gminy Lutomiersk, wniósł o wskazanie Prezydenta Miasta Łodzi jako organu właściwego w niniejszej sprawie.
W uzasadnieniu potwierdzono, że M. K. przebywa w Domu Pomocy Społecznej "[...]" w L. od kwietnia 2014 r. Wskazano, że w domu tym została umieszczona przez syna i syn ponosi opłaty za jej pobyt. Podano, że sytuacja ta miała miejsce po fakcie, kiedy M. K. darowała swoje mieszkanie wnukowi. Podkreślono, że nie podjęto żadnych czynności celem wymeldowania jej spod w/w adresu, które wskazywałyby na trwały zamiar zmiany dotychczasowego miejsca pobytu. Wobec tego - w ocenie Wójta – pobyt w Domu Pomocy Społecznej "[...]" w L. ma charakter wyjątkowy i nie można go określić mianem miejsca zamieszkania. Podano, że M. K. złożyła dwa wnioski o umieszczenie jej w domu pomocy społecznej, tj. w dniu 15 kwietnia 2016 r., gdzie podaje adres zameldowania Łódź, ul. [...] z zaznaczeniem, ze mieszka tam 60 lat, oraz drugi w dniu 31 maja 2016 r., gdzie podaje adres zamieszkania Łódź, ul. [...], a adres zameldowania Łódź, ul. [...] z zaznaczeniem, że mieszka pod tym adresem 70 lat.
W ocenie Wójta – stosownie do art. 6 ust. 8 ustawy o pomocy społecznej - można uznać M. K. za osobę bezdomną. Zatem to Gmina – Miasto Łódź – w oparciu o art. 101 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej jest organem właściwym do wydania skierowania do domu pomocy społecznej.
Naczelny Sąd Administracyjny rozważył, co następuje
Na podstawie art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne rozpoznają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami jednostek samorządu terytorialnego, a organami administracji rządowej. Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 p.p.s.a. sprawy te rozpoznaje Naczelny Sąd Administracyjny, a do ich rozstrzygania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Przez spór o właściwość w znaczeniu przewidzianym w art. 4 p.p.s.a. należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej uważają się za właściwe w sprawie (spór pozytywny) lub też każdy z organów uważa się za niewłaściwy do jej załatwienia (spór negatywny).
Kognicję Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawach rozstrzygnięć sporów o właściwość należy rozpatrywać w powiązaniu z regulacją zamieszczoną w art. 22 § 1 pkt 1 K.p.a. Stanowi on, że spory o właściwość pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego rozstrzyga wspólny dla nich organ wyższego stopnia, a w razie braku takiego organu – sąd administracyjny. Z przepisu tego wynika więc, że w odniesieniu do jednostek samorządu terytorialnego, położonych na terenie właściwości tego samego Samorządowego Kolegium Odwoławczego – to właśnie Kolegium jest władne rozstrzygnąć spór. Kognicja Naczelnego Sądu Administracyjnego w tych sprawach ma miejsce tylko wówczas, gdy spór toczą organy samorządu terytorialnego położone na terenie właściwości różnych samorządowych kolegiów odwoławczych.
W niniejszej sprawie jednostki samorządu terytorialnego – Prezydent Miasta Łodzi i Wójt Gminy Lutomiersk (powiat pabianicki) – które pozostają w sporze, posiadają wspólny dla nich organ wyższego stopnia – Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi. Brak jest zatem podstaw do rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny opisanego na wstępie wniosku.
Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 i art. 64 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.