Uzasadnienie
L. Komendant Wojewódzki Policji w wnioskiem z dnia 3 czerwca 2013 r. wniósł o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy nim, a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Z. w sprawie rozpatrzenia odwołania P. R. od decyzji Komendanta Miejskiego Policji w Z. z dnia [...] stycznia 2013 r. o skierowaniu na badania lekarskie.
W uzasadnieniu swego wniosku organ wskazywał, że Komendant Miejski Policji w Z. -na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 3 lit. "a" ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 roku, poz. 1137 z późn. zm.) - decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r., skierował na badania lekarskie P. R. W uzasadnieniu wskazano udział wymienionego w wypadku drogowym, w którym był zabity lub ranny. P. R., w dniu [...] lutego 2013 r., złożył odwołanie od powyższej decyzji do L. Komendanta Wojewódzkiego Policji.
Zdaniem wnioskodawcy, rozpatrzenie przedmiotowego odwołania leży jednak poza zakresem kompetencji organów Policji. Z dniem 19 stycznia 2013 r. weszła w życie ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. nr 30, poz. 151 z późn. zm.), która zmieniła właściwość organu w zakresie dotyczącym wydania decyzji o skierowaniu na badania lekarskie kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Zgodnie z art. 99 ust. 1 ww. aktu organem właściwym w sprawie wydania decyzji o skierowaniu na badania lekarskie kierowców jest starosta. Tym samym organ dotychczas właściwy w sprawie wydania decyzji o skierowaniu na badania lekarskie (komendant miejski/powiatowy Policji) oraz organ właściwy do rozpatrzenia odwołania od wydanej w pierwszej instancji decyzji (L. Komendant Wojewódzki Policji), stały się w toku postępowania organami niewłaściwymi rzeczowo do załatwienia tej sprawy.
Wnioskodawca podkreślił, że zarówno Starosta Z., jak i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z., zwróciły ww. odwołanie uznając, że właściwym do jego rozpoznania jest L. Komendant Wojewódzki Policji
W ocenie organu, skoro w świetle obecnie obowiązujących przepisów, organem właściwym rzeczowo do wydania decyzji o skierowaniu na badania lekarskie (psychologiczne) w I instancji jest starosta, to organem właściwym do rozpoznania odwołania od takiej decyzji, jest samorządowe kolegium odwoławcze.
Komendant Wojewódzki Policji podkreślił przy tym, że w obecnie obowiązującej ustawie nie zawarto przepisów przejściowych, które określiłyby sposób postępowania ze sprawami wszczętymi pod rządami uprzednio obowiązujących przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym. Zgodnie zaś art. 19 k.p.a. organy administracji publicznej zobligowane są przestrzegać z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej.
Organ podkreślił również, że przepis art. 6a ust. 2 pkt 1 ustawy o Policji wprawdzie określa właściwość instancyjną komendanta wojewódzkiego Policji względem komendanta miejskiego (powiatowego) Policji, jednak wyłącznie w zakresie zadań i kompetencji Policji i w sytuacji, gdy ustawy nie stanowią inaczej. Artykuł 99 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami, który wyłączył właściwość rzeczową organów Policji w zakresie wydawania decyzji o skierowaniu na badania lekarskie kierowców, stanowi zaś przepis szczególny względem art. 6a ust. 2 pkt 1 ustawy o Policji. Skoro więc organy Policji utraciły właściwość rzeczową w danej sprawie, tym bardziej nie posiadają w tej sprawie właściwości instancyjnej.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z. w odpowiedzi na wniosek podnosiło, że nie może rozpoznać ww. odwołania bowiem nie jest organem wyższego stopnia względem Komendanta Miejskiej Policji w Z. Zmiana właściwości rzeczowej organów pierwszej instancji miała miejsce już po wydaniu decyzji przez Komendanta Miejskiego Policji w Z. Organem odwoławczym właściwym do rozpatrzenia odwołania od tej decyzji jest zatem L. Komendant Wojewódzki Policji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. zwanej dalej P.p.s.a.), Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga m.in. spory kompetencyjne między organami jednostek samorządu terytorialnego, a organami administracji rządowej.
W rozpatrywanej sprawie zaistniał negatywny spór kompetencyjny pomiędzy Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Z. - traktowanym w myśl art. 5 § 2 pkt 6 k.p.a., jako organ administracji samorządowej, a L. Komendantem Wojewódzki Policji - będącym organem administracji rządowej, dlatego do rozstrzygnięcia tego sporu właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny.
Spór kompetencyjny powstał na tle rozpatrzenia odwołania od decyzji Komendanta Miejskiego Policji w Z. z [...] stycznia 2013 r. w sprawie skierowania na badania lekarskie (decyzja nr [...]). Decyzja w sprawie skierowania na badanie lekarskie została wydana na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym. Organem kontroli ruchu drogowego uprawnionym do wydania wskazanej decyzji z mocy powołanych art. 122 ust. 1 pkt 3 lit. a był komendant powiatowy Policji z uwagi na treść art. 129 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym, art. 6a ust. 1 ustawy z 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687 ze zm.) oraz § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. z 2013 r. 133). Z dniem 19 stycznia 2013 r. weszła w życie ustawa z 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, którą uchylono m.in. art. 122 Prawa o ruchu drogowym, natomiast w art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. d ustawy o kierujących pojazdami wskazano, że decyzje administracyjne o skierowaniu kierowcy na badanie lekarskie, jeżeli kierował pojazdem, który uczestniczył w wypadku drogowym, w następstwie którego inna osoba poniosła śmierć lub doznała obrażeń, o których mowa w art. 156 § 1 lub art. 157 § 1 Kodeksu karnego, wydaje starosta.
Od 19 stycznia 2013 r., organem właściwym do orzekania w pierwszej instancji w sprawach, które były także przedmiotem decyzji Komendanta Miejskiego Policji w Z. z [...] stycznia 2013 r., jest zatem starosta. W ustawie o kierujących pojazdami nie zamieszczono jednak przepisu przejściowego określającego właściwość stosowania przepisów nowej ustawy do spraw wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem jej wejścia w życie. Nie zamieszczono również przepisu określającego właściwość stosowania w tych sprawach przepisów dotychczasowych. Należy zatem przyjąć, jako zasadę, bezpośrednie działanie w tych sprawach nowej ustawy, jako obowiązującej w dniu prowadzenia postępowania i wydawania decyzji.
Zarówno jednak uprzednio obowiązujące przepisy Prawa o ruchu drogowym, jak i przepisy ustawy o kierujących pojazdami, nie określają organu właściwego do rozpatrzenia odwołania od decyzji wydanej w pierwszej instancji odpowiednio, przez komendanta powiatowego Policji i starostę. Ustalenia właściwego organu odwoławczego należy zatem dokonać na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, zawierającego ogólne zasady ustalania tej właściwości. Zgodnie z art. 127 § 2 k.p.a., właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. W rozpatrywanej sprawie decyzję z dnia [...] stycznia 2013 r. wydał Komendant Miejski Policji w Z., dlatego – w myśl art. 6a ust. 2 pkt 1 ustawy o Policji w zw. z art. 127 § 2 k.p.a. – organem wyższego stopnia, będącym organem odwoławczym, jest L. Komendant Wojewódzki Policji.
Okoliczność zmiany właściwości organu pierwszej instancji z dniem 19 stycznia 2013 r. w sprawach skierowania kierowców na badania lekarskie nie ma w niniejszej sprawie znaczenia, ponieważ przedmiotem sporu nie jest właściwość organu administracji do orzekania w pierwszej instancji. Z żadnych zaś przepisów prawa nie wynika, aby samorządowe kolegium odwoławcze było organem wyższego stopnia wobec komendanta miejskiego (powiatowego) Policji. Uznanie za właściwy organ odwoławczy organu wyższego stopnia wobec organu administracji obecnie właściwego do orzekania w pierwszej instancji miałoby znaczenie tylko wtedy, gdyby obecnie nie istniał już organ, który wydał rozstrzygnięcie w pierwszej instancji. Wówczas należałoby ustalić, który organ jest obecnie właściwy w danym rodzaju spraw do orzekania w pierwszej instancji, aby za organ odwoławczy uznać organ wyższego stopnia nad tym właśnie organem.
W niniejszej sprawie, decyzję z [...] stycznia 2013 r., wydał Komendant Miejski Policji w Z., który nadal istnieje, dlatego organem odwoławczym od tej decyzji jest aktualny organ wyższego stopnia wobec Komendanta Miejskiego Policji w Z., tj. L. Komendant Wojewódzki Policji. Odmienne określenie właściwości organu odwoławczego musiałoby wynikać z jednoznacznego wskazania ustawodawcy o stosowaniu nowej ustawy do spraw niezakończonych decyzją ostateczną przed jej wejściem w życie. Ustawa o kierujących pojazdami nie zawiera jednak takiego wskazania. Taki pogląd jest prezentowany w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienia NSA z 25 czerwca 2013 r., I OW 46/13 i I OW 55/13).
W związku z powyższym, na podstawie art. 15 § 2 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił, jak w sentencji.