Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wnioskiem z dnia [...] czerwca 2013 r. wnosiło o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy wnioskodawcą, a Komendantem Wojewódzkim Policji w K. w sprawie rozpatrzenia odwołania J. P. od decyzji Komendanta Miejskiego Policji w K. z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badanie lekarskie i psychologiczne. Ww. wniosek został zarejestrowany pod sygnaturą akt I OW 143/13.
Wnioskiem z tego samego dnia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. zwróciło się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego o wskazanie organu właściwego do rozpatrzenia odwołania od tej samej decyzji o skierowaniu na badanie psychologiczne.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2013 r. (sygn. akt I OW 143/13) wskazał M. Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. jako organ właściwy do rozpoznania odwołania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Złożone i zarejestrowane pod sygnaturami I OW 143/13 i I OW 144/13 wnioski Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy tym organem a Komendantem Wojewódzkim Policji w K. dotyczyły w istocie wskazania organu właściwego do przeprowadzenia kontroli instancyjnej na skutek wniesionego odwołania od jednej, oznaczanej tym samym numerem i wydanej w tej samej dacie decyzji o skierowaniu J. P. na badania lekarskie i psychologiczne.
Zważywszy zatem, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia z dnia 9 sierpnia 2013 r. (sygn. akt I OW 143/13) wskazał M. Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. jako organ właściwy do rozpoznania ww. środka odwoławczego, należało uznać, że sprawa objęta wnioskiem złożonym i zarejestrowanym pod sygnaturą akt I OW 144/13 pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona.
Powyższe zaś skutkuje koniecznością odrzucenia ww. wniosku – na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 4 w zw. z art. 64 § 3 i art. 15 § 2 P.p.s.a.
Stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Skoro w niniejszej sprawie wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość podlegał odrzuceniu, to Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 15 § 2 i art. 64 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w pkt 2 sentencji postanowienia.