Uzasadnienie
Wójt Gminy B. reprezentowany przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w dniu 20 maja 2015 r., wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy tym organem a Burmistrzem G. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku M. P. o skierowanie do Noclegowni dla Bezdomnych w B. W uzasadnieniu wniosku podano, że do GOPS w B. w dniu 19 maja 2015 r. wpłynęło postanowienie o przekazaniu według właściwości wniosku M. P. z dnia 6 maja 2015 r. o wydanie skierowania do Noclegowni Caritas w B. Wskazano, że na podstawie zebranych dokumentów ustalono, że wnioskodawca jest osobą bezdomną i w tej sytuacji ma zastosowanie art. 101 ust. 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej i Gmina B. nie jest właściwa do załatwienia sprawy.
W odpowiedzi na wniosek Burmistrz G., reprezentowany przez Kierownika Miejsko – Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w G., wniósł o wskazanie Wójta Gminy B. jako właściwego w sprawie wniosku M. P. dotyczącego skierowania do Ośrodka Centrum Caritas w B. Zdaniem organu wnioskodawca nie jest osobą bezdomną. Chociaż do 25 czerwca 2008 r. był zameldowany na pobyt stały w G., jednakże od ponad 25 lat nie przebywa na terenie Gminy, przed osadzeniem w zakładzie karnym zamieszkiwał wiele lat na terenie Gminy B. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek, jaki wpłynął w sprawie niniejszej jest kolejnym wnioskiem Wójta Gminy B. dotyczącym wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku M. P. o skierowanie do schroniska dla osób bezdomnych. Analiza dokumentacji znajdującej się w aktach obu spraw (sygn. akt I OW 159/15 i sygn. akt I OW 160/15)nie pozostawia wątpliwości, że oba wnioski dotyczącą w istocie tego samego negatywnego sporu o właściwość, jaki powstał między Wójtem Gminy B. a Burmistrzem G., chociaż nieco odmiennie określono ich przedmiot.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 listopada 2015 r., wydanym w sprawie o sygn. akt I OW 159/15, wskazał Burmistrza G. jako organ właściwy do rozpoznania wniosku M. P. o skierowanie do schroniska dla osób bezdomnych.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn, niż wskazane w pkt 1 i 2, stało się bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na uwadze, należało umorzyć postępowanie w sprawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.