Uzasadnienie
Starosta Pruszkowski wnioskiem z dnia 4 sierpnia 2020 r. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Prezydentem Miasta Lublin w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpatrzenia sprawy dotyczącej zawiadomienia Z. P. o zbyciu pojazdu.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że stosownie do treści art. 78 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo ruchu drogowym (Dz. U. z 2020 r., poz. 110 ze zm.) oraz art. 21 § 1 pkt 2 K.p.a., organem właściwym rzeczowo i miejscowo do przyjęcia zawiadomienia o zbyciu pojazdu jest Prezydent Miasta Lublin (starosta właściwy ze względu na miejsce prowadzenia działalności przez właściciela pojazdu).
W odpowiedzi na wniosek strona przeciwna przychyliła się do wniosku Starosty Pruszkowskiego i wniosła o wskazanie Prezydenta Miasta Lublin jako organu właściwego do przyjęcia od Z. P. zgłoszenia o zbyciu pojazdu.
Podkreślono, że powyższe stanowisko wynika z rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego zawartego w postanowieniu z dnia 24 sierpnia 2020 r. w sprawie o sygn. akt I OW 60/20.
Wobec powyższego Prezydent Miasta Lublin stwierdził, że nie ma obecnie wątpliwości co do właściwości miejscowej organu zobowiązanego do przyjęcia zgłoszenia o zbyciu pojazdu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W rozpoznawanej sprawie zaistniała podstawa do umorzenia postępowania, gdyż spór o właściwość zaistniały między Starostą Pruszkowskim, a Prezydentem Miasta Lublin w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpatrzenia sprawy dotyczącej zawiadomienia Z. P. o zbyciu pojazdu przestał być aktualny. W odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość Prezydent Miasta Lublin uznał się bowiem za organ właściwy w sprawie, wskazując że postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2020 r. sygn. akt I OW 60/20 Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że właściwość miejscowa do przyjęcia zawiadomienia o zbyciu pojazdu powinna wynikać z miejsca zameldowania osoby fizycznej, bądź siedziby podmiotu będącego właścicielem pojazdu.
Tym samym skoro jeden z organów pozostających w sporze uznał swoją właściwość, to postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe. Zachodziły zatem przesłanki do jego umorzenia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy art. 15 § 1 pkt 4 w zw. z art. 161 § 1 pkt 3 oraz art. 193 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.