Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 13 lutego 2013 r. Burmistrz Miasta L. wystąpił o rozstrzygnięcie negatywnego sporu o właściwość, który zaistniał pomiędzy organem wnioskującym a Prezydentem Miasta P. w sprawie pokrycia kosztów przyznanych H. R. tytułem świadczeń z pomocy społecznej.
We wniosku wskazano, że H. R. po zarejestrowaniu się w Powiatowym Urzędzie Pracy w P., wystąpiła do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w L. o przyznanie jej pomocy w formie bezpłatnych obiadów dla syna oraz zasiłku celowego na opłacenie rachunku za energię elektryczną. Następstwem tego Burmistrz Miasta L. decyzjami z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] i nr [...] przyznał zainteresowanej wnioskowaną pomoc.
W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku organ wnioskujący akcentował, iż fakt zamieszkiwania H. R. w L. ma charakter fikcyjny i z tego powodu - na zasadzie art. 101 ust. 7 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej -Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w L. pismem z dnia [...] grudnia 2012 r. wystąpił o zwrot poniesionych wydatków do Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P., ale ten ostatni nie znalazł podstaw do uregulowania żądanej płatności.
W odpowiedzi na wniosek, Prezydent Miasta P. wnosił o uznanie wyżej przedstawionego wniosku za niedopuszczalny, w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sądy administracyjne rozpoznają – na podstawie art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 270 ze zm.), z zastrzeżeniem art. 22 § 1 k.p.a. – spory o właściwość powstałe pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Przez spór kompetencyjny (także o właściwość), o którym mowa w art. 4 w/w ustawy procesowej należy zaś rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub też każdy z nich uważa się za niewłaściwy do jej załatwienia (spór negatywny).
W rozpoznawanej sprawie, niezależnie od nazwy nadanej pismu z dnia [...] lutego 2013 r. przez jego autora ("wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego"), przedstawiony w tym piśmie stan faktyczny nie uzasadniał przyjęcia, że pomiędzy Burmistrzem Miasta L. a Prezydentem Miasta P. zaistniał spór o właściwość w przedmiocie rozpoznania wniosku H. R. o przyznanie pomocy finansowej i bezpłatnych obiadów dla syna.
Powyższe żądanie strony zostało bowiem już rozpoznane wspomnianymi wyżej decyzjami Burmistrza Miasta L. z dnia [...] grudnia 2012 r.
Analizowana sprawa dotyczyła zaś zwrotu wydatków poniesionych przez Gminę L., w związku z udzieleniem H. R. wspomnianej pomocy.
W tej mierze podstawą stanowiska Burmistrza Miasta L. był przepis art. 101 ust. 7 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2013 r. poz. 182), zgodnie z którym gmina właściwa ze względu na miejsce zamieszkania lub ostatnie miejsce zameldowania na pobyt stały, jest obowiązana do zwrotu wydatków gminie, która przyznała świadczenia w miejscu pobytu. Przepis ten zatem nie odnosił się jednak do organów jednostek samorządu terytorialnego a do samych jednostek i w związku z tym nie przewidywał wydania w tej kwestii decyzji administracyjnej.
W związku z powyższym, ponieważ tego rodzaju spór nie stanowił sporu o właściwość – w rozumieniu art. 4 P.p.s.a. – skutkowało to przyjęciem, że przedmiotowy wniosek podlegał odrzuceniu, po myśli art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a.