Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 4 grudnia 2015 r. S. Ś. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy nim a Wójtem Gminy T. w przedmiocie rozpoznania wniosku H. C. z dnia 16 listopada 2015 r. o uprawomocnienie wydanego na jej rzecz aktu własności ziemi nr [...] oraz wydanie zaświadczenia, że akt ten jest ostateczny, wskazując Wójta Gminy T. jako organ właściwy w sprawie.
W uzasadnieniu wniosku, powołując się na szereg przepisów prawnych, organ wnioskujący wskazał, że nie istnieje żadna norma kompetencyjna upoważniająca go do rozpoznania wniosku H..C.
W odpowiedzi na wniosek Wójt Gminy T. wniósł o wskazanie Starosty Powiatu Ś., jako organu właściwego do załatwienia ww. sprawy.
Powołując się na szereg przepisów prawnych, organ podnosił, że nie jest właściwy w niniejszej sprawie. Podkreślił, że ww. akt własności ziemi znajduje się w zasobach Starosty Powiatu Ś. i z tej przyczyny zasadne jest, aby to ten organ dokonał wskazanych we wniosku czynności.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 w związku z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a.") Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość powstałe między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, jeżeli odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami jednostek rządowych.
Przez spór o właściwość, o którym mowa w art. 4 P.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej uważają się za właściwe w sprawie (spór pozytywny), względnie dochodzi między tymi organami do sporu negatywnego, kiedy każdy z organów uważa się za niewłaściwy.
W niniejszej sprawie nie ma natomiast w ogóle sporu, ani o właściwość, ani tym bardziej kompetencyjnego. Spór w rozumieniu art. 4 P.p.s.a. dotyczyć musi bowiem tego, jaki organ jest odpowiedni do załatwienia indywidualnej sprawy administracyjnej. Skoro Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje spory o właściwość i kompetencyjne poprzez wskazanie organu właściwego do rozpoznania sprawy, oznacza to, że spór o właściwość lub kompetencyjny są sporami o to, który z dwóch organów administracji ma załatwić indywidualną sprawę administracyjną (por. postanowienie NSA z dnia 2 czerwca 2015 r., sygn. akt II OW 211/14, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przedmiotem rozpoznawanej sprawy nie jest zaś wskazanie organu właściwego do rozpoznania indywidualnej sprawy administracyjnej, gdyż z taką nie mamy w tych okolicznościach faktycznych do czynienia. Przedstawione przez organ okoliczności wskazują bowiem, że przedmiotem niniejszej sprawy jest czynność udostępniania danych będących w posiadaniu organu, nie zaś rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej.
W takim sporze nie chodzi zatem o to, który z dwóch organów administracji ma rozpoznać sprawę, lecz który ma udostępnić dane, będące w posiadaniu jednego z organów (por. także postanowienia NSA z dnia: 2 grudnia 2015 r., sygn. akt I OW 172/15, I OW 173/15 i I OW 174/15; 22 grudnia 2015 r., sygn. akt I OW 220/15; 8 stycznia 2016 r., sygn. akt I OW 230/15, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Wskazać w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2015 r. poz. 520, ze zm.), informacje, o których mowa w art. 20 ust. 1 i 2, zawiera operat ewidencyjny, który składa się m.in. ze zbioru dokumentów uzasadniających wpisy do bazy danych. Zgodnie zaś z ust. 3 tego artykułu, starosta udostępnia informacje zawarte w operacie ewidencyjnym w formie wskazanej w tym przepisie. Dane pozostające w posiadaniu organu są więc udostępniane zainteresowanym na zasadach określonych w ustawie przez ten organ (por. także postanowienia NSA z dnia: 2 grudnia 2015 r., sygn. akt I OW 172/15, I OW 173/15 i I OW 174/15; 22 grudnia 2015 r., sygn. akt I OW 220/15; 8 stycznia 2016 r., sygn. akt I OW 230/15, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając zatem na uwadze, że przedmiotowy wniosek jest niedopuszczalny, bowiem nie dotyczy on sporu co do rozpoznania indywidualnej sprawy administracyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 i art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 P.p.s.a., go odrzucił. Natomiast na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 zwrócono wnioskodawcy wpis, wobec odrzucenia wniosku.