Uzasadnienie
Wnioskiem z [...] lutego 2014 r. Wojewoda Małopolski zwrócił się do NSA o rozstrzygnięcie negatywnego sporu kompetencyjnego pomiędzy nim a SKO w Nowym Sączu poprzez wskazanie organu właściwego do rozpoznania wniosku Agencji Nieruchomości Rolnych w Warszawie Oddział Terenowy w Rzeszowie z [...] marca 2013 r. o stwierdzenie nieważności decyzji SKO w Nowym Sączu z [...] stycznia 2007 r.znak; [...] wydanej w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w G. z [...] września 1954 r. w części dotyczącej przejęcia przez Skarb Państwa nieruchomości położonej w gromadzie [...], stanowiącej w dacie przejęcia własność [...]. W uzasadnieniu wskazał, że Wojewoda przekazał ww. wniosek Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi, który z kolei przekazał go SKO celem rozpatrzenia, a następnie SKO przekazało go Wojewodzie. Wskazał na powoływane przez SKO postanowienie NSA z dnia 24.02. 2011r. sygn.akt I OW 181/10 wskazujące Wojewodę jako organ właściwy do rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji SKO w Nowym Sączu z dnia [...].01 2007r. nie wiąże organów w niniejszej sprawie z uwagi na brak tożsamości sprawy, gdyż występują różne podmioty.
Zdaniem Wojewody, zgodnie z art.157 § 1 k.p.a. właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji w przypadkach wymienionych w art.156 § 1 k.p.a. jest organ wyższego stopnia, a w niniejszej sprawie jest to samorządowe kolegium odwoławcze. Przytoczył też fragment uchwały NSA o sygn. akt II OPS 1/12..
W odpowiedzi na wniosek Wojewody SKO w Nowym Sączu wniosło o wskazanie Wojewody jako organu właściwego do rozstrzygnięcia ww. sprawy. Wskazało na postanowienie NSA z dnia 24.02. 2011r. sygn.akt I OW 181/10 wskazujące Wojewodę jako organ właściwy do rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności tej samej decyzji SKO w Nowym Sączu z dnia [...].01 2007r., wniosek ten złożony przez Lasy Państwowe Nadleśnictwo G. dotyczył tej samej decyzji SKO znak; [...] wydanej w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w G. z [...] września 1954 r. w części dotyczącej przejęcia przez Skarb Państwa nieruchomości położonej w gromadzie [...], stanowiącej w dacie przejęcia własność [...], co obecny wniosek złożony przez Agencję Nieruchomości Rolnych w Warszawie Oddział Terenowy w Rzeszowie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a.), z zastrzeżeniem art. 22 § 1 k.p.a., sądy administracyjne rozpoznają spory o właściwość powstałe pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
Przez spór o właściwość lub spór kompetencyjny o którym mowa w art. 4 wskazanej wyżej ustawy należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej uważają się za właściwe w sprawie (spór pozytywny) lub też każdy z organów uważa się za niewłaściwy (spór negatywny).
Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a. w związku z art. 4 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny, jest właściwy do rozstrzygania sporów o właściwość i sporów kompetencyjnych. Jak stanowi art. 15 § 2 p.p.s.a. do rozstrzygania sporów kompetencyjnych i sporów o właściwość stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Co oznacza, że przy rozpoznawaniu takich sporów Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu przysługują kompetencje charakterystyczne dla sądu I instancji.
W niniejszej sprawie do rozstrzygnięcia przedstawiony został spór pomiędzy Wojewodą Małopolskim a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Nowym Sączu i jest to spór negatywny, bowiem żaden z organów nie uważa się za właściwy do rozpoznania wniosku Agencji Nieruchomości Rolnych w Warszawie Oddział Terenowy w Rzeszowie z [...] marca 2013 r.
Naczelny Sad Administracyjny stwierdza, że spór kompetencyjny pomiędzy tymi samymi organami tj Wojewodą Małopolskim a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Nowym Sączu dotyczący wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności tej samej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu tj decyzji z dnia z [...] stycznia 2007 r.znak; [...] wydanej w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w G. z [...] września 1954 r. w części dotyczącej przejęcia przez Skarb Państwa nieruchomości położonej w gromadzie [...], stanowiącej w dacie przejęcia własność [...], był już przedmiotem rozstrzygnięcia Naczelnego Sadu Administracyjnego w postanowieniu z dnia 24 lutego 2011r. I OW 181/10. Obecny spór kompetencyjny jest tożsamy zarówno pod względem podmiotowym jak i przedmiotowym ze sporem rozstrzygniętym powołanym postanowieniem z 24 lutego 2011r.
I OW 181/10. Okoliczność, iż wnioskodawcą w sprawie wszczęcie postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia z [...] stycznia 2007 r.znak; [...] w sprawie I OW 181/10 były Lasy Państwowe, a obecnie Agencja Nieruchomości Rolnych nie wyłącza tożsamości tych wniosków.
Dlatego też mając powyższe na uwadze, oraz treść art.170 p.p.s.a który przewiduje, iż orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że będąc związanym postanowieniem NSA z 24 lutego 2011r. I OW 181/10 nie może rozpoznać obecnego wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego. Związanie oceną prawną, o której mowa w art. 170 p.p.s.a. oznacza, że ani organ administracji, ani sąd administracyjny, nie mogą, w tej samej sprawie formułować nowych ocen prawnych, które pozostawałyby w sprzeczności z poglądem wcześniej wyrażonym w prawomocnym orzeczeniu i mają obowiązek podporządkowania się mu w pełnym zakresie, niezależnie czy Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszy wniosek podziela pogląd merytoryczny wyrażony w powołanym postanowieniu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art.15 § 2 w zw. z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.