Uzasadnienie
Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] grudnia 2009 r. Nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta Miejskiego Policji w Tarnobrzegu z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...], którą to decyzją zobowiązano A.G. do zwrotu pomocy finansowej w kwocie [...] zł.
A.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzją wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Miejskiego Policji w T. z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...], przy czym wniosek ten nie został odrębnie uzasadniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 października 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 847/10 odmówił wstrzymania wykonania ww. decyzji.
W uzasadnieniu postanowienia stwierdził, że skarżący nie przytoczył żadnych okoliczności na poparcie złożonego wniosku o wstrzymanie wykonania powyższej decyzji. Nie wskazał również, jaka szkoda, oraz jakie trudne do odwrócenia skutki mogą być efektem jej wykonania. W ocenie Sądu pierwszej instancji sam fakt, iż decyzja zobowiązuje skarżącego do zwrotu określonej sumy pieniężnej nie pozwala na uznanie, że konsekwencją wykonania tej decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej: P.p.s.a.) odmówił wstrzymania wykonania ww. decyzji.
Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia A.G. do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Skarżący wnosząc o jego uchylenie wyjaśnił, że pismem z dnia 9 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał go do sprecyzowania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji poprzez jej jednoznaczne wskazanie oraz wyjaśnienie, czy w oparciu o tą decyzje toczy się przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne. W związku z powyższym, wywiódł, że skoro Sąd pierwszej instancji nie wezwał go do uzupełnienia ww. wniosku poprzez przytoczenie okoliczności pozwalających na stwierdzenie, że w jego sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to złożony przez niego wniosek był w tym zakresie prawidłowy. W tym kontekście podniósł zarzut naruszenia art. 6 P.p.s.a.
Ponadto w uzasadnieniu zażalenia wyjaśnił, że jedynym źródłem utrzymania jego rodziny jest emerytura policyjna w wysokości [...] zł, natomiast na mocy ww. decyzji zobowiązany został do zwrotu pomocy finansowej, który to zobowiązanie zwrot na dzień 21 sierpnia 2009 r. opiewało na łączną kwotę [...] zł (spłacaną w ratach po [...] zł miesięcznie). Wskazał, że na jego utrzymaniu pozostaje czteroosobowa rodzina, w tym, bezrobotna żona oraz dwójka studiujących dzieci. Poza tym, skarżący podał, że ponosi również znaczne wydatki związane z leczeniem córki. Przy czym, wraz z zażaleniem przestawił szereg dokumentów dotyczących podnoszonych przez niego okoliczności.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy zauważyć, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie była decyzja Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] grudnia 2009 r. Nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta Miejskiego Policji w Tarnobrzegu z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...]. Z kolei, wniosek skarżącego dotyczył decyzji Komendanta Miejskiego Policji w T. z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...], którą to zobowiązano go do zwrotu pomocy finansowej w kwocie [...] zł. Z akt sprawy wynika, że decyzja ta jest ostateczna, a zwrot ww. należności jest przedmiotem prowadzonego przeciwko skarżącemu postępowania egzekucyjnego.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest zatem podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania ww. decyzji, gdyż na etapie postępowania egzekucyjnego w odniesieniu do tego rozstrzygnięcia przysługiwać będzie mu odrębna ochrona prawna (por. postanowienia NSA z dnia 18 lutego 2008 r. sygn akt II OSK 175/09). Z tych względów, zaskarżone postanowienie pomimo błędnego uzasadniania odpowiada prawu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.