Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 5 września 2018 r., sygn. akt: VIII SA/Wa 918/16 odrzucił zażalenie M.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2017 r., od którego pomimo wezwania nie został uiszczony wpis sądowy.
Pismem z dnia 21 września 2018 r. M.S. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w zaskarżonym postanowieniu prawidłowo przyjął, że zażalenie skarżącego na postanowienie tego Sądu z dnia 13 kwietnia 2017 r. należało odrzucić. Z akt sprawy wynika bowiem bezspornie, że od wniesionego zażalenia winien zostać uiszczony wpis sądowy, do czego skarżący został zobowiązany zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VIII z dnia 21 kwietnia 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na powyższe zarządzenie postanowieniem z dnia 31 października 2017 r., sygn. akt: I OZ 1515/17, co skutkowało wezwaniem skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VIII z dnia 21 kwietnia 2017 r. Skoro pomimo skutecznego wezwania zarządzeniem z dnia 10 kwietnia 2018 r. skarżący nie uiścił wpisu od swojego zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2017 r., to zażalenie to nie mogło zostać rozpoznane, lecz podlegało odrzuceniu.
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest bowiem konieczność ponoszenia kosztów sądowych, od obowiązku tego skarżący w postępowaniu niniejszym nie został zwolniony. O konieczności uiszczenia opłaty od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2017 r. przesądził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 31 października 2017 r., zatem zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 września 2018 r., którym Sąd, z uwagi na nieuiszczenie wymaganego wpisu, odrzucił wniesione zażalenie, nie mogło być skuteczne.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2018 r., poz. 1302)