Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 listopada 2018 r. M.S. wniósł o uwzględnienie jego próśb i o uchylenie lub uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2018 r. oraz o zwrot kosztów i sprostowanie zdania trzeciego uzasadnienia postanowienia a także o sprecyzowanie, czy był wezwany zarządzeniem z dnia 10 kwietnia 2018 r., czy zamiast tego doręczono mu inne wezwanie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego wydawane są na podstawie przepisów ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) – dalej: p.p.s.a., która to ustawa nie przewiduje żadnych środków odwoławczych od orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny. Stosownie do treści art. 168 § 1 p.p.s.a. orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego są niezaskarżalne i stają się prawomocne z chwilą ich wydania, co oznacza, że nie było podstaw do uwzględnienia wniosku o uchylenie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2018 r.
Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku o uzupełnienie postanowienia. Stosownie do art. 157 § 1 powołanej wyżej ustawy strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie, od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Powyższy przepis stosuje się odpowiednio do postanowień na mocy art. 166 p.p.s.a.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek M.S. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2018 r., sygn. akt: I OZ 1042/18 nie znajduje uzasadnienia prawnego. Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się bowiem jakichkolwiek podstaw do uzupełnienia postanowienia, którym rozpoznano zażalenia skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 września 2018 r., sygn. akt: VIII SA/Wa 918/16 w całości.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 166 i art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny odmówił uzupełnienia postanowienia.
Nie zachodziły także podstawy do "sprostowania zdania trzeciego uzasadnienia". Stosownie do art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Żądanie "sprostowania" nie dotyczyło zaś jakiejkolwiek wymienionej w tym przepisie okoliczności. Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził także z urzędu zaistnienia podstaw do dokonania sprostowania postanowienia z dnia 26 października 2018 r., sygn. akt: I OZ 1042/18 w zakresie jego uzasadnienia.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 166 i art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny odmówił sprostowania uzasadnienia postanowienia.
Nie zachodziły podstawy do zasądzenia zwrotu kosztów w wyniku złożonego wniosku. Po myśli art. 209 p.p.s.a. o zwrocie kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Zgodnie z powyższą zasadą Naczelny Sąd Administracyjny obowiązany jest rozstrzygać o kosztach postępowania w orzeczeniu wydanym w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku.
Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny odnosząc się do prośby strony, wyjaśnia ponownie, że w wyniku prawomocnego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 października 2017 r. o oddaleniu zażalenia na zarządzenie z dnia 21 kwietnia 2017 r., zarządzeniem z dnia 10 kwietnia 2018 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 21 kwietnia 2017 r.