Uzasadnienie
Wyrokiem z 21 stycznia 2015 r., VII SA/Wa 1101/14 wydanym w sprawie ze skargi [...] na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] marca 2014 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia braku naruszenia prawa przez przewoźnika lotniczego WSA w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję i orzekł, że nie może być ona wykonana do czasu uprawomocnienia się wyroku.
Postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2015 r., VII SA/Wa 1101/14 WSA w Warszawie uwzględnił skargę i zasądził od Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego solidarnie na rzecz skarżących kwotę 5231 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Sąd wskazał, że w wyroku nie rozpoznał wniosku strony skarżącej o zwrot kosztów postępowania.
Od tego postanowienia skarżący złożyli zażalenie, wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie na rzecz skarżących dalszej kwoty 5280 zł tytułem zwrotu kosztów za czynności pełnomocnika w postępowaniu przed sądem administracyjnym (na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a.), a także o zasądzenie kosztów postępowania. Złożyli także ewentualny wniosek o tożsamej treści, oparty na podstawie art. 194 § 3 p.p.s.a. Zarzucili naruszenie art. 202 § 2 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. Wskazali, że sąd powinien był zasądzić zwrot kosztów za czynności pełnomocnika nie solidarnie, lecz dla każdego ze skarżących z osobna.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zaskarżone postanowienia podlega uchyleniu, lecz z innych przyczyn, niż podniesione w zażaleniu.
Przede wszystkim wskazać trzeba, że zgodnie z art. 157 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Wyrokiem z 21 stycznia 2015 r., VII SA/Wa 1101/14 sąd nie rozstrzygnął o kosztach postępowania pomimo zamieszczenia przez stronę stosownego wniosku w skardze. Zgodnie z art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204.
Z akt sprawy nie wynika natomiast, aby strona skarżąca złożyła wniosek do sądu o uzupełnienie wyroku co do kosztów postępowania i czy uczyniła to w odpowiednim (14-dniowym) terminie. Uzupełnienie wyroku odbywa się zaś tylko na wniosek strony. Nie jest możliwe działanie sądu z urzędu w tym zakresie, bowiem przepisy ustawy procesowej nie przewidują takiej możliwości.
Wskazać trzeba, że w sytuacji, gdy sąd nie orzekł o kosztach postępowania, a wniosek w tym zakresie został przez stronę prawidłowo złożony, uzyskanie orzeczenia o kosztach postępowania możliwe jest tylko w przypadku złożenia przez stronę wniosku o uzupełnienie wyroku albo zaskarżenia wyroku skargą kasacyjną.
Zauważyć dodatkowo należy, że orzeczenie o kosztach postępowania nie może być w tej sytuacji wydane również w trybie sprostowania orzeczenia, gdyż tryb ten służy naprawieniu błędów co do rozstrzygnięć zamieszczonych w tym orzeczeniu, nie zaś co do brakujących postanowień. W konsekwencji, prawidłowym trybem wydania orzeczenia o kosztach postępowania, gdy został złożony taki wniosek, a sąd w ogóle się do niego nie odniósł, jest rozpoznanie wniosku o uzupełnienie wyroku (postanowienie NSA z 20 października 2010 r., II FSK 902/09, postanowienie NSA z 15 września 2010 r., I FSK 1455/09) albo wniesienie skargi kasacyjnej od tego wyroku.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.