Uzasadnienie
Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie zarządzeniem z dnia 29 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Ol 395/16, wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Elblągu z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami, w kwocie 200 zł, stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył skarżący. Jednocześnie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Prawomocnym zarządzeniem referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie postawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z treścią art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia tego pisma uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu Sąd odrzuca skargę.
Skarżący wniósł skargę na decyzję w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. Wobec tego sprawę należało zakwalifikować do kategorii spraw wymienionych w § 2 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) i w oparciu o takie przyporządkowanie określić wysokość należnego wpisu sądowego od skargi (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 16 stycznia 2014 r., sygn. akt I OZ 2/14).
W myśl § 2 ust. 4 ww. rozporządzenia, wpis stały w sprawach skarg dotyczących uprawnień do wykonywania określonego zawodu, czynności lub zajęć, bez względu na ich rodzaj i charakter, wynosi 200 zł. Powołanie się w zaskarżonym postanowieniu na przepis § 2 ust. 6 nie było uchybieniem mającym wpływ na wynik sprawy, gdyż przepis ten stanowi o wpisie w takiej samej wysokości. Przewodniczący zasadnie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu w kwocie 200 zł pod rygorem odrzucenia skargi.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.