Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 15 maja 2015 r., sygn. akt IV SAB/Wr 128/15 – na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: "p.p.s.a.") – odrzucił skargę kasacyjną A. D. od postanowienia tego Sądu z dnia 24 kwietnia 2015 r. sygn. IVSAB/Wr 128/15 odrzucającego skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu w przedmiocie wydania kopii akt sprawy.
Na powyższe postanowienie skarżący wniósł osobiście sporządzone zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 29 maja 2015 r., sygn. akt IV SAB/Wr 128/15, odrzucił zażalenie wskazując, że niedopuszczalne jest sporządzone osobiście przez skarżącego zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną.
Sąd wskazał, że postanowienie odrzucające skargę kasacyjną zostało doręczone skarżącemu w dniu 21 maja 2015 r. wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia w terminie siedmiu dni od daty jego doręczenia zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżącego pouczono również o tym, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno zostać sporządzone przez adwokata, radcę prawnego lub doradcę podatkowego. Strona została także poinformowana o możliwości wystąpienia z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, który winien być złożony na urzędowym formularzu. Pomimo tego jednak, skarżący wniósł sporządzone i podpisane osobiście zażalenie, zatytułowane "skarga". Wobec tego Sąd musiał tę skargę odrzucić jako niedopuszczalną z powodu niezachowania tzw. przymusu "adwokackiego".
Na postanowienie z dnia 29 maja 2015 r. skarżący wniósł zażalenie, zatytułowane "skarga", w którym domagał się stwierdzenia nieważności zaskarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
Jak wynika z art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Natomiast § 2 stanowi, że przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Art. 175 § 3 p.p.s.a. przewiduje, że skarga kasacyjna może być sporządzona przez:
- doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami;
- rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej.
A. D. wnosząc zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 maja 2015 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie dopełnił wymogu ustanowionego w powołanych wyżej przepisach ustawy mimo, że został o nim pouczony przy doręczeniu postanowienia z dnia 15 maja 2015 r. odrzucającego skargę kasacyjną, a nadto został prawidłowo pouczony o możliwości złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy (pkt 4 i 5 pouczenia).
W związku z tym uznać należy, że skoro skarżący wniósł sporządzone osobiście zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 maja 2015 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, to zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 29 maja 2015 r. odrzucił zażalenie skarżącego.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.