Postanowienie NSA z 21 listopada 2018 r., I OZ 1144/18

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 21 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. M. reprezentowanego przez kuratora T. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 27 września 2018 r., sygn. akt II SA/Op 113/18

Sprawa

w sprawie ze skargi M. M. reprezentowanego przez kuratora T. R. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] stycznia 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania odpisu decyzji umarzającej postępowanie w sprawie zasiłku pielęgnacyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Teresa Zyglewska przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 27 września 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu sprostował oczywistą omyłkę pisarską w pkt 2 sentencji wyroku z dnia 7 sierpnia 2018 r., sygn. akt II SA/Op 113/18 oraz oddalił pozostałe żądania M. M. reprezentowanego przez kuratora T. R. (skarżący).

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wniosek skarżącego zasługiwał jedynie na częściowe uwzględnienie (w zakresie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej). Pozostałe wnioski kuratora nie mogły zostać uwzględnione ponieważ w istocie prowadziły do merytorycznej zmiany istoty rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania, co nie jest dopuszczalne w ramach sprostowania.

W zażaleniu na ww. postanowienie skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia oraz "zasądzenie od zaskarżonego na rzecz skarżącego kosztów odwoławczych według norm przepisanych", ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania – "przy uwzględnieniu kosztów postępowania odwoławczego" oraz "zasądzenie dostarczenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu akt sprawy wraz z zapisem audiowizualnym". Kwestionując zarówno rozstrzygnięcie jak i jego uzasadnienie, skarżący uznał zaskarżone postanowienie za niezgodne z prawem i zasadami współżycia społecznego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302), dalej "p.p.s.a." sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. O sprostowaniu sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.)

W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarżący nosi nazwisko "M.". Zauważyć należy, że na sentencji wyroku umieszcza się natomiast odmienione formy nazwisk skarżących. Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że nazwisko skarżącego podlega odmianie przez przypadki i w dopełniaczu brzmi "M.". Wynika to z powszechnie znanych zasad języka polskiego. Subiektywna ocena skarżącego, że jego nazwisko nie podlega tym zasadom, nie mogła wpłynąć na orzeczenie Sądu pierwszej instancji. (por. postanowienie NSA z dnia 1 lipca 2017 r., sygn. akt I OZ 650/15). Stąd też zasadne było sprostowanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny niniejszej omyłki pisarskiej.

Za niezasadny również należy uznać wniosek dotyczący umieszczenia na sentencji wyroku w miejscu nazwiska skarżącego nazwiska kuratora. Wniosek ten w istocie, jak słusznie zauważył Sąd I instancji, zmierza do merytorycznej zmiany istoty rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania. Podnieść należy, że nie można żądać uzupełnienia sentencji orzeczenia lub jego uzasadnienia poprzez zamieszczenie w nim określonych - żądanych przez stronę postępowania – kwestii. Takie działanie w istocie zmierzałoby do zmiany orzeczenia poprzez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę okoliczności (por. postanowienie NSA z dnia 30 sierpnia 2012 r., sygn. akt II GSK 465/11). Słusznie zatem Sąd I instancji wywiódł, że wniosek ten należy oddalić.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.