Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę N.i N. G. reprezentowanych przez przedstawiciela ustawowego M.G. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 27 lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku
W dniu 29 czerwca 2015 r. (data nadania drogą elektroniczną) przedstawiciel ustawowy skarżących wniósł o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. Pismo to zostało wydrukowane i oznaczone na prezentacie datą wpływu: 30 czerwca 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 7 lipca 2015 r. o sygn. akt II SA/Wa 477/15 odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku.
W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał, że w niniejszej sprawie ostatni dzień do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku liczony od dnia 22 czerwca 2015 r. przypadał na dzień 29 czerwca 2015 r., w którym M.G. przesłała drogą elektroniczną wniosek. Niniejszemu wnioskowi nadany został wymiar fizyczny w dniu 30 czerwca 2015 r., w którym został on wydrukowany, co skutkowało możliwością przyjęcia, że w tej dacie został wniesiony do Sądu. Złożenie wniosku o uzasadnienie wyroku dopiero w dniu 30 czerwca 2015 r. oznaczało jednak, że czynność ta nastąpiła z uchybieniem ustawowego terminu.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła M.G. – przedstawiciel ustawowy N. i N.G.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko wyrażone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, że na gruncie obowiązującego prawa wniosek nadany drogą elektroniczną (e-mailem) należy uznać za wniesiony w dacie określonej przez upoważnionego pracownika sądowego, w adnotacji o wpływie tego pisma do sądu. Jak bowiem przyjmuje się w orzecznictwie i w doktrynie prawa, w wypadku nadania pisma za pośrednictwem telefaksu lub poczty elektronicznej – pismo zostało wniesione w dacie prezentaty, czyli adnotacji o wpływie pisma uczynionej przez upoważnionego pracownika (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2015 r., I GZ 355/15; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2003 r., I CZ 192/02, OSNC 2004, Nr 4, poz. 64; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 2011 r., sygn. akt II OZ 62/11, LEX 1071335; M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, Art. 83, w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2015, s. 455). Skoro zatem pismo zawierające wniosek o uzasadnienie wyroku zapadłego w sprawie zostało wydrukowane i opatrzone prezentatą Sądu pierwszej instancji z datą 30 czerwca 2015 r. (k. 26 akt sądowych), to tym samym wniosek został złożony z uchybieniem siedmiodniowego terminu określonego w art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), o którym stronę Sąd pierwszej instancji pouczył w piśmie z dnia 25 maja 2015 r. Termin ten bowiem upłynął z dniem 29 czerwca 2015 r. Zaskarżone postanowienie stanowi zatem prawnie wymaganą konsekwencję wniesienia przez skarżących wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku niezgodnie z pouczeniem dokonanym przez Sąd pierwszej instancji.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.