Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 grudnia 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 124/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną S. od wyroku tego Sądu z dnia 20 lipca 2016 r. w sprawie ze skargi S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.
W uzasadnieniu Sąd ten podał, że S. wniosła w dniu 14 listopada 2016 r. skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 lipca 2016 r., którym Sąd ten oddalił skargę spółki na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na pismo Dyrektora Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w Krakowie z dnia [...].
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 listopada 2016 r. skarżąca została zobowiązana do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł w terminie do 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.
Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 28 listopada 2016 r. Wpis został uiszczony w dniu 6 grudnia 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjni w Krakowie, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), dalej p.p.s.a., odrzucił skargę kasacyjną, a na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy zwrócił skarżącej uiszczony wpis od skargi kasacyjnej.
Sąd I instancji, przytaczając treść art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. podał, że skarżąca spółka została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.
Wezwanie zostało doręczone skarżącej spółce w dniu 28 listopada 2016 r., zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 5 grudnia 2016 r.
W wyznaczonym terminie wpis od skargi kasacyjnej nie został uiszczony. Wpłynął dopiero w dniu 7 grudnia 2016 r., co uzasadniało zgodnie z przepisem art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucenie skargi kasacyjnej.
W zażaleniu S. zaskarżyła powyższe postanowienie w całości, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, tj.: art. 219 § 2 zd. 1 p.p.s.a. oraz art. 220 § 1 zd. 1 i 2 z zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a. poprzez ich błędną wykładnię i przyjęcie, że momentem uiszczenia opłaty sądowej jest moment faktycznej realizacji przelewu przez bank i w konsekwencji odrzucenie skargi kasacyjnej pomimo braku zaistnienia przesłanek ku temu w sytuacji, gdy skarżąca złożyła polecenie przelewu zgodnie z wezwaniem w ostatnim dniu 7 dniowego terminu, a opóźnienie realizacji transakcji i wpłynięcia kwoty wyniknęło z okoliczności niezależnych od skarżącej i bez jej zawinienia.
Wobec powyższego wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia WSA z dnia 23 grudnia 2016 r. w całości, ewentualnie o przywrócenie terminu na uiszczenie należnej opłaty od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł i niezwracanie skarżącej kwoty już wniesionej lecz zaliczenie jej na poczet należnej opłaty.
W uzasadnieniu podniesiono, że skarżąca podjęła działania zmierzające do dokonania przelewu należnej kwoty przy wykorzystaniu bankowości elektronicznej. Po wprowadzeniu danych do przelewu skarżąca zaakceptowała płatność zgodnie z procedurami. Dopiero następnego dnia skarżąca przy wykonywaniu innych transakcji zauważyła, iż zlecony przez nią przelew nie został jednak zrealizowany przez bank, lecz widoczny był jako oczekujący. Bezzwłocznie wybrano więc opcję "wykonaj", co zostało przyjęte przez system. Skarżąca pozostawała jednak w przekonaniu, że zaksięgowanie przelewu nastąpiło z datą faktycznego złożenia zlecenia, tj. w dniu 5 grudnia 2016 r.
Według skarżącej, prawdopodobną przyczyną braku natychmiastowej realizacji przelewu przez bank zgodnie z poleceniem mógł być albo błąd w funkcjonowaniu systemu bankowego, albo też zakłócenia połączenia internetowego. Skarżąca, dochowując terminu, w dniu 5 grudnia 2016 r. złożyła polecenie przelewu w banku obsługującym jej rachunek, na którym to rachunku znajdowały się wystarczające środki dla pokrycia zleconego przelewu. Podczas wykonywania transakcji nie ujawniły się żadne okoliczności, które wskazywałyby na to, iż przelew nie zostanie zrealizowany. Z punktu widzenia skarżącej dopełniła ona zatem czynności niezbędnych do dokonania przelewu w terminie. Okoliczność, iż wbrew poleceniu przelew nie został zrealizowany przez bank, nie może obciążać skarżącej. Instytucje takie jak banki, jako profesjonalni przedsiębiorcy, uważane są przez ich klientów za rzetelnych pośredników, których infrastruktura przystosowana jest do wykonywania zleconych transakcji. Skarżąca mogła więc ufać, iż złożone przez nią polecenie przelewu zostanie zrealizowane terminowo i zgodnie z jej wolą.
Skarżąca wyjaśniła, że ponowne potwierdzenie "oczekującego" przelewu, dokonane w dniu 6 grudnia 2016 r. miało w stanie faktycznym wyłącznie techniczny charakter. Zlecenie dokonane zostało bowiem jeszcze w dniu 5 grudnia 2016 r., a skarżąca była przekonana, że transakcja zostanie zaksięgowana zgodnie z jej pierwotnym zleceniem i w pierwotnej dacie.
Mając powyższe na uwadze, skarżąca podniosła, że Sąd I instancji błędnie zinterpretował art. 219 § 2 zd. 1 p.p.s.a. oraz 220 § 1 zd. 1 i 2 z zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a., przyjmując za miarodajny moment faktycznej realizacji przelewu przez bank, a nie moment złożenia polecenia przelewu. Zastosowana przez ten Sąd wykładnia była wadliwa także z tego względu, że prowadziła do obciążenia skarżącej odpowiedzialnością za nieprawidłową realizację zlecenia przez bank, na którą skarżąca nie ma żadnego wpływu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niezasadne.
Zgodnie z art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej P.p.s.a., opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu (art. 219 § 2 P.p.s.a.)
Stosownie do treści art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3 przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma do rozpoznania uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.).
W sprawie objętej skargą kasacyjną, wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego doręczono skarżącej w dniu 28 listopada 2016 r. Termin do dokonania czynności – uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej - upływał z dniem 5 grudnia 2016 r.
Z dokumentu elektronicznego znajdującego się w aktach sprawy (k.
72) wynika, że data polecenia przelewu to dzień 6 grudnia 2017 r. Data rozrachunku i autoryzacji to też dzień 6 grudnia 2016 r. A zatem dzień dyspozycji zapłaty kwoty 100 zł został dokonany w dniu 6 grudnia 2016 r.
Zgodnie z poglądem przyjętym w orzecznictwie (por. postanowienie NSA z dnia 10 września 2013 r. sygn. akt I GSK 117/13, postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2005 r. sygn. akt I FZ 617/05, postanowienie NSA z dnia 18 stycznia 2006 r. sygn. akt II FZ 878/05) momentem mającym znaczenie dla oceny daty uiszczenia opłaty sądowej przelewem jest moment złożenia dyspozycji przez stronę, a nie dzień realizacji przelewu (czyli zaksięgowania wpłaconej kwoty pieniężnej na rachunku bankowym zleceniodawcy). Przy uiszczeniu opłaty przelewem decyduje data złożenia przez stronę zlecenia dokonania przelewu w banku lub instytucji uprawnionej do przyjmowania zleceń, po warunkiem, że w tej dacie, a przynajmniej przed upływem terminu do wniesienia opłaty istniało pokrycie tej kwoty na rachunku strony. Nie ma wówczas znaczenia to, kiedy bank lub instytucja finansowa faktycznie wykonała polecenie przelewu (por. postanowienie SN z dnia 24 kwietnia 2004 r., sygn. akt II CZ 38/04).
Mając na uwadze powyższe stanowisko orzecznictwa stwierdzić należy, iż Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę kasacyjną skarżącej z powodu nieuiszczenia wymaganego wpisu w terminie. Skuteczne polecenie przelewu – o czym mowa wyżej - zostało wydane po upływie zakreślonego terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej.
Zaskarżone postanowienie wydano zatem zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. oraz art. 219 § 2 P.p.s.a.
Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Na marginesie dodać należy, że postanowieniem z dnia 7 lutego 2017 r., sygn. akt III SA/Kr 124/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, a postanowieniem z dnia 16 maja 2017 r., sygn. akt I OZ 834/17 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na powyższe postanowienie Sądu I instancji.