Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z [...] grudnia 2014 r. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W dniu 20 sierpnia 2015 r. skarżący wniósł o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku i jego doręczenie wraz z uzasadnieniem.
Zarządzeniem z 10 września 2015 r. Przewodniczący Wydziału II wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzanym i doręczanym na wniosek, w kwocie 100 złotych. Postanowieniem z 8 stycznia 2016 r., sygn. akt I OZ 1767/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na ww. zarządzenie. Na skutek powyższego, zarządzeniem z 30 grudnia 2016 r. Przewodniczący wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej. Z uwagi na niewykonanie ww. zarządzenia, zarządzeniem z 9 marca 2017 r. referendarz sądowy zarządził ściągnięcie od A. Z. kwoty 100 zł tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej. Skarżący wniósł sprzeciw od ww. zarządzenia.
Postanowieniem z 1 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił ściągnąć od A. Z. nieuiszczoną opłatę kancelaryjną od wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie w wysokości 100 zł. Sąd wskazał, że zgodnie z treścią art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia. Przepisów art. 220 p.p.s.a. nie stosuje się.
Sąd podkreślił, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku skarżący złożył 20 sierpnia 2015 r. i do dnia dzisiejszego opłaty kancelaryjnej nie uiścił. Odpis wyroku oddalającego jego skargę wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 28 września 2015 r., zatem wydanie postanowienia o ściągnięciu opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł stało się konieczne.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył A. Z., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o zwrócenie się z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego, "czy art. 234 § 2 i art. 236 p.p.s.a. w związku z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowo-administracyjnych jest zgodny z art. 92 ust. 1 i art. 217 Konstytucji RP w zakresie w jakim ustala tego rodzaju opłaty będące daninami publicznymi w formie rozporządzenia zamiast w formie ustawy".
Skarżący jednocześnie wniósł o przedstawienie zagadnienia prawnego Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w poszerzonym składzie "czy wydanie wyroku oddalającego skargę na posiedzeniu niejawnym przez sąd administracyjny winno podlegać uzasadnieniu z urzędu, jeżeli stronie przysługuje od niego środek zaskarżenia i czy w takim przypadku strona winna być obciążona opłatą kancelaryjną za sporządzenie uzasadnienia orzeczenia".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Opłatami sądowymi są, zgodnie z art. 212 § 1 p.p.s.a., wpis i opłata kancelaryjna. Zgodnie z art. 234 § 2 p.p.s.a., opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek. Jeżeli odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzany jest na wniosek (art. 141 § 2 p.p.s.a.), opłatę kancelaryjną pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Odpis taki doręcza się bez względu na to, czy strona uiściła opłatę kancelaryjną. Doręczenie odpisu oznacza jednak powstanie obowiązku uiszczenia opłaty.
Skarżący wnioskiem z 20 sierpnia 2015 r. zwrócił się o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 13 sierpnia 2015 r. Sąd sporządził uzasadnienie wyroku i dnia 28 września 2015 r. doręczył skarżącemu odpis wyroku wraz z uzasadnieniem. Strona dokonująca czynności procesowych winna liczyć się z kosztami postępowania (art. 199 p.p.s.a.). Pomimo wystosowanych do skarżącego wezwań do uiszczenia opłaty, skarżący nie dokonał wymaganej płatności. W tej sytuacji zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił ściągnąć od skarżącego nieuiszczoną opłatę kancelaryjną.
W odniesieniu do wniosków skarżącego zawartych w zażaleniu, Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że stosownie do art. 187 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. jeżeli przy rozpoznawaniu skargi kasacyjnej wyłoni się zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, Naczelny Sąd Administracyjny może odroczyć rozpoznanie sprawy i przedstawić to zagadnienie do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów tego Sądu. Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się poważnych wątpliwości dotyczących podnoszonych przez stronę zagadnień prawnych, które wymagałyby przedstawienia poszerzonemu składowi Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny nie nabrał także wątpliwości co do zgodności art. 234 § 2 i art. 236 p.p.s.a. w związku z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych z art. 92 ust. 1 i art. 217 Konstytucji RP, zatem brak było podstaw do przedstawienia Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.