Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 lipca 2016 r. sygn. akt II SA/Bk 358/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę L.R. na postanowienie Wojewody Podlaskiego z dnia [...] marca 2016 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 7 czerwca 2016 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 25 czerwca 2016 r. (k. 25), zatem termin wykonania obowiązków mijał w poniedziałek 4 lipca 2016 r. Do tego terminu żądany wpis nie został uiszczony, co stanowiło podstawę odrzucenie skargi.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł L.R. zarzucając mu naruszenie art. 67 § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) poprzez doręczenie pisma sądowego stronie w sytuacji, gdy strona ta ustanowiła w sprawie pełnomocnika. W zażaleniu wskazano, że do pisma z dnia 13 stycznia 2016 r. skierowanego do Starosty Powiatu Wysokomazowieckiego dołączone zostało pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu. Pełnomocnictwo nie zostało do dnia dzisiejszego odwołane, zatem skarżący miał prawo przypuszczać, że wszelkie pisma sądowe będzie otrzymywał jego pełnomocnik. Jednakże pełnomocnik skarżącego nie otrzymał zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu. W zażaleniu podkreślono, że zgodnie z art. 67 § 5 p.p.s.a, jeżeli strona ustanowiła w sprawie pełnomocnika, to doręczeń należy dokonywać tej osobie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że obowiązek dołączenia pełnomocnictwa (lub jego wierzytelnego odpisu) do akt sprawy, o którym mowa w art. 37 § 1 p.p.s.a., oznacza obowiązek dołączenia go do akt sprawy sądowoadministracyjnej (prowadzonych przez sąd administracyjny), a nie do akt sprawy administracyjnej (prowadzonych przez organ administracji publicznej), które po zakończeniu postępowania sądowego są zwracane organowi administracji (postanowienie NSA z dnia 19 listopada 2013 r., II GZ 654/13, postanowienie NSA z dnia 11 lutego 2014 r. II FSK 3769/13; postanowienie NSA z dnia 29 stycznia 2015 r., II FSK 3627/14).
W konsekwencji z obowiązku dołączenia pełnomocnictwa przy pierwszej czynności nie zwalnia złożenie pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym (do akt administracyjnych). Z poglądem tym w pełni zgadza się Naczelny Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w niniejszej sprawie.
W myśl zaś art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia pisma.
W rozpoznawanym zażaleniu podniesiono, że skarżący był w toku postępowania administracyjnego reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, który został umocowany także do występowania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi. Wyjaśnienia wymaga jednak, że samo reprezentowanie skarżącego przez profesjonalnego pełnomocnika w postępowaniu toczącym się przed organami administracyjnymi, nie powoduje że skarżący jest reprezentowany przez tego pełnomocnika także w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Z akt sądowych jednoznacznie wynika, że skarżący własnoręcznie podpisał wniesioną skargę, podając jedynie swoje dane adresowe i nigdzie nie wskazując, że także w toku postępowania sądowoadministracyjnego chce być reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Do akt sprawy nie zostało również dołączone pełnomocnictwo, który to obowiązek ustanawia art. 37 § 1 p.p.s.a. Nie można więc co do zasady mówić o ustanowieniu przez skarżącego pełnomocnika w niniejszej sprawie sądowoadministracyjnej, a w konsekwencji brak było podstaw do kierowania przez sąd pism do pełnomocnika zamiast do skarżącego.
Zatem wezwanie do uiszczenia wpisu zostało zgodnie z obowiązującymi przepisami skierowane przez Sąd pierwszej instancji bezpośrednio do skarżącego. Zatem Sąd nie naruszył swoim działaniem art. 67 § 5 p.p.s.a.
Tym samym, skoro skarżący, pomimo prawidłowo doręczonego mu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, nie wywiązał się z nałożonego obowiązku i pozostawił skargę nieopłaconą, to zasadnym było jej odrzucenie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.