Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił wniosek P. [...] o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym z powodu oczywistej bezzasadności skargi, którą skarżący miał zamiar złożyć. Dotyczyła ona bowiem bezczynności Prezydenta Olsztyna w zakresie zapewnienia skarżącemu godziwych warunków do życia w lokalu mieszkalnym, co do którego podpisał z gminą umowę najmu.
W piśmie z dnia [...] października 2014 r. P. [...] wniósł o uzupełnienie powyższego postanowienia poprzez wskazanie właściwego do wniosku organu państwa, skoro z urzędu sąd nie widział potrzeby jego przekazania według właściwości.
Oddalając postanowieniem z dnia 30 października 2014 r. ww. wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie stwierdził, że postanowienie może być uzupełnione, jeżeli sąd pominął elementy, które powinny zostać zawarte w tym rozstrzygnięciu. Postanowienie, którego uzupełnienia domagał się skarżący w niniejszej sprawie, miało zaś charakter pełny i wyczerpujący, w związku z czym nie było podstaw do jego uzupełnienia. Jest to rozstrzygnięcie merytoryczne sprawy, zaś Sąd nie miał obowiązku podejmowania żadnych dodatkowych rozstrzygnięć w sprawie, w tym zwłaszcza w przedmiocie "wskazania właściwego do wniosku organu państwa".
Skarżący w złożonym na powyższe postanowienia zażaleniu, zakwestionował jego prawidłowość.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 1235/14 oddalił to zażalenie.
Od tego postanowienia NSA skarżący złożył zażalenie (w treści pisma wnosząc o ponowne rozpoznanie sprawy).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których rodzaje wymieniono w tym przepisie. W rozpoznawanej sprawie jednak zażalenie wniesiono na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zażalenie takie jest niedopuszczalne, gdyż stosownie do regulacji prawnej zawartej w dziale IV rozdziale 1 i 2 p.p.s.a. środki odwoławcze przysługują od wyroków i postanowień wydanych przez wojewódzkie sądy administracyjne. Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyroki i postanowienia) nie podlegają zaskarżeniu, gdyż stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługuje od nich zwyczajny środek odwoławczy (art. 168 p.p.s.a.). W takiej sytuacji zażalenie skarżącego na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 1235/14 jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu (tak też m.in. postanowienie NSA z 16 października 2013 r., sygn. akt I OZ 779/13).
Wskazać także trzeba, że przepisy prawa nie przewidują procedowania przez NSA nad wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy, jak tego żądał skarżący w swoim piśmie, dlatego też żądanie skarżącego w najkorzystniejszym dla niego wariancie mogło zostać zakwalifikowane tylko jako zażalenie, które jednakże z powodów wskazanych wyżej podlegało odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.