Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 maja 2017 r., sygn. akt II SAB/Wa 160/16, A. Z. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 22 lutego 2017 r. o odrzuceniu zażalenia w przedmiocie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia. Kwotę wpisu ustalono w wysokości 100 zł w oparciu o § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Skarżący złożył zażalenie na powyższe zarządzenie domagając się jego uchylenia w całości i rozpoznania zażalenia bez konieczności uiszczania wpisu. Jego zdaniem zażalenie jest wolne od wpisu zgodnie z art. 220 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej: P.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie posiada usprawiedliwionej podstawy.
Wynikającą z art. 214 § 1 P.p.s.a. zasadą jest konieczność ponoszenia kosztów sądowych przez osobę wnoszącą do sądu pismo podlegające opłacie. Po myśli art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, do których należy również zażalenie, pobiera się wpis. Zatem również zażalenie będące przedmiotem obecnego sporu podlega opłacie. Wyjątki do niej należy wykładać ściśle. Należą do nich np. sytuacje opisane w art. 222 (nieistotnym w sprawie), w art. 220 § 4, czy w art. 227 § 2 tej ustawy. W tej sprawie obecnym przedmiotem kontroli jest zasadność wezwania do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie o odrzuceniu zażalenia. Co prawda odrzucenie zażalenia dotyczyło wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej, będącej składnikiem kosztów sądowych (p. art. 211 i art. 212 § 1 P.p.s.a.), lecz nie można uznać, aby postanowienie w tej materii zapadło w przedmiocie kosztów sądowych w rozumieniu art. 227 § 1 P.p.s.a. W konsekwencji, aby było wolne od opłat po myśli § 2 tego przepisu.
Tylko zażalenie na zarządzenie wzywające do uiszczenia opłaty kancelaryjnej mogłoby spełniać tę przesłankę. Nie ma także zastosowania w tej sprawie art. 220 § 4 P.p.s.a. Należy mieć bowiem na uwadze, iż stanowi on jednostkę redakcyjną wchodzącą w skład art. 220 P.p.s.a., zatem podlega interpretacji z uwzględnieniem tego kontekstu systemowego. Reguluje on konsekwencje zaniechania uiszczenia przez stronę wnoszącą pismo wymaganej opłaty. W takim przypadku sąd, co do zasady, pozostawia pismo bez rozpoznania (art. 220 § 1 P.p.s.a.). Natomiast w odniesieniu do takich pism, jak skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, sąd orzeka o ich odrzuceniu (art. 220 § 3 P.p.s.a.). Odrzucenie na tej podstawie następuje zatem w efekcie zaniechania uiszczenia wpisu od tych środków prawnych i takich tylko sytuacji dotyczy zwolnienie przedmiotowe uregulowane w art. 220 § 4 P.p.s.a., zgodnie z którym zażalenie wniesione na zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania lub na postanowienie o odrzuceniu środków prawnych wymienionych w art. 220 § 3 P.p.s.a, wolne jest od wpisu.
Wolne od wpisu, tak jak stanowi to art. 220 § 3 i § 4 P.p.s.a, są więc zażalenia na postanowienia sądu o odrzuceniu środków prawnych, jeżeli przyczynę stanowił brak uiszczenia należnego wpisu (p. też postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 października 2005 r., sygn. akt I OZ 1096/05, publ. CBOSA). W niniejszej sprawie nie doszło do odrzucenia zażalenia z dnia 14 lutego 2017 r. ze względu na nieuiszczenie opłaty, przeto zażalenie na takie postanowienie nie jest objęte zwolnieniem na mocy z art. 220 § 4 P.p.s.a. Tak więc zażalenie na postanowienie o odrzuceniu zażalenia w tej sprawie podlega opłacie, a jej wysokość została w sprawie ustalona prawidłowo.
W tym stanie rzeczy zażalenie nie mogło odnieść skutku i dlatego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 i art. 198 P.p.s.a., je oddalił.
- - ---------------------- 2