Postanowienie NSA z 4 marca 2005 r., I OZ 13/05

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 4 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego Delegatury w Krakowie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 października 2004 r., sygn. akt I SA/Wa 1538/04 o przekazaniu

Sprawa

sprawy według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie sprawy ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Delegatury Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w Krakowie z dnia 16 maja 2004 r. w przedmiocie równoważnika pieniężnego za brak lokalu postanawia

Skład

Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski przewodniczący

Sentencja

1. uchylić zaskarżone postanowienie
2. nie obciążać skarżącego J. K.kosztami postępowania zażaleniowego - art. 207 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Uzasadnienie

W dniu 1 października 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga J. K. na decyzję Dyrektora Delegatury Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w Krakowie z dnia [..] wydanej w przedmiocie równoważnika pieniężnego za brak lokalu.

Postanowieniem z dnia 13 października Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przekazał sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie na podstawie art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), ponieważ zaskarżona została decyzja organu administracji publicznej mającego siedzibę w Krakowie.

Pismem z dnia 19 listopada 2004 r. zażalenie na powyższe postanowienie złożył Zastępca Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do rozpatrzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Według pełnomocnika ABW centralnym organem administracji rządowej jest Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego mający siedzibę w Warszawie, natomiast delegatury ABW są jej jednostkami organizacyjnymi, nie są więc organami administracji rządowej. Zaskarżona decyzja została wydana w imieniu Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego przez osobę upoważnioną tj. Dyrektora Delegatury ABW w Krakowie. Skoro więc siedzibą organu administracyjnego wydającego decyzję jest Warszawa, to właściwym do rozpatrzenia sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie jest zasadne.

Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Delegatura Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego została utworzona na podstawie zarządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 26 czerwca 2002 r. w sprawie nadania statutu Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (M.P. Nr 26, poz. 432) wydanego na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz.U. Nr 74, poz. 676). W żadnym przypadku nie można uznać Delegatury ABW za organ administracji publicznej – jest to jedynie jednostka organizacyjna (pomocnicza) organu centralnego jakim jest Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Zgodnie ze statutem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego Szef ABW może upoważnić Dyrektora jednostki organizacyjnej (delegatury) do wydawania decyzji z jego imieniu. Zatem przedmiotową decyzją wydaną z upoważnienia Szefa ABW przez Dyrektora Delegatury w Krakowie należy uznać za wydaną w ramach kompetencji przysługujących Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Tym samym skoro siedzibą organu administracji, który wydał decyzję jest Warszawa to zgodnie z powołanym wyżej przepisem 13 § 2 ustawy właściwym miejscowo sądem administracyjnym do rozpoznania niniejszej sprawy będzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Sąd odstąpił od zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego od J. K.uznając na podstawie art. 207 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, iż z uwagi na to, iż nastąpiły one wyłącznie z przyczyny zawinionej przez Sąd, że jest to przypadek szczególnie uzasadniony, kiedy sąd może odstąpić od ich zasądzenia.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 185 z związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił uchylić zaskarżone postanowienie.