Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 27 października 2015 r., sygn. akt I OZ 1370/15 oddalił zażalenie A. C. działającego przez opiekuna prawnego B. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 lipca 2015 r., sygn. akt III SO/Kr 9/15 oddalające wniosek A. C. działającego przez opiekuna prawnego B. C. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie dotyczącej zaskarżenia decyzji związanej z zatrzymaniem prawa jazdy.
W dniu 19 listopada 2015 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo A. C. działającego przez opiekuna prawnego B. C. (zatytułowane jako,,skarga"), które NSA potraktował jako zażalenie na w/w postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 października 2015 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie, jako niedopuszczalne, należało odrzucić.
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej w skrócie: "P.p.s.a.", zażalenie do NSA przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 P.p.s.a. Ustawodawca, w powołanej wyżej ustawie, nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń (zarówno wyroków jak i postanowień) Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenia tego Sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 P.p.s.a.).
A zatem wniesione w niniejszej sprawie zażalenie na postanowienie NSA jest niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w związku z art. 180 i art. 197 § 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.