Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 13 września 2016 r. sygn. akt IV SA/Wr 564/13 oddalił w całości skargę Z.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 11 lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku okresowego.
W dniu 20 października 2016 r. skarżący wystąpił o uzupełnienie w/w wyroku o dodatkowe rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 września 2016 r. sygn. akt IV SA/Wr 255/13, a także o "dalsze częściowe rozstrzygnięcia" zawarte w wyrokach tego Sądu z dnia 30 maja 2015 r. sygn. akt IV SA/Wr 254/13, z dnia 13 września 2016 r. sygn. akt IV SA/Wr 563/13, z dnia 13 września 2016 r. sygn. akt IV SA/Wr 562/13, z dnia 11 kwietnia 2016 r. sygn. akt IV SA/Wr 561/13, z dnia 13 maja 2015 r. sygn. akt IV SA/Wr 560/13 oraz z dnia 13 maja 2015 r. sygn. akt IV SA/Wr 559/13.
Ponadto wniósł o uzupełnienie wydanego w niniejszej sprawie wyroku o dodatkowe rozstrzygnięcia w przedmiocie:
- – pouczenia o prawie wniesienia pozwu do sądu cywilnego,
- – żądania stwierdzenia nieważności decyzji organów obu instancji,
- – skargi na bezczynność kierownika MOPS [...] w sprawie pomocy w uzyskaniu zatrudnienia, która została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 marca 2016 r. sygn. akt IV SAB/Wr 97/13,
- – wniosków z dnia 19 stycznia 2016 r. oraz z dnia 5 września 2016 r. o wszczęcie postępowania mediacyjnego i ukaranie organów za przewlekłość postępowania i odmowę jego wszczęcia,
- – wniosku o ustanowienie adwokata z urzędu,
- – oddalenia odwołania wniesionego do przewodniczącego składu orzekającego od postanowień ogłoszonych i zapisanych do protokołu w czasie rozprawy końcowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 29 listopada 2016 r. sygn. akt IV SA/Wr 564/13 odrzucił wniosek Z.R. o uzupełnienie w/w wyroku. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej w skrócie "P.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Stosownie natomiast do treści art. 157 § 1a P.p.s.a., wniosek o uzupełnienie wyroku zgłoszony po upływie terminu podlega odrzuceniu. Jak wynika z akt sprawy, wyrok w niniejszej sprawie został ogłoszony – po przeprowadzeniu rozprawy – w dniu 13 września 2016 r., a zatem wniosek o jego uzupełnienie winien zostać zgłoszony najpóźniej do dnia 27 września 2016 r. Skarżący zaś z przedmiotowym żądaniem wystąpił w dniu 20 października 2016 r., a więc już po upływie ustawowego terminu.
Sąd pierwszej instancji podkreślił, że odpis wyroku oddalającego skargę nie jest doręczany stronie postępowania z urzędu, lecz wyłącznie na jej wniosek. Stąd też bieg terminu określonego w art. 157 § 1 P.p.s.a. w sprawie, w której skargę oddalono po przeprowadzeniu rozprawy, nie rozpoczyna się po doręczeniu skarżącemu odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, lecz liczony jest zawsze od dnia ogłoszenia orzeczenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lipca 2016 r. sygn. akt II OZ 730/16).
Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia Z.R. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wyraził niezadowolenie z zajętego przez Sąd pierwszej instancji stanowiska i wniósł o stwierdzenie nieważności postępowania i uchylenie zaskarżonego postanowienia, wskazując na pozbawienie go "możności działania bez własnej winy".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 157 § 1 P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Stosownie do treści art. 157 § 1a, wniosek o uzupełnienie wyroku zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu, a sąd może wydać postanowienie na posiedzeniu niejawnym.
W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia z dnia 13 września 2016 r. sygn. akt IV SA/Wr 564/13 oddalił skargę Z.R., stąd czternastodniowy termin do zgłoszenia wniosku o uzupełnienie tego wyroku należy liczyć od dnia jego ogłoszenia, tj. od dnia 13 września 2016 r. W/w wyrok nie był bowiem doręczany przez Sąd z urzędu, ale dopiero na złożony przez skarżącego w tym zakresie wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Tym samym należy uznać, iż wniesiony dopiero w dniu 20 października 2016 r. wniosek Z.R. o uzupełnienie przedmiotowego wyroku – jako spóźniony – podlegał odrzuceniu na podstawie art. 157 § 1a P.p.s.a.
Sąd pierwszej instancji prawidłowo wskazał, że złożenie przez skarżącego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie miało wpływu na sposób obliczenia biegu terminu do wniesienia wniosku o uzupełnienie wyroku.
Wobec powyższego, w niniejszej sprawie nie zaszła zarzucana przez skarżącego nieważność postępowania, poprzez pozbawienie go możności obrony swoich praw. Gdyby przyjąć pogląd skarżącego, to w przypadku wyroku oddalającego skargę, niezbędnym warunkiem złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku byłoby wniesienie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenie, co w sprawach, w których brak jest ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczania kosztów sądowych, powodowałoby w istocie obowiązek uiszczenia przez stronę w takim przypadku opłaty kancelaryjnej od sporządzenia uzasadnienia w kwocie 100 zł. Uniemożliwiałoby to zatem stronie możliwość złożenia wyłącznie wniosku o uzupełnienie wyroku – do czego ma prawo – bez jednoczesnego obowiązku złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i uiszczenia z tego tytułu dodatkowej opłaty.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.