Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia 17 lipca 2017 r., sygn. akt: II SA/Ke 314/17 odmówił J.S. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia [..] marca 2017 r., znak: [..].
Pismem z dnia 8 sierpnia 2017 r. wyznaczony urzędu pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się uchylenia postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
W zażaleniu tym podniesiono, że Sąd nie zobowiązał skarżącego ani do uprawdopodobnienia przyczyn uchybienia terminowi, a ponadto nie zbadano, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi, a tym samym, czy podlegał on rozpoznaniu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest pozbawione usprawiedliwionych podstaw. Z akt sprawy wynika, że na skutek doręczonego w dniu 6 czerwca 2017 r. wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skarżący w dniu 22 czerwca 2017 r. wniósł o zwolnienie od opłat sądowych oraz ustanowienie adwokata i zwrócił się o przywrócenie terminu "ze względu na sytuację zdrowotną". Postanowieniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach z dnia 29 czerwca 2017 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowiono adwokata z urzędu, a następnie postanowieniem z dnia 17 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi J.S.
Słuszność ma wnoszący zażalenie twierdząc, że podstawą odmowy przywrócenia terminu do dokonania czynności, której termin został przez stronę uchybiony jest poczynienie ustaleń w zakresie przyczyn uchybienia terminu oraz dochowania siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, czego w sprawie niniejszej nie uczyniono. Jakkolwiek po stronie wnoszącego o przywrócenie terminu leży przedstawienie we wniosku okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, to niejednoznaczność wniosku nie zwalnia Sądu z obowiązku ustalenia, czy opisana sytuacja mogła mieć i miała wpływ na uchybienie terminu, także w drodze wezwania do uprawdopodobnienia przyczyn uchybienia terminowi do dokonania czynności oraz ustalenia, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie.
Z pisma z dnia 9 czerwca 2017 r. (wniesionego do Sądu w dniu 22 czerwca 2017 r.) wynika, że skarżący w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu składa wniosek o zwolnienie z opłat sądowych z uwagi na trudną sytuację materialną (załączając formularz PPF) – jednocześnie zwraca się o przywrócenie terminu ze względu na sytuację zdrowotną. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z treści tego pisma nie wynika, że skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi – pozostawałoby to w sprzeczności z jednoczesnym wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych.
Jeśli wniosek – o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, za jaki uznał go Sąd I instancji - zostałby złożony w terminie siedmiu dni od ustania niezawinionej przyczyny uchybienia terminu, to z racji jednoczesnego wystąpienia z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, rozpatrzonego następnie pozytywnie, trudno wyobrazić sobie wykonalność rozstrzygnięcia Sądu o przywróceniu terminu do uiszczenia wpisu.
Skoro Sąd nie wyjaśnił, czego w rzeczywistości dotyczy wniosek o przywrócenie terminu, to logicznie należałoby przyjąć, że skarżący wezwany do uiszczenia wpisu w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia wniesionej skargi, a pouczony o możliwości wystąpienia z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy usiłował wyjaśnić przyczynę złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy z przekroczeniem terminu wskazanego w wezwaniu do uiszczenia wpisu. Ten wniosek skarżącego został zaś rozpoznany, a prawo pomocy zostało mu przyznane.
W tej sytuacji, postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego pozostaje w sprzeczności z postanowieniem o przyznaniu prawa pomocy w niniejszym postępowaniu w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Odnosząc się do wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do rozpoznania przedmiotowego wniosku, bowiem zgodnie z art. 254 § 1 p.p.s.a., wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej składa się do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego.