Uzasadnienie
J. S. złożył formularz PPF, wnosząc o zwolnienie od koszów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w zatrzymania prawa jazdy.
Ze złożonego formularza, wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i dwudziestotrzyletnią córką. Skarżący prowadzi działalność gospodarcza, która nie przynosi dochodu nie osiąga żadnego dochodu. Jego żona pobiera [...], córka nie osiąga żadnego dochodu. Wnioskodawca nie wykazał innego majątku oprócz mieszkania spółdzielczego wielkości 57 m² o wartości 120000 zł. Wnioskodawca podał, że zobowiązania i wydatki stałe wynoszą 800 zł miesięcznie. Z załączonego do wniosku zaświadczenia lekarskiego o stanie zdrowia wynika, że skarżący cierpi na [...].
Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 poz. 718), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową wnioskodawcy, w tym: bardzo zły stan zdrowia utrudniający samodzielne występowanie przed sądem i wiążący się z wydatkami na leczenie, niski dochód na trzy dorosłe osoby w rodzinie, korzystanie z pomocy społecznej i brak majątku oprócz mieszkania, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.