Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 czerwca 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 514/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie M. S. w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. [...] w przedmiocie zasiłku celowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2017 r. I SA/Wa 514/17 (dalej postanowienie z 20 kwietnia 2017 r.) odrzucił skargę M. S. (dalej skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego.
Skarżący pismem z dnia 18 maja 2017 r. złożył kopię zażalenia od powyższego postanowienia.
Zarządzeniem z dnia 19 maja 2017 r. I SA/Wa 514/17 Przewodnicząca Wydziału I wezwała skarżącego do uzupełnienia braków formalnych zażalenia przez jego podpisanie w siedzibie Sądu lub złożenie podpisanego egzemplarza zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia. Odpis powyższego wezwania doręczono skarżącemu dnia 12 czerwca 2017 r.
W odpowiedzi na ww. wezwanie skarżący pismem z 19 czerwca 2017 r. poinformował, że zażalenie jest podpisane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej ppsa) zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 ppsa każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 ppsa wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Wbrew stanowisku skarżącego zażalenie od postanowienia z 20 kwietnia 2017 r. nie jest własnoręcznie podpisane. Skarżący pomimo prawidłowego wezwania do uzupełnienia braków formalnych zażalenia i prawidłowego pouczenia o skutkach ich nieuzupełnienia w zakreślonym terminie, nie wykonał zarządzenia Sądu (k. 39-41, 48, 52, 53-55, 58, 59, 61-62 akt I SA/Wa 514/17).
Zażalenie na postanowienie z 30 czerwca 2017 r. wniósł M. S. twierdząc, że zażalenie na postanowienie WSA z 20 kwietnia 2017 r. zostało przez niego własnoręcznie podpisane. Na dowód powyższego skarżący zażądał wypowiedzenia się w tej kwestii powołanego przez sąd grafologa (k. 67, 69 akt I SA/Wa 514/17).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 3 ppsa zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 ppsa). Stosownie do art. 49 § 1 ppsa jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia, wynikającym z art. 178 w związku z art. 197 § 2 ppsa.
W rozpoznawanej sprawie z uwagi na braki formalne zażalenia, tj. brak podpisu pod zażaleniem z 18 maja 2017 r., skarżący pismem z 24 maja 2017 r., został wezwany do usunięcia powyższego braku pod rygorem odrzucenia zażalenia (k. 52, 53-55 akt I SA/Wa 514/17). Jak wynika z akt sprawy, przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia została doręczona skarżącemu dnia 12 czerwca 2017 r. (k. 59 akt I SA/Wa 514/17), zatem termin do uzupełnia braków zażalenia upływał 19 czerwca 2017 r. o północy. Skarżący nie wykonał wezwania Sądu w wyznaczonym terminie. Decydując się na złożenie zażalenia z 18 maja 2017 r. w formie kserokopii, skarżący winien zdawać sobie sprawę z tego, że należy ją uwierzytelnić, a bez uwierzytelnienia taka kserokopia nie będzie mogła być uznana za odpis w rozumieniu art. 47 § 2 ppsa. Kserokopia zażalenia zawiera jedynie kserokopię podpisu, nie zaś podpis strony (art. 46 § 1 pkt 4 ppsa). W tej sytuacji, stosowanie do treści art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, zażalenie skarżącego należało odrzucić, co też prawidłowo uczynił Sąd I instancji.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, twierdzenia skarżącego, że zażalenie z 18 maja 2017 r. zostało przez niego osobiście podpisane nie jest przekonujące oraz przybiera jedynie formę polemiki stanowiącej negację stanowiska Sądu I instancji, która pozbawiona jest wsparcia jakimikolwiek dowodami świadczącymi o tym, że ustalony stan faktyczny był w rzeczywistości inny, niż przyjęty na potrzeby przedmiotowego orzeczenia. Z akt I SA/Wa 514/17 wynika, że złożona przez skarżącego kserokopia zażalenia, zawiera sygnatury akt jeszcze dwu innych spraw (IV SAB/Wa 244/14 i I SA/Wa 765/16).
W okolicznościach niniejszej sprawy prowadzenie dowodu z opinii biegłego grafologa jest bezprzedmiotowe, skoro kserokopia podpisu strony na kserokopii zażalenia nie jest podpisem strony.
Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ppsa, postanowił jak w sentencji