Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 19 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 1887/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. J. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2016 r., nr [...]. W dniu 24 maja 2017 r. doręczono skarżącemu odpis orzeczenia.
Pismem z dnia 26 maja 2017 r. skarżący wniósł o uzupełnienie zapadłego orzeczenia o pominięty zakres sprawy. Stwierdził, że skoro organ odmawia wszczęcia postępowania, to jest to przepis wyjątkowy i szczególny. Wymaga szczególnego udowodnienia, a gdy następuje to dopiero na etapie sądowym, uzupełnienia orzeczenia o nowe podstawy, czy okoliczności, jest niedopuszczalne i musi skutkować uchyleniem zaskarżonego aktu.
Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2017 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił uzupełnienia wyroku tego Sądu z dnia 19 maja 2017 r. Zdaniem Sądu, podnoszone przez skarżącego we wniosku okoliczności, stanowią merytoryczne zarzuty wobec rozstrzygnięcia, z którymi skarżący się nie zgadza. Natomiast wniosek o uzupełnienie nie może być dodatkowym środkiem zaskarżenia uruchamiającym jeszcze jedno postępowanie kontrolne. Do zmiany zapadłego w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia służy wyłącznie skarga kasacyjna.
W ocenie Sądu, zakres uzupełnienia wyroku, jakiego domaga się skarżący nie mieści się w określonym w art. 157 § 1 P.p.s.a. katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do uwzględnienia wniosku o uzupełnienie wyroku.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył K. J. i wniósł o jego uchylenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Art. 157 § 1 P.p.s.a. stanowi, że strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wyrokiem z dnia 19 maja 2017 r., uzupełnienia którego domagał się K. J., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił jego skargę, uznając ją za niezasadną. Sąd nie miał obowiązku zawarcia w tym wyroku jakichkolwiek dodatkowych rozstrzygnięć. Rozstrzygnął o całości skargi, zatem brak było podstaw do żądania uzupełnienia tego orzeczenia. Wskazać też należy, że jeśli skarżący nie zgadzał się z orzeczeniem Sądu pierwszej instancji, to winien je zaskarżyć w drodze skargi kasacyjnej. Wniosek o uzupełnienie orzeczenia nie może stanowić polemiki ze stanowiskiem, jakie Sąd zajął w tym orzeczeniu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.