Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 27 października 2017 r., sygn. akt I OZ 1501/17 uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 lipca 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 1095/16 o odrzuceniu zażalenia K. J. na postanowienie z dnia 12 maja 2017 r. W uzasadnieniu tego postanowienia NSA podał, że postanowieniem z dnia 12 maja 2017 r. Sąd I instancji odrzucił zażalenie K. J. na postanowienie tego Sądu z dnia 6 grudnia 2016 r. z tej przyczyny, że skarżący - pomimo stosownego wezwania - w terminie nie uiścił należnego wpisu sądowego od zażalenia. W tej sytuacji, zażalenie na postanowienie z dnia 12 maja 2017 r. było wolne od opłat i Sąd I instancji nie powinien był wzywać skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia na to postanowienie. Odrzucenie przedmiotowego zażalenia z powodu jego nieopłacenia, NSA uznał za naruszające art. 220 § 4 P.p.s.a.
Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 24 listopada 2017 r.
W piśmie z dnia 30 listopada 2017 r. K. J. wniósł o uzupełnienie w/w postanowienia, "albowiem orzeczenie nie wyczerpuje zakresu sprawy wniesionej i wymagalnej dla rozpoznania, a w szczególności brak zważenia i orzeczenia w zakresie przyjęcia do rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie sprawy wniesionej w zakresie wadliwości zarządzenia (...)".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W świetle art. 166 P.p.s.a., powyższa regulacja znajduje odpowiednio zastosowanie do postanowień.
Biorąc pod uwagę treść cytowanych wyżej przepisów, stwierdzić należy, iż postanowienie z dnia 27 października 2017 r. jest kompletne i zawiera wszystkie elementy wymagane prawem. Orzeczono w nim o całości zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 lipca 2017 r. Z tego względu wniosek o uzupełnienie w/w postanowienia nie mógł zostać uwzględniony.
Ubocznie zauważyć należy, iż wskutek wydania postanowienia z dnia 27 października 2017 r. Sąd I instancji nadał bieg zażaleniu skarżącego na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 12 maja 2017 r. Zażalenie to zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 stycznia 2018 r., sygn. akt I OZ 1939/17.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 166 i art. 193 P.p.s.a., orzekł, jak sentencji.