Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 25 stycznia 2016 r. odrzucił skargę E.L. i J.L.
Od powyższego orzeczenia skarżący J.L. wniósł osobiście skargę kasacyjną.
Postanowieniem Sądu pierwszej instancji z dnia 4 kwietnia 2016 r. przedmiotowa skarga kasacyjna, jako obarczona nieusuwalnym brakiem formalnym, tj. sporządzona przez osobę nieposiadającą kwalifikacji wymienionych w art. 175 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718) - została odrzucona jako niedopuszczalna. Odpis tego rozstrzygnięcia z uzasadnieniem oraz pouczeniem, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, został doręczony skarżącemu w dniu 11 kwietnia 2016 r.
W terminie zakreślonym do wniesienia przewidzianego środka odwoławczego, skarżący wniósł pismo z dnia 16 kwietnia 2016 r. Pismo to, ze względu na sformułowane w nim zarzuty, zostało potraktowane między innymi jako sporządzone przez skarżącego, zażalenie na wyżej powołane postanowienie Sądu z dnia 4 kwietnia 2016 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2016 r. odrzucił zażalenie. Jak wskazał, przedmiotowe zażalenie powinno zostać sformułowane przez profesjonalnego pełnomocnika.
Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł J.L.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 194 § 1 pkt 7 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z kolei art. 194 § 4 p.p.s.a. stanowi, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Wyjątkiem od tej zasady jest sytuacja, gdy zażalenie sporządzone jest przez sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych, będącego stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Ponadto w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 p.p.s.a. zażalenie takie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy.
Wymóg sporządzenia zażalenia, o którym mowa w art. 194 § 4 p.p.s.a. przez profesjonalnego pełnomocnika, stanowi badaną przez Sąd przesłankę dopuszczalności zażalenia, a jej uchybienie skutkuje odrzuceniem zażalenia na podstawie art. 197 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 178 p.p.s.a. Obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. ma bowiem charakter bezwzględny.
W niniejszej sprawie skarżący pomimo prawidłowego pouczenia wniósł na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej zażalenie, które sporządził osobiście. Jednocześnie należy zauważyć, że skarżący nie posiada kwalifikacji wymienionych w art. 175 § 1 i 2 p.p.s.a. co sprawia, że przedmiotowe zażalenie było obarczone nieusuwalnym brakiem formalnym, a zatem podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne. Prawidłowa jest zatem ocena prawna Sądu pierwszej instancji, a wadliwa – skarżącego.
Z uwagi na powyższe zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.