Uzasadnienie
R.B. w dniu 4 sierpnia 2016 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia 14 listopada 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej. W uzasadnieniu skargi wskazał, że organ pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu wskazanego wniosku, pomimo faktu, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 30 marca 2016 r. sygn. akt II SAB/Gd 42/16 zobowiązał Wójta Gminy [...] do rozpatrzenia tego wniosku w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt administracyjnych wraz z wyrokiem ze stwierdzeniem jego prawomocności. W związku z powyższym skarżący wniósł o zobowiązanie organu do rozpatrzenia w/w wniosku w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymierzenie organowi grzywny lub przyznanie na rzecz skarżącego sumy pieniężnej na podstawie art. 149 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej w skrócie "P.p.s.a.") oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
Wójt Gminy [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., bowiem sprawa ta została już rozstrzygnięta wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 marca 2016 r. sygn. akt II SAB/Gd 42/16.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 19 września 2016 r. sygn. akt II SAB/Gd 131/16 odrzucił skargę. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Wyłączona jest zatem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie czy bezczynność lub przewlekłość organu administracji. Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga na bezczynność Wójta Gminy [...] w sprawie rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 14 listopada 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej. Sądowi z urzędu wiadomo, iż postępowanie w sprawie ze skargi R.B. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie nierozpoznania tego samego wniosku zostało już wcześniej wszczęte na skutek wniesionej w dniu 23 grudnia 2013 r. skargi, zarejestrowanej pod sygn. akt II SAB/Gd 42/16, zaś sprawa ta została prawomocnie rozstrzygnięta wyrokiem z dnia 30 marca 2016 r. zobowiązującym organ do rozpoznania w/w wniosku. Oznacza to, że skarżący wniósł drugą skargę na bezczynność organu w sprawie, która była już przedmiotem rozpoznania i prawomocnego rozstrzygnięcia przez Sąd. Pomiędzy sprawami zachodzi niewątpliwie tożsamość podmiotowa oraz przedmiotowa. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia R.B. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Wskazał, że jego skarga dotyczy bezczynności organu po doręczeniu mu prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 marca 2016 r. sygn. akt II SAB/Gd 42/16. Wyznaczenie przez Sąd nowego terminu załatwienia sprawy przez organ powoduje wytworzenie nowego stosunku zobowiązaniowego pomiędzy stronami. Nie można zatem uznać, że pomiędzy w/w sprawami zachodzi pełna tożsamość przedmiotowa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 154 § 1 P.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z art. 154 § 1 P.p.s.a. wynika zatem, iż w przypadku niewykonania przez organ wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność, skarżący może wnieść do sądu administracyjnego wyłącznie skargę na niewykonanie takiego wyroku, domagając się wymierzenia mu grzywny w oparciu o ten przepis.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 30 marca 2016 r. sygn. akt II SAB/Gd 42/16 zobowiązał Wójta Gminy [...] do rozpatrzenia wniosku R.B. z dnia 14 listopada 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt administracyjnych wraz z wyrokiem ze stwierdzeniem jego prawomocności. Tymczasem w niniejszej sprawie skarżący złożył kolejną skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpoznania tego samego wniosku, tj. wniosku z dnia 14 listopada 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej, domagając się m.in. ponownego zobowiązania organu do rozpatrzenia wniosku, stwierdzenia, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz wymierzenia organowi grzywny lub przyznanie na rzecz skarżącego sumy pieniężnej na podstawie art. 149 § 2 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że pomiędzy niniejszą sprawą a sprawą o sygn. akt II SAB/Gd 42/16 zachodzi tożsamość podmiotowa i przedmiotowa, co czyni skargę w rozpoznawanej sprawie niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Przedmiotowa sprawa korzysta bowiem z powagi rzeczy osądzonej (res iudicata). Ponadto zauważyć należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 23 listopada 2016 r. sygn. akt II SA/Gd 484/16, po rozpoznaniu sprawy ze skargi R.B. o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy [...] z powodu niewykonania wyroku w sprawie o sygn. akt II SAB/Gd 42/16, odrzucił skargę.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.