Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Prezydentowi m.st. Warszawy grzywnę w wysokości 500 zł, w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", za nieprzekazanie w terminie skargi Fundacji [...] z siedzibą w Warszawie na bezczynność podmiotu w przedmiocie rozpoznania wniosku w sprawie aktualizacji opłaty z tytułu użytkowania wieczystego gruntu. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że Prezydent m.st. Warszawy nie wypełnił obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy o sygn. I SAB/Wa 783/16, skarga Fundacji na bezczynność Prezydenta wpłynęła do organu w dniu 16 lutego 2016 r. Od tej daty rozpoczął bieg termin na udzielenie odpowiedzi na skargę, który upłynął z dniem 17 marca 2016 r. Przedmiotowa skarga została przekazana do Sądu wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę dopiero przy piśmie z dnia 23 czerwca 2016 r., a więc po ponad czterech miesiącach od daty otrzymania skargi, a akt sprawy nie wynika, aby zaistniały jakieś nadzwyczajne okoliczności, które usprawiedliwiałyby niemożność przekazania akt w terminie określonym w ustawie.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Prezydent m.st. Warszawy, prawidłowo reprezentowany, domagając się jego uchylenia i zarzucając Sądowi naruszenie:
- art. 55 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 54 § 2 tej ustawy polegającą na nie przyjęciu przez Sąd I instancji, że funkcja represyjna grzywny z art. 55 § 1 P.p.s.a. (za niewykonanie obowiązku z art. 54 § 2 P.p.s.a.) ma zastosowanie tylko wówczas, gdy niewykonanie przez organ tego obowiązku skutkowało ujemnie na prawa skarżącego tj, błędne przyjęcie przez Sąd, że przewinienie organu polegające na niedopełnieniu obowiązku ma charakter formalny (bezskutkowy) i już sam fakt naruszenia obowiązku powoduje odpowiedzialność organu, gdy tymczasem w świetle treści art. 54 § 2 P.p.s.a. przewinienie to ma charakter przewinienia skutkowego;
- art. 55 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 54 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 81 ust. 5 w zw. z ust. 3 i 4 w zw. z art. 73 ust. 2 zdanie drugie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami poprzez nie wzięcie pod uwagę, iż przedmiotowa skarga na bezczynność a w jej następstwie wniosek o ukaranie grzywną złożone zostały w ramach postępowania aktualizacyjnej stawki procentowej opłaty rocznej, które to postępowanie nie zostało rozstrzygnięte prawomocnym wyrokiem, a co za tym idzie nie ma podstaw zarówno faktycznych jak i prawnych do kierowania przez Skarżącą skargi na bezczynność Prezydenta m. st. Warszawy w tym zakresie, a co za tym idzie brak jest zasadności dla wniosku o wymierzenie grzywny w związku z nie przekazaniem w/w skargi, ponieważ przedmiotowa sprawa cały czas jest w toku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 54 § 2 P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, zobowiązany jest do jej przekazania sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Art. 55 § 1 P.p.s.a. stanowi z kolei, iż w razie nie zastosowania się do powyższego obowiązku, Sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela w pełni pogląd przyjęty w orzecznictwie, że grzywna, o jakiej mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a. ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco - restrykcyjny, a wyłączną, materialnoprawną przesłanką wymierzenia grzywny jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. To, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi, pozostaje w istocie bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, może mieć jedynie wpływ na jej wysokość.
W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że Fundacja wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za Prezydenta m.st. Warszawy. Stosownie zatem do art. w art. 54 § 2 P.p.s.a. podmiot ten miał obowiązek przekazać skargę wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy. Nie podlega dyskusji fakt, iż w ustawowym terminie organ nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku. Skarga złożona została bowiem w dniu 16 lutego 2016 r., zaś jej przekazanie do Sądu nastąpiło dopiero w dniu 23 czerwca 2016 r. i było skutkiem złożenia przez skarżącą wniosku o wymierzenie grzywny. Tym samym za słuszne przyjąć trzeba stanowisko Sądu I instancji, a wymierzenie organowi grzywny było zgodne z prawem.
Mając na uwadze powyższe i uznając, że zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie jest zgodne z prawem, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi