Uzasadnienie
Zarządzeniem z 28 września 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 1046/17 Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej P.p.s.a.) oraz § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej rozporządzenie), wezwał M. W. (dalej skarżącą) do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł od złożonej skargi z [...] sierpnia 2017 r. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] sierpnia 2017 r. nr [...]
Zażalenie na powyższe zarządzenie złożyła skarżąca wnosząc o jego uchylenie i wydanie zarządzenia o uiszczeniu wpisu sądowego o następującej treści: "od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] lipca 2017 r. nr [...] i decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] sierpnia 2017 r. nr [...]". Za powyższym - zdaniem skarżącej - przemawia treść złożonej skargi, którą jednocześnie zaskarżyła obie ww. decyzję.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku braku opłaty przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zażalenie, skarga, skarga kasacyjna oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.).
W niniejszej sprawie brak jest podstaw do uwzględnienia zażalenia.
Przedmiotem zażalenia złożonego w niniejszej sprawie jest skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] sierpnia 2017 r., nr [...] uchylająca decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] nr [...] z [...] maja 2014 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy [...]Nr [...] z [...] kwietnia 2014 r. o zatwierdzeniu podziału nieruchomości stanowiącej działki nr [...] i [...] położonej w miejscowości P. na nowe nr [...] i umorzenie postępowania w pierwszej instancji.
Wysokość wpisu, do uiszczenia którego została wezwana skarżąca, znajduje swoje umocowanie w przywołanym w treści zaskarżonego zarządzenia przepisie § 2 ust. 5 rozporządzenia, który odnosi się do wpisów stałych w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy.
Zarządzeniem z [...] września 2017 r. prawidłowo wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od złożonej przez nią skargi i prawidłowo określono wysokość wpisu, zakreślając 7-dniowy termin do uiszczenia tej opłaty pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższego nie zmienia oczywista omyłka pisarka w zakresie wskazania siedziby organu wydającego decyzję. Zarówno data jak i numer zaskarżonej decyzji przywołano poprawnie, a treść zarządzenia odpowiada wymogom prawem przewidzianym. Wskazać należy, że skarżąca jedną skargą zaskarżyła decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] lipca 2017 r. nr [...] i decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] sierpnia 2017 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie rozdzielił powyższą skargę na dwie odrębne sprawy. Zarządzenie z [...] września 2017 r. dotyczy skargi złożonej od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] sierpnia 2017 r. nr [...] i tylko w zakresie tej skargi było rozpoznawane.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.