Uzasadnienie
W dniu 25 kwietnia 2018 r. skarżąca M.W. zgłosiła wniosek o wyłączenie w sprawach o sygn. II SA/Rz 1049/17 i II SA/Rz 1770/15, sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie: sędziego NSA Jerzego Solarskiego, sędziego WSA Joanny Zdrzałki, sędziego WSA Krystyny Józefczyk, sędziego WSA Magdaleny Józefczyk, sędziego WSA Elżbiety Mazur-Selwy, sędziego WSA Piotra Godlewskiego oraz sędziego WSA Macieja Kobaka, jako podstawę powyższego podając "świadome, rażące naruszenie prawa i uprawnień w tych postępowaniach" przez w/w sędziów.
Wnioskodawczyni argumentowała, że sędzia Joanna Zdrzałka postanowieniem z dnia 3 listopada 2017 r. sygn. akt II SA/Rz 949/17 zawiesiła postępowanie sądowe w sprawie z jej skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy [...] zatwierdzającej podział działek 159/9 i 159/19, zaś postanowieniem z dnia 4 stycznia 2017 r. sygn. akt II SA/Rz 1685/15 zawiesiła postępowanie sądowe w sprawie skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji Wójta Gminy [...] zatwierdzającej podział działek 159/9 i 159/13.
Dalej wskazała, że sędziowie Krystyna Józefczyk, Magdalena Józefczyk oraz Elżbieta Mazur-Selwa wydały wyrok z dnia 28 maja 2014 r. sygn. akt II SA/Rz 692/12 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Wójta Gminy [...], zatwierdzającej podział działek 159/9 i 159/13, uchylony wyrokiem NSA z dnia 14 czerwca 2016 r. sygn. akt I OSK 2236/14. Sędziowie Piotr Godlewski, Maciej Kobak oraz Elżbieta Mazur-Selwa wydali natomiast postanowienie z dnia 21 marca 2018 r. sygn. akt 1770/15 o odrzuceniu wniosku o wyłączenie sędziego Jerzego Solarskiego od udziału w sprawie sygn. akt II SA/Rz 1770/15. Ponadto podała, że jej wniosek o wyłączenie sędziego NSA Jerzego Solarskiego złożony w dniu 20 marca 2018 r. nie został prawomocnie rozpoznany.
W związku z wnioskiem skarżącej, wszyscy w/w sędziowie złożyli pisemne oświadczenie, że nie istnieje po ich stronie żadna okoliczność, o której mowa w art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 – dalej: "P.p.s.a.").
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Stosownie do art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd. Realizacji bezstronności służy zawarta w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, instytucja wyłączenia sędziego od rozpoznania danej sprawy. Wyłączenie sędziego od orzekania w sprawie może nastąpić z mocy samej ustawy (art. 18 – iudex inhabilis) albo na wniosek strony lub żądanie sędziego (art. 19 – iudex suspectus). Instytucja ta służy zapewnieniu rozpoznania sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli wcześniej określonych związków z rozpoznawaną sprawą i którzy w obiektywnym wymiarze będą wolni od uzasadnionych podejrzeń i wątpliwości co do ich bezstronności, a więc osobistego zainteresowania (z przyczyn faktycznych lub prawnych) wynikiem danej sprawy.
Stosownie do art. 19 P.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Z uwagi na to, że treść tego przepisu nie wskazuje, jakiego rodzaju okoliczność mogłyby uzasadniać podejrzenie braku bezstronności sędziego, zasadność wniosku o wyłączenie sędziego jest uzależniona od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób przeprowadzenia postępowania oraz na treść podejmowanego przez sędziego rozstrzygnięcia. W myśl art. 20 § 1 P.p.s.a., wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. Treść tego przepisu jednoznacznie wskazuje, że to wnioskodawca składając przedmioty wniosek jest obowiązany do wskazania okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwość co do bezstronności sędziego.
Wniosek o wyłączenie sędziego nie może jednak być oparty tylko na subiektywnym przekonaniu strony o istnieniu takich podstaw. Nie może być w żadnym razie wykorzystywany do eliminowania z postępowania sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu jej interesów.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie wniosek zgłoszony przez M.W. nie zasługiwał na uwzględnienie, ponieważ nie uprawdopodobniła ona okoliczności wynikających z dyspozycji art. 19 P.p.s.a., a Sąd okoliczności takich, jak i okoliczności obligujących do wyłączenia sędziego w myśl art. 18 ust. 1 P.p.s.a. nie stwierdził z urzędu. Zarzuty M.W. skierowane względem wymienionych sędziów nie są takimi okolicznościami, które mogłyby stanowić uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności w przedmiotowej sprawie. Są one nader ogólne i odnoszą się do subiektywnego poczucia wnioskodawczyni o nienależytym rozstrzygnięciu przez tut.
Sąd spraw przez nią zainicjowanych. Sam fakt, że sędzia orzekał w innej sprawie zainicjowanej przez skarżącą nie stanowi samoistnej przesłanki do jego wyłączenia, jak również nie stanowi okoliczności świadczącej o braku jego bezstronności w sprawie. Skarżąca na poparcie swoich żądań nie podała żadnych konkretnych argumentów, a jedynie wymieniła sprawy, w których orzekali wcześniej sędziowie, których dotyczy jej wniosek. Jedynie ogólnie wskazała, że w/w sędziowie w sposób świadomy i rażący naruszyli prawo. Jak już jednak podkreślono, wniosek o wyłączenie sędziego nie może być oparty jedynie na subiektywnym niczym niepopartym przeświadczeniu strony. O wyłączeniu decydować muszą fakty obiektywne i możliwe do weryfikacji.
Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 22 § 1 i 2 w zw. z art. 19 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.